Όπως καταγγέλλουν εργαζόμενοι οι οποίοι δεν πληρώνονται στην ώρα τους, όταν διεκδικούν τους μισθούς τους, η απάντηση των εργοδοτών είναι ότι «αν δεν σας αρέσει μπορείτε να παραιτηθείτε», εξαναγκάζοντας τον εργαζόμενο να παραιτηθεί.
Υπό τις συνθήκες αυτές, αρκετοί ήταν αυτοί, που αναγκάστηκαν να υποβάλλουν παραίτηση, και αποχώρησαν αναζητώντας κάτι καλύτερο, χωρίς φυσικά να λάβουν αποζημίωση.
Πλέον όμως οριοθετείται το χρονικό διάστημα που θα μπορούν οι εργαζόμενοι να προχωρούν σε καταγγελία της σύμβασής τους, όταν διαπιστώνουν καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών.
Σύμφωνα με την νέα διάταξη θεωρείται «μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας η καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζομένου πέραν των 2 μηνών από τον εργοδότη, ανεξαρτήτως της αιτίας της καθυστέρησης». Αυτό σημαίνει πως με καθυστέρηση άνω των δυο μηνών ο εργαζόμενος μπορεί να διεκδικήσει αποζημίωση απόλυσης από τον εργοδότη.
Στην ουσία δηλαδή, όταν μια επιχείρηση καθυστερεί τις πληρωμές των εργαζομένων της, αυτοί, έχουν πλέον τη δυνατότητα να προσφύγουν στα δικαστήρια και να ζητήσουν όχι μόνο τις αμοιβές που καθυστερούν να καταβληθούν αλλά και αποζημίωση απόλυσης, αφού η καθυστέρηση πληρωμών ισοδυναμεί πλέον με «βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας», με υπαιτιότητα του εργοδότη.
Γενικότερα ο εργαζόμενος όταν δεν του πληρώνεται έγκαιρα ο μισθός:
α) μπορεί ν’ ασκήσει αγωγή και να ζητήσει εντόκως τους καθυστερούμενους μισθούς του, καθώς και αποζημίωση για κάθε άλλη ζημία του
β) έχει το δικαίωμα να κάνει επίσχεση της εργασίας του
γ) μπορεί να ζητήσει την κήρυξη του εργοδότη σε πτώχευση, αν είναι έμπορος
δ) μπορεί να θεωρήσει την καθυστέρηση ως βλαπτική μεταβολή με τα συναφή δικαιώματα, εφόσον η καθυστέρηση γίνεται συστηματικά και οφείλεται σε δόλο του εργοδότη
ε) προχώρα σε ποινικές κυρώσεις για τον εργοδότη
Να σημειωθεί ότι η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου, είχε νομοθετήσει τον Αύγουστο του 2017 σχετικά με το ζήτημα, υποστηρίζοντας πως η ουσιώδης καθυστέρηση καταβολής αποδοχών συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας.
Ωστόσο, δεν όριζε επακριβώς το χρονικό όριο πάνω από το οποίο τεκμαίρεται η «ουσιώδης καθυστέρηση», με αποτέλεσμα αρκετοί εργαζόμενοι να προχωρούν σε καταγγελία του εργοδότη τους από την πρώτη ημέρα καθυστέρησης στην πληρωμή του μισθού τους.
Πλέον, ως εύλογο διάστημα καθυστέρησης των δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζόμενου θα θεωρείται το δίμηνο.
Αξίζει να αναφερθεί ότι στο πλαίσιο αυτό σύμφωνα με το άρθρο 56 του Ν. 4487/2017, ως μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας θεωρείται και η αξιόλογη καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζομένου από τον εργοδότη, ανεξαρτήτως της αιτίας της καθυστέρησης το Μονομελές Εφετείο Αθηνών με απόφασή του το 2017 είχε δικαιώσει εργαζόμενους οι οποίοι διεκδικούσαν δεδουλευμένες αποδοχές 7 μηνών και αποζημίωση απόλυσης από την εργοδότρια εταιρεία τους.
Στην ουσία δηλαδή, όταν μια επιχείρηση καθυστερεί τις πληρωμές των εργαζομένων της, αυτοί, έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν στα δικαστήρια και να ζητήσουν όχι μόνο τις αμοιβές που καθυστερούν να καταβληθούν αλλά και αποζημίωση απόλυσης, αφού η καθυστέρηση πληρωμών ισοδυναμεί πλέον με «βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας», με υπαιτιότητα του εργοδότη.
