Η Μάργκαρετ Κέρι, η ηθοποιός και χορεύτρια που αποτέλεσε πρότυπο και πηγή έμπνευσης για τους σχεδιαστές της Disney για να δημιουργήσουν τη μικροσκοπική, σκανταλιάρα νεράιδα Τίνκερ Μπελ (Tinker Bell) για την κλασική ταινία του 1953 «Πίτερ Παν», πέθανε σε ηλικία 97 ετών.
Τη θλιβερή είδηση για το θάνατο της ηθοποιού έκανε γνωστή η οικογένειά της, με ανάρτηση στo Facebook: «Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε το θάνατο της Μάργκαρετ Κέρι (Μπόκε), της αγαπημένης μας Tinker Bell. Η Μάργκαρετ έφυγε ειρηνικά στην αγκαλιά του Ιησού στις 11 Ιουνίου 2026, στο Wilmington της Βόρειας Καρολίνας. Τα τρία παιδιά της που την λάτρευαν, η Έλεν, η Κριστίνα και ο Έρικ, ήταν στο πλευρό της καθώς έχανε τη γενναία μάχη της με τον καρκίνο του πνεύμονα σε ηλικία 97 ετών».
{https://www.facebook.com/margaretkerryakatink/photos/dear-friends-of-margaret-kerryit-is-with-profound-sadness-that-we-share-news-of-/10243633761840022/}
Από το 1949 έως το 1952, η Κέρι πρωταγωνίστησε ως η κόρη Σάρον Ράγκλς στην οικογενειακή κωμική σειρά του ABC «The Ruggles», μία από τις πρώτες τηλεοπτικές σειρές του Χόλιγουντ. Στο φινάλε της σειράς, που σημείωσε υψηλή τηλεθέαση, ο χαρακτήρας της παντρεύεται και φεύγει για το μήνα του μέλιτος.
Επίσης δάνεισε τη φωνή της στις σειρές κινουμένων σχεδίων: «Clutch Cargo» το 1959, «Space Angel» το 1962-64 και «Captain Fathom» το 1965.
Η Κέρι, με ύψος 1,57 μ., είχε πρωταγωνιστήσει μαζί με τον Έντι Κάντορ στην ταινία «If You Knew Susie» (1948) και εργαζόταν ως βοηθός χορογράφου στο μιούζικαλ της Γκλόρια ΝτεΧέιβεν «I’ll Get By» (1950), όταν ο ατζέντης της την έστειλε στα στούντιο της Disney στο Μπέρμπανκ για οντισιόν για τον «Πίτερ Παν», είχε πει η ίδια σε συνέντευξη που έδωσε το 2003 στον Τζιμ Κόρκις.
«Έψαχναν ένα νεαρό κορίτσι που να νιώθει άνετα με τις χορευτικές κινήσεις», είπε. «Πώς κάνεις οντισιόν για ταινία κινουμένων σχεδίων και για έναν χαρακτήρα που δεν μιλάει; Στο σπίτι είχα φτιάξει ένα δωμάτιο, το δωμάτιο χορού μου, με καθρέφτες και μια μπάρα. Έτσι, πήρα ένα μικρό πικ-απ, έβαλα ένα δίσκο με ορχηστρική μουσική και έφτιαξα μια παντομίμα [ως 9χρονο αγόρι] που ετοίμαζε πρωινό στο ρυθμό του δίσκου· ξέρεις, κουβαλούσα αυγά και ίσως μου έπεφτε ένα, έκλεινα την πόρτα του ψυγείου με το ένα πόδι κ.λπ., όση ποικιλία κινήσεων μπορούσα να κάνω στο πλαίσιο μιας μικρής ιστορίας», είχε πει και συνέχισε: «Την επόμενη μέρα πήγα στο στούντιο, πήρα το πικ-απ, έβαλα αυτόν τον δίσκο των 45 στροφών και έκανα αυτή τη μίμηση. Χορογράφησα ένα ολόκληρο νούμερο διάρκειας 3,5 λεπτών πάνω σε αυτόν τον παλιό δίσκο».
{https://youtu.be/WpSa3Ef-xDw?si=3U4cTF47CHspP9RY}
Η Κέρι πήρε τη δουλειά, παρουσιάστηκε την επόμενη Τρίτη και, κατά διαστήματα για τους επόμενους έξι έως εννέα μήνες, κινούνταν σε «ένα τεράστιο στούντιο ηχογράφησης που φαινόταν να μην έχει τέλος», φορώντας το δικό της ολόσωμο μαγιό και με τα μαλλιά της πιασμένα σε κότσο, υπό το βλέμμα του Μαρκ Ντέιβις και άλλων animators.
«Δεν υπήρχε κανείς με τον οποίο μπορούσαν να αλληλεπιδράσω. Έπρεπε να φανταστώ σχεδόν τα πάντα», είπε. «Περιστασιακά υπήρχε κάποιο prop, όπως ένα τεράστιο ψαλίδι ή μια κλειδαρότρυπα από σύρμα ή κάτι τέτοιο. Τις περισσότερες φορές ήμουν μόνο εγώ που προσποιούμουν ότι έψαχνα κάτω από κάτι ή ότι περπατούσα γύρω-γύρω».
Η ταινία «Πίτερ Παν» συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1953 και σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο box office.
Αργότερα, η Tinker Bell θα γινόταν η μασκότ της Disneyland, η οποία σκορπούσε τη μαγική σκόνη των νεράιδων στην αρχή των επεισοδίων της σειράς «The Wonderful World of Disney».
«Τους άρεσε ο χαρακτήρας που επινόησα», είπε σε μια συνέντευξη το 2020. «Είναι ζωηρή, και την αποκαλώ γοητευτική. Την αγαπάς όταν είναι πολύ κακιά, είτε όταν είναι πολύ καλή».
Η Κέρι ανέφερε ότι είχε μόλις κερδίσει τον διαγωνισμό «Τα πιο όμορφα πόδια του Χόλιγουντ» όταν άρχισε να γυρίζει το «Πίτερ Παν». «Θυμάσαι τη σκηνή όπου η [Tinker Bell] πέφτει ανάποδα μέσα στο συρτάρι του κομοδίνου της Γουέντι;» ρώτησε τον Κόρκις. «Λοιπόν, με έβαλαν να πέσω ανάποδα πάνω σε ένα στρώμα. Το στρώμα είχε πάχος περίπου μισής ίντσας, ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν, και έπεσα προς τα πίσω με ένα γδούπο. Η έκφραση έκπληξης και πόνου στο πρόσωπό μου ήταν πανομοιότυπη με αυτή που έχει η Tink στην τελική ταινία».
Η αυτοβιογραφία της, με τίτλο «Tinker Bell Talks: Tales of a Pixie Dusted Life», εκδόθηκε το 2016.
