Φωτιά ξέσπασε το απόγευμα της Δευτέρας (23/2) σε κτίριο της παλιάς κεραμοποιίας «Αλλατίνη» στη Θεσσαλονίκη. Στο σημείο έσπευσαν ισχυρές δυνάμεις για την κατάσβεση, προκειμένου να αποτραπεί η επέκταση των φλογών σε παρακείμενα κτήρια της περιοχής ή του ίδιου του βιομηχανικού συγκροτήματος.
Όπως αναφέρει το parallaximag, για την αντιμετώπιση της κατάστασης επιχείρησαν δύο πυροσβεστικά οχήματα και την έθεσαν υπό έλεγχο.
Το συγκρότημα «Αλλατίνη» πρόκειται να μετασχηματιστεί από τον επιχειρηματία Σταύρο Ανδρεάδη.
Το πρώτο «πράσινο φως» για τη μεγάλη επένδυση real estate στα πρώην Κεραμεία Αλλατίνη στη Θεσσαλονίκη δόθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού. Η αρμόδια υπηρεσία ενέκρινε τις προμελέτες (αρχιτεκτονικές, στατικές, Η/Μ εγκαταστάσεων) για την αποκατάσταση και αξιοποίηση επτά κτιρίων που έχουν χαρακτηριστεί μνημεία εντός του πρώην βιομηχανικού συγκροτήματος, καθώς και τις νέες προτεινόμενες χρήσεις. Μιλώντας σε συνέδριο real estate, o Αναστάσιος Ανδρεάδης, μέλος του ΔΣ της εταιρείας ΣΤΑΝΤΑ που θα υλοποιήσει την επένδυση, είχε αναφερθεί στο μεγάλο έργο τονίζοντας ότι «Το project στα πρώην Kεραμεία Αλλατίνη, είναι το πρώτο στο οποίο δίνεται άδεια ανέγερσης ουρανοξύστη 100 μέτρων και περίπου 30.000 τμ εμβαδού.
Παράλληλα με τον ουρανοξύστη θα χρησιμοποιηθούν για πολιτιστικές χρήσεις και το σύνολο των διατηρητέων. Βρίσκονται κοντά στη στάση του μετρό που θα ανοίξει σε ένα μήνα (Σ.Σ. το Μετρό Θεσσαλονίκης ξεκίνησε ήδη τη λειτουργία του). Θα έχει εκτός από τις κατοικίες και ένα πολύ μεγάλο δημόσιο πάρκο που θα αναβαθμίσει τη ζωή των κατοίκων της περιοχής. Είναι νωρίς να μιλήσουμε για χρονοδιάγραμμα. Είμαστε στη φάση αναζήτησης συνεργειών από διεθνείς developers με τεχνογνωσία για να προχωρήσει το project», δήλωσε το φθινόπωρο.
Φωτιά στο κεραμοποιίο είχε εκδηλωθεί και έξι χρόνια πριν.
Το πρώτο Κεραμοποιείο κατασκευάζεται το 1848 στην περιοχή αυτήν. Τριάντα χρόνια περίπου αργότερα, το 1880 στην θέση του ανεγείρεται το μεγάλο εργοστάσιο με τεράστια ακόμη και για τα σημερινά μεγέθη παραγωγή, τούβλων, κεραμιδιών Γαλλικού τύπου, πήλινων σωλήνων, καπνοδόχων κλπ, που κατευθύνονται σε όλα Βαλκάνια, την Ευρώπη και την Ανατολή. Το 1897 ο μύλος και η κεραμοποιία από προσωπικές επιχειρήσεις ενσωματώνονται στην Societe Anonyme Ottomane Industrielle et Commerciale de Sallonique. Το μετοχικό κεφάλαιό της είναι 3 εκατ. γαλλικά φράγκα και είναι μία από τις ελάχιστες ανώνυμες εταιρείες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η επιχειρηματική δραστηριότητα της οικογένειας δεν περιορίζεται μόνο στη νεοσυσταθείσα εταιρεία της Θεσσαλονίκης.
Αντιθέτως, εκτείνεται σε όλα τα εμπορικά κέντρα της εποχής και σε διάφορους άλλους κλάδους. Με βάση τα πρακτικά του διοικητικού συμβουλίου προκύπτει ότι δραστηριοποιούνταν στην Κωνσταντινούπολη, στη Μασσαλία, στο Παρίσι και στη Βιέννη επίσης. Η παρακολούθηση όλων αυτών των δραστηριοτήτων από τα μέλη της οικογένειας ήταν «κυκλική», ανά εξάμηνο δηλαδή άλλαζε ο υπεύθυνος σε κάθε πόλη.
Το 1898 ανήκει μαζί με τους Μύλους στην ομώνυμη εταιρεία των αδελφών Αλλατίνι, που σύντομα μετατρέπεται στην ανώνυμη «Εμπορική και Βιομηχανική Εταιρία της Θεσσαλονίκης» και ήταν μία από τις πρώτες ανώνυμες εταιρίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία είχε μετοχικό κεφάλαιο 3 εκατ. γαλλικά φράγκα.
Μερικά χρόνια μετά και συγκεκριμένα το 1908, όπως αναφέρει στο βιβλίο του ο Βασίλης Κολώνας «Η Θεσσαλονίκη Εκτός Των Τειχών» οι αδελφοί Αλλατίνι, παίρνουν άδεια για να μεταφέρουν τα προϊόντα του κεραμοποιείου με κινητή σιδηροδρομική γραμμή συστήματος ντεκωβίλ, η οποία διερχόταν κάτω από τη γέφυρα και κατέληγε στην ειδική για τον σκοπό αυτό αποβάθρα, ή αλλιώς ο χείμαρρος του Κυβερνείου.
