Η απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι έληξε αισίως και με νίκη του απεργού, της κοινωνίας που τον στήριξε και των συγγενών των θυμάτων. Η απόφαση του πατέρα Ρούτσι να διακινδυνεύσει την υγεία και τη ζωή του επί είκοσι τρεις (23) ημέρες είναι μία ιστορία που τη συνοδεύει ένα «τι θα είχε γίνει αν» είχαν τηρηθεί τα προβλεπόμενα…. Όπως άλλωστε εν γένει την υπόθεση των Τεμπών.
Για παράδειγμα, τί θα είχε γίνει αν δεν είχε παραγγελθεί η καταστροφή όλων των δειγμάτων αίματος και ιστών των θυμάτων των Τεμπών μόλις 40 μέρες μετά το δυστύχημα; Θα είχε χρειαστεί να υποβληθούν οι συγγενείς των θυμάτων, οι γονείς, οι σύντροφοι, τα αδέρφια των θυμάτων στην επώδυνη και βαριά διαδικασία των εκταφών; Θα είχε προχωρήσει ένας άνθρωπος σε απεργία πείνας για να γίνει εκταφή στη σορό του παιδιού του, προκειμένου να γίνουν τοξικολογικές, βιοχημικές, ανθρωπολογικές εξετάσεις; Θα είχε χρειαστεί η Εισαγγελία Εφετών Λάρισας να ανασύρει μία δικογραφία που η ίδια Εισαγγελία αρχειοθέτησε εάν είχαν διενεργήσει οι ιατροδικαστές νεκροψία και τοξικολογικές εξετάσεις; Θα είχε χρειαστεί να γίνει εκταφή σορών εάν ο χώρος του δυστυχήματος είχε αποκλειστεί και είχε ερευνηθεί ενδελεχώς, χωρίς να επιτρέπεται σε υπουργούς, δημοσιογράφους και λοιπούς να μπαινοβγαίνουν; Θα μιλούσαμε 30 μήνες μετά για την ανάγκη εκταφών εάν δεν είχε μπαζωθεί ο χώρος και είχαν συλλεγεί τα στοιχεία από εκεί που έπρεπε, όταν έπρεπε;
Η καταστροφή βιολογικού υλικού
Στις 7 Απριλίου 2023, κάτι λιγότερο από σαράντα (40) μέρες από την πολύνεκρη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών, ο Εφέτης Ανακριτής που χειρίστηκε την κύρια ανάκριση της υπόθεσης απέστειλε στον τότε διοικητή της Τροχαίας Λάρισας παραγγελία για την καταστροφή του βιολογικού υλικού των θυμάτων που φυλασσόταν στο νοσοκομείο της πόλης. Με εκείνη την παραγγελία ο κ. Σωτήρης Μπακαΐμης ζητούσε την καταστροφή του συνόλου των συλλεγέντων δειγμάτων βιολογικού υλικού, (αίματος και ιστών), που σχετίζονταν με το δυστύχημα και την επιστροφή των προσωπικών αντικειμένων των θυμάτων στους συγγενείς τους ή σε περίπτωση που οι τελευταίοι δεν επιθυμούν την καταστροφή τους. Το έγγραφο είχε κοινοποιηθεί και στην Εισαγγελία Εφετών Λάρισας. Τελικό αποδέκτη προφανώς είχε το νοσοκομείο της Λάρισας και δη την ιατροδικαστική υπηρεσία.
Τρεις (3) ημέρες μετά και συγκεκριμένα στις 10 Απριλίου 2023 από το γραφείο του Εφέτη Ανακριτή αποστέλλεται και πάλι προς τον τότε διοικητή Τροχαίας Λάρισας και δεύτερη παραγγελία, συμπληρωματική της πρώτης. Με αυτή ο κ. Μπακαΐμης υπενθυμίζει την εντολή για καταστροφή αίματος και ιστών και συμπληρώνει την παραγγελία ζητώντας την καταστροφή ακόμη και των στειλεών που χρησιμοποιήθηκαν με τα υπόλοιπα – κατάλοιπα του βιολογικού υλικού. Ζήτησε δηλαδή να καταστραφεί όχι μόνο το αίμα και οι ιστοί αλλά ακόμη και οι στειλεοί με τα κατάλοιπα βιολογικού υλικού!
Η στόχευση πίσω από την συγκεκριμένη παραγγελία μέχρι σήμερα δεν είναι απολύτως κατανοητή. Δικαστικές πηγές αναφέρουν, ότι η παραγγελία δόθηκε καθώς δεν υπήρχε λόγος να κρατηθούν τα δείγματα. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι υπάρχουν περιπτώσεις δικαστικής διερεύνησης στις οποίες δείγματα DNA διατηρούνται για χρόνια.
Η Τροχαία
Στις 10 Απριλίου η Τροχαία Λάρισας αποστέλλει έγγραφο προς το Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας. Είναι αξιοπρόσεκτο ότι το έγγραφο δεν υπογράφεται από τον τότε Διοικητή κ. Βλαχογιάννη. Ο τελευταίος ήταν ένας από τους βασικούς μάρτυρες στην υπόθεση του μπαζώματος, καθώς σύμφωνα με μαρτυρίες αρνήθηκε να ακολουθήσει οδηγίες για την αλλοίωση του χώρου από αξιωματούχους, χωρίς έγγραφο από τις δικαστικές αρχές. Το έγγραφο προς το Νοσοκομείο υπογράφεται από την τότε αναπληρώτρια διοικήτρια.
Η Τροχαία ζητά από το νοσοκομείο Λάρισας να προχωρήσει στην καταστροφή του συνόλου των δειγμάτων PM και AM (αίματος και ιστών) και των βαμβακοφόρων στειλεών με δείγματα στοματικών επιχρισμάτων. Το έγγραφο της Τροχαίας μάλιστα είναι πολύ συγκεκριμένο. Αναφέρει αναλυτικά όλα τα δοχεία, τα φιαλίδια με αίμα, τα συγκριτικά δείγματα, τα ιστοτεμάχια… Ζητά δε από το νοσοκομείο, όταν ολοκληρώσει την καταστροφή να ενημερώσει με έγγραφο την Τροχαία, προκειμένου με τη σειρά της να ενημερώσει τον εφέτη ανακριτή.
Το «Κουτλιμπάνειο» Νοσοκομείο
Δέκα τέσσερις (14) μέρες μετά η Διοίκηση του Κουτλιμπάνειου και Τριανταφύλλειου Νοσοκομείου Λάρισας ενημερώνει το Γραφείο Προανακρίσεων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λάρισας ότι έχει ολοκληρωθεί η καταστροφή των δειγμάτων, με βάση την ΚΥΑ 146163/2012. Αναφέρει αναλυτικά τα δείγματα και μάλιστα και τμήματα οστών (!) που καταστράφηκαν. Περιγράφει τη διαδικασία της καταστροφής των δειγμάτων, που χαρακτηρίστηκαν ΕΚΑ 18 01 03* με την συμβεβλημένη με το νοσοκομείο εταιρία που προχωρά στην καταστροφή επικίνδυνων αποβλήτων υγειονομικών μονάδων.
Τα τμήματα οστών που καταστράφηκαν (με τα φιαλίδια με το αίμα των θυμάτων και τους ιστούς) αναφέρονται και σε δεύτερο έγγραφο από το νοσοκομείο προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Λάρισας, όταν ερευνήθηκε η μήνυση που κατέθεσαν συγγενείς θυμάτων κατά του εφέτη ανακριτή και η οποία (μήνυση) αρχειοθετήθηκε. Αναρωτιέται κανείς βέβαια για την αναγκαιότητα καταστροφής τμημάτων οστών. Ο ίδιος προβληματισμός προφανώς και αφορά στο αίμα των θυμάτων και στους ιστούς που διατάχθηκε να καταστραφούν. Γίνεται εντονότερος μετά τις τελευταίες εξελίξεις με τις εκταφές, καθώς ειδικοί σημειώνουν ότι θα μπορούσαν να γίνουν τοξικολογικές και βιοχημικές εξετάσεις επί των δειγμάτων.
Η ΚΥΑ
Η Κοινή Υπουργική Απόφαση 146163/2012, με την οποία έγινε η καταστροφή των δειγμάτων αίματος και ιστών των θυμάτων των Τεμπών, μετά από παραγγελία του εφέτη ανακριτή, που διενήργησε την κύρια ανάκριση της υπόθεσης του δυστυχήματος, καθορίζει τις κατευθύνσεις, τα μέτρα, τους όρους και διαδικασίες για την διαχείριση των Αποβλήτων Υγειονομικών Μονάδων (ΑΥΜ), ώστε να διασφαλίζεται ένα υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος. Το ζήτημα είναι ότι η συγκεκριμένη Κοινή Υπουργική Απόφαση με την οποία έγινε η καταστροφή των βιολογικών δειγμάτων των θυμάτων των Τεμπών αφορά κατηγορίες επικίνδυνων αποβλήτων υγειονομικών μονάδων, είτε αμιγώς μολυσματικά, είτε μικτά επικίνδυνα, είτε άλλα επικίνδυνα απόβλητα.
Το αδύνατο που έγινε εφικτό
Όλα τα παραπάνω, θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος ότι αποτελούν παρελθόν. Δεν αλλάζουν δηλαδή. Το αξιοπρόσεκτο βέβαια είναι ότι η Δικαιοσύνη άλλαξε στάση με καταλύτη την κοινωνική πίεση υπό τον φόβο της απώλειας άλλης μίας ανθρώπινης ζωής, εκείνης του πατέρα που έχασε το παιδί του στα Τέμπη. Οι συγγενείς ζητούν, είτε με αιτήματα που κατέθεσαν στις ανακριτικές και εισαγγελικές αρχές, είτε προφορικά, τοξικολογικές εξετάσεις για να μάθουν τί σκότωσε τους ανθρώπους τους λίγο καιρό μετά το δυστύχημα. Από τότε μέχρι σήμερα όλα τα σχετικά αιτήματα απορρίπτονται από τις δικαστικές αρχές. Τα ίδια αιτήματα, που έγιναν δεκτά 30 μήνες μετά με τις εισαγγελικές αρχές να επικαλούνται «νέα στοιχεία». Ποια είναι αυτά; Τα δημοσιεύματα για τους κινδύνους στην υγεία του Πάνου Ρούτση από την απεργία πείνας.
