Την ανάγκη ελέγχου και ρύθμισης των χημικών ουσιών, αντίστοιχα με τα ισχύοντα συστήματα για τα συνταγογραφούμενα φάρμακα, ζητούν εμπειρογνώμονες, καθώς υπάρχει κίνδυνος αύξησης των ποσοστών χρόνιων ασθενειών στα παιδιά.
Σε έκθεση που δημοσιεύεται στο «New England Journal of Medicine» η ομάδα εμπειρογνωμόνων από 17 επιστημονικά ιδρύματα στις ΗΠΑ και την Ευρώπη «Consortium for Children's Environmental Health» επισημαίνει ότι η παρασκευή συνθετικών χημικών ουσιών και πλαστικών υπόκειται σε ανεπαρκείς νομικούς ή πολιτικούς περιορισμούς, σε αντίθεση με τα φαρμακευτικά προϊόντα.
Την ίδια ώρα, οι κατάλογοι χημικών προϊόντων παγκοσμίως περιλαμβάνουν περίπου 350.000 προϊόντα, όπως βιομηχανοποιημένα χημικά προϊόντα, πλαστικά και χημικά μείγματα.
Τα περισσότερα συνθετικά χημικά και συναφή προϊόντα παράγονται από ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο, άνθρακα και φυσικό αέριο) και η παραγωγή τους έχει 50πλασιαστεί από το 1950 και προβλέπεται να τριπλασιαστεί ξανά έως το 2050. Λιγότερο από το 20% των χημικών ουσιών έχουν δοκιμαστεί για τοξικότητα και ακόμη λιγότερες για τοξικές επιδράσεις σε βρέφη και παιδιά.
Προγενέστερες έρευνες συνδέουν τις συνθετικές χημικές ουσίες με πολλαπλές μη μεταδοτικές παθήσεις στα παιδιά. Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, τον τελευταίο μισό αιώνα οι ασθένειες αυτές έχουν αυξηθεί απότομα στα παιδιά: η εμφάνιση του παιδικού καρκίνου έχει αυξηθεί κατά 35%, οι ανδρικές αναπαραγωγικές γενετικές ανωμαλίες έχουν διπλασιαστεί σε συχνότητα, οι νευροαναπτυξιακές διαταραχές επηρεάζουν ένα στα έξι παιδιά και η διαταραχή του φάσματος του αυτισμού διαγιγνώσκεται σε ένα στα 36 παιδιά, το παιδικό άσθμα έχει τριπλασιαστεί σε επιπολασμό και η εμφάνιση της παιδικής παχυσαρκίας έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί και έχει οδηγήσει σε απότομη αύξηση του διαβήτη τύπου 2 σε παιδιά και έφηβους.
Οι εμπειρογνώμονες ζητούν το ρυθμιστικό κενό να αντικατασταθεί από νέους νόμους που να δίνουν προτεραιότητα στην προστασία της υγείας έναντι της ανεξέλεγκτης παραγωγής χημικών ουσιών και πλαστικών και να επιτρέπουν σε χημικές ουσίες να διατίθενται στις αγορές μόνο εάν οι κατασκευαστές τους μπορούν να αποδείξουν μέσω αυστηρών και ανεξάρτητων δοκιμών ότι δεν είναι τοξικά στα αναμενόμενα επίπεδα έκθεσης.
