Τον Απρίλιο του 1947 έφερε κοντά δύο εχθρούς υπενθυμίζοντας την κοινή ανθρώπινη μοίρα. Η Νιάλα, όπως περιγράφουν στο βίντεο οι δημιουργοί του UpStories, βρίσκεται στην κεντρική περιοχή των Αγράφων που συνδέει Ευρυτανία με τα Άγραφα, εκεί που έμελε να σημειωθεί μία από τις πιο σφοδρές χιονοθύελλες.
Ο αυχένας της Νιάλας βρίσκεται περίπου στα 1.800 μ με άγρια ομορφιά του τοπίου και απόλυτη απομόνωση. Η Νιάλα είναι ανάμεσα σε ορεινούς όγκους, κοντά στα σημερινά Καμάρια, τα Άγραφα, τα Βραγιανά, το Μοναστηράκι όπου βρισκόταν η σπηλιά του Κατσανώνη και τα Επινιανά.
Τα Επινιανά βρίσκονταν κοντά στις διαδρομές που χρησιμοποιούσαν οι δυνάμεις του απελευθερωτικού στρατού και χρησιμοποιούνταν ως σημείο ανάπαυλας. Το χωριό ήταν ιδανικό για συγκέντρωση δυνάμεων και οι κάτοικοι συχνά βοηθούσαν τους αντάρτες με τρόφιμα.
Σήμερα είναι προορισμός για ιστορικές διαδρομές όπου περπάτησαν οι αντάρτες. Τότε στον χιονισμένο αυχένα της σκληρής από την κακοκαιρία Νιάλας μονάδες του δημοκρατικού στρατού με γυναικόπαιδα και τραυματίες που είχαν βρει καταφύγιο, βρέθηκαν αντιμέτωποι με μία σφοδρή χιονοθύελλα. Το αβάσταχτο κρύο, ο αποπροσανατολισμός και η εξάντληση οδήγησαν σε τραγικές απώλειες. Γυναίκες και παιδιά χάθηκαν ενώ οι αντάρτες πάλευαν να επιβιώσουν.
Οι δύο λόχοι που προπορεύονταν κατάφεραν να φτάσουν σε ασφαλές σημείο ενώ ο τρίτος αποδεκατισμένος, βρήκε καταφύγιο στις σκηνές του κυβερνητικού στρατού. Εκεί οι αντίπαλοι είδαν την ακραία δοκιμασία της φύσης. Οι κυβερνητικοί δέχτηκαν τους αντάρτες στις σκηνές τους προσφέροντάς τους κουραμάνα, σταφίδες, και κονιάκ ενώ η νύχτα κύλησε με έναν διάλογο για τα δεινά του αδελφοκτόνου πολέμου.
Στη Νιάλα ο Θεός, ίσως το πεπρωμένο ή ακόμα και η μοίρα μέσα από αυτή τη φοβερή χιονοθύελλα έδειξε τον δρόμο για τη συμφιλίωση. «Δεν είναι πόλεμος ετούτο που μας βρήκε, ντροπή είναι, Έλληνες να τουφεκάνε Έλληνες;» λέει στην ταινία «Ψυχή Βαθιά» του Παντελή Βούλγαρη, ο Θανάσης Βέγγος αποτυπώνοντας την τραγικότητα του Εμφυλίου.
Η αυθόρμητη αυτή ανακωχή δεν κράτησε πολύ. Το επόμενο πρωί η ένταση αναζωπυρώθηκε όταν ο επικεφαλής του αντάρτικου λόχου, Γιάννης Παπαϊωάννου, έμαθε ότι ο ταγματάρχης του κυβερνητικού στρατού είχε ήδη ζητήσει ενισχύσεις. Σε μία σύντομη συμπλοκή ο Παπαϊωάννου σκότωσε τον ταγματάρχη. Οι αντάρτες που δεν μπόρεσαν να ακολουθήσουν είτε φυλακίστηκαν είτε δολοφονήθηκαν.
{https://www.youtube.com/watch?v=5yUqvMaK7Lk}
