Με μια αδιανόητη υπόθεση ασχολήθηκε το βράδυ της Παρασκευής (21/6) η εκπομπή «Φως στο Τούνελ». Αφορμή στάθηκε το γεγονός πως ο διδάκτωρ γεωλογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Μάρκος Βαξεβανόπουλος και η ερευνητική ομάδα στην οποία συμμετείχε, ερευνώντας αρχαίο μεταλλείο στο Λαύριο, αντίκρισαν ανθρώπινα οστά!
Η έκπληξή τους έγινε ακόμα μεγαλύτερη όταν βρήκαν υπολείμματα ρούχων και παπουτσιών. Άμεσα ενημέρωσαν τις αρμόδιες Αρχές, για να ξεκινήσει η απαραίτητη έρευνα για την ταυτοποίηση του άνδρα που ήταν θαμμένος στα μεταλλεία του Λαυρίου για χρόνια.
«Είχαμε αυτό το απρόσμενο εύρημα. Μέσα από ένα οριζόντιο σύστημα στοών, βρεθήκαμε στον πάτο αυτού του φρέατος. Εισήλθαμε από οριζόντια είσοδο και βρισκόμασταν στο σημείο που είμαστε αυτήν τη στιγμή, αλλά εκατό μέτρα μέσα στη γη. Είδαμε ουσιαστικά τον πάτο αυτού του φρέατος, ο οποίος είναι γεμάτος με χώματα, σκουπίδια και άλλα υλικά. Στη βάση του πάτου είδαμε να εξέχει ένα κόκκαλο. Ήταν μηρός και γενικά ο μηρός του ανθρώπου διαφέρει από των ζώων. Βρήκαμε και άλλα κόκαλα και μάλιστα είδαμε και ένα τμήμα από λεκάνη ανθρώπου, οπότε είπαμε σίγουρα είναι οστά ανθρώπου. Πάνω από τον σκελετό υπήρχε μια σειρά από μεγάλους λίθους. Αυτό μας έδωσε την εντύπωση ότι ο άνθρωπος πετάχτηκε μέσα στο φρέαρ και από πάνω του έριξαν μια σειρά από μεγάλους λίθους», είπε ο κ. Βαξεβανόπουλος.
Τα σύμβολα σατανισμού και τα ανθρώπινα οστά
Μέσα στη στοά του μεταλλείου Λούτσα βρέθηκε το «Φως στο Τούνελ». Εκεί, ο γεωλόγος Μάρκος Βαξεβανόπουλος στη δική του προσπάθεια χαρτογράφησης όλων των μεταλλείων του Λαυρίου, ήρθε αντιμέτωπος με διάφορα ευρήματα, μεταξύ αυτών και ένα μακάβριο. «Σε τέτοιου τύπου οριζόντια μεταλλεία που δεν χρησιμοποιούνται πια, εντοπίζουμε συχνά διάφορα από ανθρώπους που ασχολούνται με τον σατανισμό. Υπάρχουν βωμοί, πεντάλφες, κεριά, ακόμα και γάντζοι που κρεμάνε διάφορα πράγματα. Το ασυνήθιστο το βρήκαμε όταν χαρτογραφούσαμε τις οριζόντιες στοές της Καμάριζας. Από μια οριζόντια είσοδο όπως αυτή που είμαστε τώρα, προχωρήσαμε και βρήκαμε τον λιθοσορό από τον πάτο ενός φρέατος και εκεί κάποια οστά να εξέχουν. Με το που τα είδαμε, σταματήσαμε απευθείας την έρευνα και ειδοποιήσαμε τις αρμόδιες Αρχές», αναφέρει.
Όπως περιγράφει ο γεωλόγος στην κάμερα του «Τούνελ» μετά από δύο μέρες ξαναπήγαν στο σημείο και με προσεκτικές κινήσεις μετέφεραν τα οστά αυτά στο αστυνομικό τμήμα του Λαυρίου. «Με το που βρήκαμε αυτόν τον σκελετό σκεφτήκαμε ότι σχετίζεται με το κύκλωμα αρχαιοκαπηλίας που είχε ως επικεφαλής έναν Γερμανό και λυμαινόταν την περιοχή από την δεκαετία του 60’ έως και του 90’. Ξέρουμε ότι ένας από την ομάδα σε μια διένεξη που υπήρξε, πυροβολήθηκε και το πτώμα του πετάχτηκε σε ένα φρέαρ. Από ό,τι μας δείχνουν οι πληροφορίες, η δράση της ομάδας αυτής δεν είχε να κάνει μόνο με αρχαιοκαπηλία αλλά επίσης έκλεβαν καταστήματα, χρηματαποστολές, μέχρι και προποτζίδικα. Σε μια τέτοια ιστορία μάλιστα εμπλέκεται και ο νεκρός. Φέρεται να έκλεψε λαχεία και ένα από αυτά κέρδισε εκατομμύρια που τα εισέπραξαν».
«Όταν η σπείρα μου έκλεψε τα λαχεία και κέρδισε τον λαχνό»
Η έρευνα του «Τούνελ» δείχνει ότι ο σκελετός που εντοπίστηκε σε σπήλαιο στο Λαύριο, πιθανότατα ανήκει στον Βασίλη Ψαραδέλλη που δολοφονήθηκε τον Μάρτιο του 1978, μετά από διένεξη με άλλα μέλη σπείρας αρχαιοκάπηλων. Ο λόγος, σύμφωνα με τα όσα οι ίδιοι δήλωσαν τότε στις Αρχές, είναι ότι είχε κλέψει λαϊκά λαχεία από ένα προποτζίδικο της Νέας Σμύρνης, ένα από αυτά κέρδισε εκατομμύρια και εκείνος ποτέ δε μοιράστηκε τα κέρδη μαζί τους. Η εκπομπή, μετά από μεγάλη έρευνα, εντόπισε τον ιδιοκτήτη του ΠΡΟΠΟ, που είναι ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου, Δημήτρης Χριστοδούλου.
«Ήταν μια συμμορία αυτή του Παναγιωτίδη, που μου είχαν κλέψει τότε τα λαχεία που είχα πάνω στον πάγκο. Ένα από αυτά είχε κερδίσει δύο εκατομμύρια δραχμές. Είχα κάνει καταγγελία στην Αστυνομία και για αυτό έστειλαν την αδερφή ενός άλλου από τη συμμορία. Εκείνη ισχυρίστηκε μαζί με τον άντρα της ότι το είχαν αγοράσει πριν γίνει η κλοπή. Τα χρήματα τα πήραν κανονικά και μάλιστα είχαμε βγάλει και φωτογραφίες τότε με τα χρήματα που κέρδιζε το λαχείο. Στη συνέχεια η Αστυνομία το έψαξε και είδε ότι ήταν το κλεμμένο λαχείο. Η Αστυνομία μου είπε ότι θα μπορούσα να τα διεκδικήσω αλλά τι να το κάνω, αυτοί ήταν σπείρα ολόκληρη, θα κινδύνευε η ζωή μου. Είναι μια πονεμένη ιστορία αυτή γιατί είναι σαν να σου παίρνουν από την τσέπη σου τα χρήματα. Εκείνη την εποχή με αυτά τα χρήματα έπαιρνες στην Ηλιούπολη είκοσι διαμερίσματα 100 τετραγωνικών», λέει χαρακτηριστικά.
Ξέθαψαν θύμα δολοφονίας 46 χρόνια μετά
Ο διδάκτωρ γεωλογίας, Μάρκος Βαξεβανόπουλος, μίλησε στο «Τούνελ» για το πότε περίπου χρονολογείται ο σκελετός που βρέθηκε μέσα σε φρέαρ στην Καμάριζα Λαυρίου. «Θεωρούσαμε ότι είναι δύο ή τρεις δεκαετίες πίσω και μάλιστα με ντόπιους που μιλήσαμε μας είπαν κατευθείαν ότι ίσως να είναι ο άνθρωπος που αναζητούνταν το 1978. Θα γίνει και έρευνα DNA στον σκελετό, σε οργανικό υπόλειμμα, μένει να αναζητηθεί και να ταυτιστεί με DNA πιθανών συγγενών. Εμείς είχαμε ακούσει μια παλιά ιστορία, ότι είχε σκοτωθεί κάποιος και τον είχαν πετάξει σε ένα φρέαρ, αλλά γνωρίζαμε ότι αυτός που είχε ομολογήσει γι’ αυτόν τον φόνο είχε υποδείξει άλλο σημείο που είναι στη Συντερίνα».
Ο ίδιος έψαξε ώστε να μάθει για την ιστορία εκείνη και την σπείρα αρχαιοκαπηλείας που δρούσε το 1978. «Βρήκα διάφορα άρθρα που μου έστειλαν και μια αστυνομική επιθεώρηση του 1978, που την βρήκε μια φίλη στο ίντερνετ, όπου αναφέρει με πολλή λεπτομέρεια τι είχε γίνει εκείνη την εποχή. Υπήρχε μια μεγάλη σπείρα αρχαιοκαπήλων, υπήρξε μια διένεξη μεταξύ τους και ο ένας από αυτούς σκότωσε τον άλλον και το πτώμα το έριξε σε ένα φρέαρ» τόνισε.
Με τον Κωνσταντίνο Πόγκα, τον δήμαρχο Λαυρίου το 1975, επικοινώνησε το «Τούνελ» προκειμένου να πληροφορηθεί λεπτομέρειες για την υπόθεση δολοφονίας του Βασίλη Ψαραδέλλη, που θεωρείται αγνοούμενος από τον Μάρτιο του 1978. «Ήμουν δήμαρχος τότε, το θυμάμαι, έψαχνα και εγώ, είχαμε μπει σε στοές, είμαι και του επαγγέλματος, δούλευα στη γαλλική εταιρία, μεταλλωρύχος. Έψαχναν να βρουν εκεί, άλλοι έλεγαν ότι είναι μέσα σε ένα πηγάδι, το πηγάδι ήταν μπαζωμένο, επιχείρησαν να το βγάλουν, πολλά πράγματα συνέβησαν εκείνη την εποχή».
«Έψαχναν στις στοές για να βρουν τον άνθρωπο αυτόν που είχε εξαφανιστεί. Είχε κινητοποιηθεί η Αστυνομία όλη και ο κόσμος. Αν εξαφανιζόταν κάποιος, τότε το χωριό έτρεχε αλλά και η περιοχή ολόκληρη. Λέγανε ότι θα τον έχουν εξαφανίσει από κάποιο κύκλωμα αρχαιοκαπηλείας». Ο τότε δήμαρχος αναφέρει μάλιστα πως τα πετρώματα στην περιοχή αυτήν είναι πολύτιμα και πολλοί είναι εκείνοι που ψάχνουν μέχρι και σήμερα για να βρουν ακόμα και διαμάντια.
Ο δεύτερος αγνοούμενος και ο φαντομάς αρχηγός της σπείρας
Στο φως έφερε η έρευνα της εκπομπής της Αγγελικής Νικολούλη και μια δεύτερη περίεργη εξαφάνιση που είχε γίνει δύο μήνες νωρίτερα από αυτήν του Ψαραδέλλη στην ίδια περιοχή. Πρόκειται για τον Ευάγγελο Βαμβούνη που είχε χαθεί τον Ιανουάριο του 1978. Πολλοί ταυτίζουν και την ιστορία αυτήν με το κύκλωμα αρχαιοκαπηλίας που λυμαινόταν την συγκεκριμένη περιοχή.
«Σε αντίθεση με την περίπτωση του Ψαραδέλλη, τα ίχνη του χάθηκαν στο οριζόντιο μεταλλείο ‘Μαρία’ το οποίο ήταν αρχαίο. Έχει μια στοά που μπαίνεις κανονικά και ακολουθεί ένας δαίδαλος αρχαίων στοών τον οποίο περνάς μόνο μπουσουλώντας. Σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατοίκων, ο Βαμβούνης από διάφορα τέτοια μεταλλεία έβγαζε ένα ορυκτό που λέγεται φθορίτης και το πουλούσε σε βιοτεχνίες μεταλλουργίας», λέει χαρακτηριστικά ο γεωλόγος Μάρκος Βαξεβανόπουλος. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Βαμβούνης βρέθηκε στην περιοχή με άλλους δύο οι οποίοι βγήκαν από το μεταλλείο αλλά εκείνος δεν τα κατάφερε ποτέ.
«Ήταν ένας Γερμανός και ένας ντόπιος. Μπήκαν μαζί στο μεταλλείο και σύμφωνα με τα όσα είπαν, οι ίδιοι βγήκαν και ο Βαμβούνης δεν τους ακολούθησε ποτέ. Έκανε όλο το χωριό έρευνες αλλά δεν τον βρήκαν τότε πουθενά. Εντοπίστηκε τυχαία ο σκελετός του από έναν Λαυριώτη 18 μετά σε εκείνο το μεταλλείο. Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι το πώς δεν τον είχαν βρει στις αρχικές έρευνες γιατί είχαν μπει στο μεταλλείο άτομα που το ήξεραν σαν την παλάμη τους. Την εποχή εκείνη υπήρχε και αυτή η σπείρα της αρχαιοκαπηλίας που συνέχεια τους πιάνανε και μετά έκαναν απόδραση. Ειδικά ο αρχηγός τους, ο Γερμανός, Στέφαν Γκέρικε, κυκλοφορούσε άλλοτε με περούκες, άλλοτε διέφευγε στο εξωτερικό και επέστρεφε μεταμφιεσμένος και με πλαστά διαβατήρια και μέχρι και σήμερα παραμένει καταζητούμενος. Όλα αυτά είναι περίεργα και θυμίζουν σενάρια ταινιών», κατέληξε.
