Το ψήσιμο του οβελία ανήμερα την Κυριακή του Πάσχα αποτελεί παράδοση σε ολόκληρη την Ελλάδα
Από νωρίς το πρωί έγιναν οι απαραίτητες προετοιμασίες και οι σούβλες ξεκίνησαν, ακόμη και μέσα στο κέντρο πόλεων. Οι μεγάλες παρέες, το αρνί στη σούβλα και η διασκέδαση είναι στοιχεία που θα βρει ο επισκέπτης σε κάθε τραπέζι σήμερα.
«Πάσχα» στα Εβραϊκά σημαίνει: διάβαση, πέρασμα. Είναι εβραϊκή γιορτή εις ανάμνηση της Εξόδου των Εβραίων από την Αίγυπτο, της θαυματουργού διαβάσεως της Ερυθράς Θάλασσας υπό τον Μωυσή και της σωτηρίας τους από τη δουλεία του Φαραώ. Για τους Χριστιανούς σημαίνει τη λύτρωση από την αμαρτία και το πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αναφορικά με την προέλευση και το συμβολισμό του εθίμου του σουβλίσματος οβελία επικρατούν δυο εξηγήσεις που θέλουν τις ρίζες του εθίμου αφενός στο εβραϊκό Πάσχα και αφετέρου στην αρχαία Ελλάδα. Σύμφωνα με τη Χριστιανική παράδοση, ο αμνός συμβολίζει τον Χριστό, διότι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είχε παρομοιάσει τον Ιησού με τον αμνό θεού που θα πάρει στις πλάτες του τις αμαρτίες του κόσμου. Για αυτό και ο Χριστός ονομάστηκε από τον Ιωάννη τον Προδρόμο ως ο «αμνός ο αίρων την αμαρτία του κόσμου».
Το αρνί και το εβραϊκό Πάσχα
Σύμφωνα με την λαογραφία, η συνήθεια να σουβλίζουμε αμνοερίφια είναι ξενόφερτη ενώ η σφαγή τους θεωρείται έθιμο εβραϊκό. Το Πάσχα είναι ιερή γιορτή των Εβραίων καθώς τους θυμίζει την έξοδο από την Αιγυπτιακή δουλεία. Οι Εβραίοι ποιμένες για να ευχαριστήσουν το Θεό για την απελευθέρωση τους θυσίαζαν αρνιά. Όταν οι Χριστιανοί, καθιέρωσαν το Πάσχα ως δική τους γιορτή πήραν μαζί και το έθιμο της σφαγής αρνιού. Για τους Ιουδαίους, το αρνί σημαίνει το εξιλαστήριο θύμα. Το θυσιαζόμενο αρνί λοιπόν γίνεται οβελίας (ψήνεται δηλαδή στη σούβλα), συμβολίζοντας τον αμνό του Θεού που θυσιάστηκε για την ανθρωπότητα.
Στη «μάχη» για το ψήσιμο του οβελία και οι φούρνοι:
«Φωτιά» παίρνουν οι σούβλες στην Ελεόυσα:
Το σούβλισμα του αρνιού το Πάσχα έχεις τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα
Οι αρχαίοι Έλληνες, σαράντα ημέρες μετά τον θάνατο των συγγενών τους, μαγείρευαν δίπλα από τον τάφο. Πίστευαν ότι στο γεύμα που δίνεται μετά την ταφή και στο μνημόσυνο, συμμετέχει και ο ίδιος ο νεκρός. Έψηναν αρνιά σε εστίες, έπιναν κρασί και χόρευαν για να τον τιμήσουν. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, οι κλέφτες και οι αρματωλοί, όταν έκαναν ανακωχή, σούβλιζαν αρνιά λέγοντας ότι ο Χριστός θα χαρίσει την «ανάσταση» και στο πολύπαθο γένος τους.
Στη Χασιά ψήνουν αρνιά από τις τρεις το πρωί:
