Από το Περού μέχρι την Σιγκαπούρη, την Μέση Ανατολή και την Ερυθρά θάλασσα.
Σήμερα πραγματοποιεί καθημερινά ταξίδια στην γραμμή Πειραιάς - Κρήτη. Πως είναι όμως για μία γυναίκα να εργάζεται στα καράβια; Τι δυσκολίες αντιμετωπίζει; Πως είναι να ζεις στη «θάλασσα»; Ποιες συμβουλές δίνει στις γυναίκες που θέλουν να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο επάγγελμα;
Η Κωνσταντίνα Λάμπρου μιλάει αναλυτικά στα Dnews για τις συνθήκες εργασίες, τον λόγο που αποφάσισε να ακολουθήσει αυτή τη καριέρα, τις εμπειρίες της σε πλοία εμπορικής ναυτιλίας καθώς και της ακτοπλοΐας αλλά και την αλληλεπίδραση της με τους επιβάτες και τα μέλη του πληρώματος.
Απόφοιτη από την ακαδημία εμπορικού ναυτικού (ΑΕΝ) στον Ασπρόπυργο στα πρώτα της επαγγελματικά βήματα δούλεψε με το βαθμό δόκιμου πλοιάρχου σε πλοία Ro-Ro (οχηματαγωγά) στην συνέχεια σε bulk carriers (φορτηγα πλοία) και σε LNG (φυσικού αερίου). Αυτή την περίοδο εργάζεται σε επιβατικά -οχηματαγωγά πλοία της ελληνικής ναυτιλίας.
Τι ήταν αυτό που σε οδήγησε να επιλέξεις αυτό το επάγγελμα;
Η αφορμή να επιλέξω αυτό το επάγγελμα ήταν η αγάπη μου για την θάλασσα σε συνδυασμό με την ενασχόληση του θείου μου ως μηχανικός στα καράβια.Έχω αρκετές αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία στα πλοία του πολεμικού ναυτικού.Έτσι λοιπόν μπήκε το μικρόβιο αυτό μέσα μου.
Πως ήταν οι πρώτες σου εμπειρίες στο πλοίο ως δόκιμος;
Η πρώτη επαφή μου με την θάλασσα ήταν πολύ θετική και θα την χαρακτήριζα μια πολύ ξεχωριστή και όμορφη έμπειρια. Στην αρχή υπήρχε άγχος για το τι θα συναντήσω, άμα μπορώ να ανταπεξέλθω στα καθήκοντα μου αλλά και για τον τρόπο διαβίωσης στο καράβι καθώς ήταν για αρκετούς μήνες. Παρ’όλα αυτά οι αξιωματικοί και το πλήρωμα του καραβιού με αντιμετώπισαν με ισότητα και σεβασμό. Με έμαθαν να «περπατάω» μέσα στο καράβι αλλά και τα μυστικά του επαγγέλματος.
Περίγραψε μας μια καθημερινή μέρα στο καράβι, Ποια ειναι τα καθήκοντα σου;
Η μέρα μου ξεκινάει με την βάρδια μου εν ΠΛΩ από τις 4:00 π.μ -8:00 π.μ όπου συνεπάγεται με την άφιξη του πλοίου στον λιμένα προορισμού του. Μετά την άφιξη του πλοίου η ημέρα μου συνεχίζεται με διάφορες δουλειές πάνω στο πλοίο που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια, γραφειοκρατία, συντήρηση ναυτιλιακών οργάνων, εξοικείωση πληρώματος και εκπαίδευση αυτών.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που καλείσαι να αντιμετωπίσεις;
Οι δυσκολίες είναι πολλές. Η απόσταση από τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Ότι λείπεις τις γιορτές, λείπεις από σημαντικά γεγονότα για τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Οι κακές καιρικές συνθήκες, το πλοίο πέφτει σε φουρτούνες, πρέπει να συνηθίσεις το λεγόμενο rolling, (να πηγαίνεις δεξιά και αριστερά δηλαδή), να είσαι έτοιμος με ψυχραιμία να αντιμετωπίσεις κάθε δύσκολο καιρικό φαινόμενο.
Όσον αφορά τα πραγματικά ζητήματα
Η επικοινωνία ορισμένες φορές είναι πολύ δύσκολη. Το κακό Ίντερνετ ανάλογα σε ποιο σημείο του πλανήτη πλέεις, υπάρχουν στιγμές που δεν πιάνει καλά το δορυφορικό με αποτέλεσμα να χάνεται η επικοινωνία με τον έξω κόσμο.
Στο πλοίο επάνω δουλεύουν διάφορες φυλές, Φιλιππινεζοι, Ουκρανοί, πρέπει να μάθεις να σέβεσαι τη διαφορετικότητα και τα ήθη διαφορετικών εθνικοτήτων, το φαγητό και η επικοινωνία ίσως δεν είναι τόσο εύκολη όλες τις φορές πρέπει όμως να προσαρμοστείς και να συνυπάρξεις.
Θα παρότρυνες μια νεαρή κοπέλα να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα στην Ελλάδα;
Η δουλειά του ναυτικού είναι πολύ δύσκολη, πόσο μάλλον για μια γυναίκα ναυτικό. Το επάγγελμα είναι ανδροκρατούμενο και μια γυναίκα, ειδικά μία νεαρή κοπέλα που θέλει να ασχοληθεί με το ναυτικό θα πρέπει να είναι πολύ συγκρατημένη, σίγουρη, δυναμική, έτοιμη να αντέξει σε αρνητικά σχόλια και αποδοκιμασίες. Την θάλασσα ή θα την αγαπήσεις από την αρχή, θα την αφήσεις να σε μαγέψει και να σε ταξιδέψει σε όλα τα μέρη και νερά του πλανήτη, ή θα την μισήσεις επειδή δεν είσαι έτοιμος για το επάγγελμα αυτό! Οπότε αυτό που έχω να πω στις κοπέλες που σκέφτονται να ασχοληθούν είναι να κυνηγήσουν το όνειρο τους, να παλέψουν γι’ αυτό και να μην αφήσουν κανέναν και καμία δυσκολία να τις εμποδίσει.
