Οι διασώσεις της ΕΜΑΚ στα ερείπια της Τουρκίας συγκίνησαν πλήθος πολιτών και στις δύο χώρες. Όμως, μία από τις πιο έντονες στιγμές των επιχειρήσεων στα χαλάσματα, αν όχι η πιο έντονη, ήταν όταν οι Έλληνες διασώστες έβγαλαν από τα ερείπια τη μικρή Φατμά. Η 6χρονη περιέγραψε τον δραματικό απεγκλωβισμό της, με τον παππού της να δακρύζει λέγοντας «ευχαριστώ» στους Έλληνες, αφού η εγγονή του ήταν η μοναδική από την οικογένεια που σώθηκε.
Η 6χρονη Φατμά είχε παγιδευτεί κάτω από τόνους μπάζα για πάνω από ένα 24ωρο, μετά τους φονικούς σεισμούς στην Τουρκία. Η μικρή, έπειτα από ώρες κάτω από τα ερείπια βρήκε το κουράγιο να φωνάξει, με τους διασώστες της ΕΜΑΚ να ακούν τις φωνές της και να ξεκινούν την επιχείρηση απεγκλωβισμού. Υπενθυμίζεται ότι οι Έλληνες διασώστες προσπαθούσαν για ώρες να απεγκλωβίσουν τη μικρή, ενώ όταν τελικά τα κατάφεραν αγκαλιάστηκαν συγκινημένοι.
Η 6χρονη διασωθείσα μίλησε στο Open για τις εφιαλτικές στιγμές που έζησε. «Έκλαιγα πάρα πολύ. Συνέχεια. Και το χέρι μου με πονούσε. Κάποιος έβγαλε το ταβάνι από πάνω μου. Είχα ένα κρεββάτι πάνω μου. Ελευθέρωσαν το χέρι μου και με έβγαλαν έξω», είπε το 6χρονο κορίτσι.
«Ευχαριστώ τον Θεό που ήταν εκεί οι Έλληνες διασώστες, τη σωστή στιγμή. Εύχομαι αυτό να μην συμβεί σε κανέναν στο μέλλον. Αισθάνομαι χαρούμενη και τυχερή που ήταν εκεί οι Έλληνες διασώστες και που μου έσωσαν τη ζωή», συνέχισε η ίδια για την περιπέτεια που έζησε.
Ο παππούς της μικρής Φατμά ο οποίος σημείωσε: «Την πρώτη στιγμή όταν ακούσαμε φωνές στα συντρίμμια είδαμε τους διασώστες, τους φωνάξαμε και ήρθαν κατευθείαν. Τους ευχαριστώ για την άμεση βοήθειά τους και που έσωσαν το κορίτσι μας».
Έχασε την οικογένεια της
Η 7χρονη αδελφή της, η οποία βρισκόταν μαζί της κάτω από τα χαλάσματα δεν τα κατάφερε, παρά τις προσπάθειες των ανδρών της ΕΜΑΚ. Ήταν μάλιστα τέτοια η στεναχώρια τους, που ένας από τους διασώστες λύγισε, πέφτοντας στα γόνατα απαρηγόρητος.
Η μικρή έχασε την οικογένειά της και πλέον έχει ως μοναδικό στήριγμά της τον παππού της, ο οποίος συγκινημένος ευχαριστεί επίσης τους άνδρες της ΕΜΑΚ.
