Μετά δηλαδή από τρία χρόνια θα δικαστεί ο δολοφόνος του γιου μου, ο οποίος κυκλοφορεί ελεύθερος, ζει τη ζωή του, ενώ αφαίρεσε τη ζωή ενός νέου ανθρώπου και βύθισε την οικογένειά του στο πένθος, τον πόνο και την απελπισία. Και εγώ ρωτώ, γιατί τώρα δεν είδα την επέμβαση κανενός που για 2η φορά αναβάλλεται η δίκη ενός δολοφόνου;
Γιατί οι δικαστές που έχουν στα χέρια τους τις δικογραφίες δεν καθορίζουν τη σειρά που θα δικαστεί η κάθε υπόθεση ανάλογα με τη βαρύτητα της;
Γιατί αλήθεια είναι ότι κάθε ένας θεωρεί την υπόθεσή του σημαντική όπως είπε και η πρόεδρος του δικαστηρίου, όπως κι εσείς είστε εκεί για να κρίνεται ποια είναι πιο σημαντική και ποια λιγότερο σημαντική;
Γιατί ορίζουν να δικαστούν τόσες υποθέσεις ενώ γνωρίζουν ότι ο χρόνος είναι περιορισμένος;
Γιατί όταν ανέβαιναν στην έδρα δεν ρωτούν πρώτα ποιες υποθέσεις θα αναβληθούν ώστε μετά με ηρεμία να δικάσουν εκείνες που όλοι οι ενδιαφερόμενοι είναι παρόντες. Κυρία πρόεδρε, είναι τόσοσο σημαντική η υπόθεση της κλωτσιάς σε έναν σκυλάκι, της κλοπής 50 ευρώ ή της υπεξαίρεσης των κοινωχρήστων μίας πολυκατοικίας από μία ανθρωποκτονία και για πάνω από 45 λεπτά ρωτάτε και ξανά ρωτάτε τα ίδια πράγματα; (Ή μήπως ήταν ένας τρόπος για να αποφύγετε να δικάσετε μία τόσο σοβαρή υπόθεση όπως η ανθρωποκτονία;)
Γιατί αφήνετε τους δολοφόνους ελεύθερους;
Γιατί δεν αξιολογείτε ως οφείλετε την βαρύτητα της κάθεση υπόθεσης που από πριν γνωρίζετε ότι θα δικάσετε;
Γιατί τόση αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή;
Ας βρεθεί ένας δικαστείς που θα αξιολογήσει σωστά και θα καταλάβει πως πάνω από όλα είναι η ζωή που αφαιρέθηκε άδικα από δολοφόνους κάθε είδους που κυκλοφορούν ελεύθεροι.
