Η εξιχνίαση του εγκλήματος στα Γλυκά Νερά με θύμα την 20χρονη Καρολάιν, έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο, καθώς ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος, ο 32χρονος σύζυγός της, ήταν αυτός που της έκοψε βίαια το νήμα της ζωής.
Αυτή η άγρια δολοφονία έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις, μια από τις οποίες επικεντρώνεται στην ποινή που πρέπει να του επιβληθεί από το δικαστήριο.
«Όταν έρθει η ώρα του εφετείου, που θα έχει «ξεφουσκώσει» ακόμα περισσότερο, εκεί να μην εκπλαγούμε εάν ένας δράστης ενός εγκλήματος που πριν από δύο χρόνια τον καταδίκαζε όλη η κοινωνία, του αναγνωριστεί και ελαφρυντικό. Και όχι μόνο ισόβια δεν θα εκτιθούν, αλλά είναι πολύ συχνό φαινόμενο να εκτίονται πολύ λίγα χρόνια ποινής» είπε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Και πρόσθεσε: «Οι δικαστές, οι δικηγόροι και οι ένορκοι που παίρνουν μέρος, γιατί αυτά δικάζονται από τα μεικτά ορκωτά δικαστήρια όπου συμμετέχουν και τακτικοί δικαστές αλλά και ένορκοι. Δηλαδή, ένορκοι πολίτες που πληρώνονται και έχουν ισάξια ψήφο εκείνη την ημέρα με τους δικαστές τους τακτικούς. Όλοι αυτοί όπως και εμείς είμαστε επηρεασμένοι από τη βαρύτητα την ενεργειακή της κοινής γνώμης. Αυτό λειτουργεί πολλές φορές προς όφελος του κατηγορουμένου», είπε ο κ. Δημητρίου στην εκπομπή Έλα Χαμογέλα.
Kαι συνέχισε: «Αν μέχρι να έρθει η ώρα του εφετείου σε 3-4 χρόνια, ο δράστης, που μπορεί να έχει καταδικαστεί σε πρώτο βαθμό και σε ισόβια κάθειρξη, έχει διάγει μέσα στη φυλακή βίο έντιμο χωρίς πειθαρχικά, εργάζεται κλπ, είναι σχεδόν υποχρεωμένο το δικαστήριο να του αναγνωρίσει το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη. Αυτό ξέρετε πόσο πολύ ρίχνει την ποινή; Πάρα πολύ.
Αν ο κατηγορούμενος ζητήσει να του αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου, πριν από την ώρα που έκανε το έγκλημα στα Γλυκά Νερά, το δικαστήριο θα δυσκολευτεί πάρα πολύ να μην το αναγνωρίσει. Άρα τα ισόβια είναι μια έσχατη λύση που τα δικαστήρια τα αποτίουν πλέον με μεγάλη φειδώ. Μάλιστα, στον νέο ποινικό κώδικα η ανθρωποκτονία τιμωρείται ή με πρόσκαιρη κράτηση 15 ετών ή με ισόβια.
Η ισόβια κάθειρξη σημαίνει πραγματική έκτιση ποινής μέσα στη φυλακή, με άδειες, 16 χρόνια. Στην προκειμένη περίπτωση, μαζί με την ποινή για τη δολοφονία του σκύλου, το περισσότερο που μπορεί να φτάσει είναι 18-19 χρόνια».
Συγκλονίζει η μαρτυρία του διασώστη του ΕΚΑΒ
«Μόλις την έπιασα, κατάλαβα ότι βρισκόταν σε αρχική ακαμψία και επομένως είχε πεθάνει» ανέφερει ο διασώστης του ΕΚΑΒ που αντίκρισε το νεκρό σώμα της 20χρονης Καρολάιν στα Γλυκά Νερά, η μαρτυρία του οποίου κάνει τον γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ώρες.
Όσα αποκαλύπτει ο διασώστης, στην κατάθεση του έχουν βαρύνουσα σημασία σε μια στιγμή που ο δράστης της δολοφονίας της 20χρονης Καρολάιν και σύζυγός της, Μπάμπης Αναγνωστόπουλος, ανασκευάζει τις ομολογίες του για τον τρόπο με τον οποίο σκότωσε την άτυχη γυναίκα.
Η βαναυσότητα που χαρακτηρίζει την τέλεση του εγκλήματος φαίνεται άλλωσε και από την νεκροψία που αποκαλύπτει πνιγμό επί έξι λεπτά και διαφόρων ειδών κακώσεις. Ο άνθρωπος αυτός είναι από τους πρώτους ανθρώπους που είδαν το πτώμα της Καρολάιν και δίπλα το 11 μηνών βρέφος της.
Μερικές από τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που περιγράφει ο διασώστης:
«Στο σεντόνι στο ύψος του κεφαλιού παρατήρησα σταγόνες αίματος. Αμέσως μετά βγήκα από το σπίτι, ενημέρωσα τους αστυνομικούς ότι η κοπέλα δεν έχει σημεία ζωής και περιμέναμε να μας αποδεσμεύσει ο αρμόδιος αξιώματος της αστυνομίας, ο οποίος θα αναλάμβανε το περιστατικό. Περίπου μια ώρα αργότερα μας αποδέσμευσαν».
Στις τελευταίες δηλώσεις για το πώς σκότωσε την Καρολάιν, ο πιλότος είπε τα εξής:
«Η Καρολάιν κοιμόταν μπρούμυτα και η δεξιά πλευρά του προσώπου της ακουμπούσε στο μαξιλάρι. Ξάπλωσα δίπλα της προσπαθώντας να της πω ότι αυτό που έκανε στη Λυδία ήταν πάρα πολύ άσχημο. Αυτή δεν ήθελε ούτε να με ακούσει. Μου είπε να φύγω και εγώ και η Λυδία. Τότε λοιπόν, όπως ήταν μπρούμυτα ξαπλωμένη, πήγα από πάνω της, προσπαθώντας να την κάνω να με ακούσει.
Αυτή τιναζόταν για να με πετάξει από πάνω της, αλλά όσο αυτή τιναζόταν, τόσο εγώ την πίεζα γιατί το μόνο που ήθελα ήταν να με ακούσει. Ενώ ήμασταν σε αυτή την κατάσταση, εγώ από πάνω της να την πιέζω και αυτή να τινάζεται, το μπροστά μέρος του προσώπου της, δηλαδή το στόμα, η μύτη και τα μάτια της κόλλησαν στο μαξιλάρι. Δεν θυμάμαι αν εκείνη τη στιγμή της πίεσα με τα χέρια μου το κεφάλι, νομίζω όμως ότι με το βάρος του σώματός μου της πίεζα το κεφάλι.
Όσο την πίεζα της είπα 2-3 φορές: «Τη μικρή δεν θα την ξαναχτυπήσεις». Αυτό όλο πρέπει να κράτησε κάνα πεντάλεπτο, μέχρι που κατάλαβα ότι η Καρολάιν είχε σταματήσει να κουνιέται. Στη συνέχεια μέσα στον πανικό μου, προσπάθησα να την συνεφέρω, είδα όμως πως αυτό ήταν μάταιο».
