Ένα τέτοιο κακό, προβληματίζει εδώ και πολλά χρόνια τις τοπικές μικρές κοινωνίες τόσο στα αστικά κέντρα της μεγαλονήσου όσο και στην ενδοχώρα της. Το κακό αυτό ονομάζεται «ΠΟΤΟ-ΑΛΚΟΟΛ». Η υπερκατανάλωση του οποίου έχει πολλάκις προβληματίσει και αναστατώσει φορείς, αυτοδιοίκηση, γειτονιές, ενορίες και οικογένειες.
Υπερκατανάλωση, η οποία γίνεται, σύμφωνα με τους ειδικούς, αφενός χωρίς λόγο, αφετέρου μη γνωρίζοντας οι νέοι τον κίνδυνο που διατρέχουν και τα προβλήματα που ενδέχεται να κληθούν να αντιμετωπίσουν. Προβλήματα που έχουν οδηγήσει ακόμη και στο θάνατο. Μόνο το τελευταίο διάστημα αρκετοί νέοι έχουν νοσηλευτεί στα κατά νομούς νοσοκομεία λόγο οξείας μέθης, χαρακτηρίζοντας, οι γιατροί, που έρχονται σε πρώτη επαφή με τα παιδιά, την κατάσταση ως επικίνδυνη. Το κύριο πεδίο όπου αρκετοί νέοι καταναλώνουν ανεξέλεγκτα ποτό είναι οι πολιτιστικές εκδηλώσεις των τοπικών συλλόγων, όπου ναι μεν το κέφι επικρατεί λόγω της καλής παρέας όμως το αποτέλεσμα της μεγάλης κατανάλωσης δημιουργεί, σύμφωνα και με γονείς και κατοίκους της ενδοχώρας, ένα φαινόμενο το οποίο θλίβει και βγάζει μία εικόνα προς τα έξω που καμία σχέση δεν έχει με την πραγματική Κρήτη.
Έρευνες κατατάσσουν την περιφέρεια Κρήτης στις πρώτες θέσεις στην κατανάλωση αλκοόλ από τους έφηβους, καταγράφοντας μάλιστα μία ανοχή από το οικογενειακό περιβάλλον, όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η διοικήτρια της 7ης ΥΠΕ Κρήτης Ελένη Μαυρομάτη. Τα ποσοστά κατανάλωσης αλκοόλ για το Ρέθυμνο και τα Χανιά είναι πολύ υψηλά στα αποτελέσματα ερευνών, καταγράφοντας επίσης υψηλά ποσοστά παιδιών και εφήβων που καταναλώνουν αλκοόλ για περισσότερο από μία φορά το μήνα.
Οι κοινωνικές και σωματικές επιπτώσεις για τους έφηβους χρήστες έχουν διαπιστωθεί και γνωστοποιηθεί επανειλημμένα τόσο από τους ειδικούς όσο και από τα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα του νησιού, έχοντας κινητοποιήσει τις τοπικές κοινωνίες. Ο δήμος Αγίου Βασιλείου για παράδειγμα, που βρίσκεται σε πολύ υψηλό ποσοστό κατανάλωσης αλκοόλ, βρίσκεται σε συνεχή εγρήγορση και με τις υγειονομικές υπηρεσίες τόσο του Ρεθύμνου όσο και της Κρήτης, διοργανώνει εκδηλώσεις ενημέρωσης για τα αρνητικά αποτελέσματα χρήσης και κατάχρησης αλκοόλ τόσο από ενήλικες όσο και από τους ανήλικους. Η Κρήτη έχει θρηνήσει νεκρούς που λόγω μέθης έχασαν τη ζωή τους, από προβλήματα υγείας, κυρίως όμως στο οδικό δίκτυο μετά από δυστυχήματα. Η δημιουργία ομάδων ενημέρωσης και κινητοποίησης των πολιτών πολλές, όμως το θλιβερό φαινόμενο συνεχίζεται, η πρωτιά σε έρευνες, αρνητική φυσικά, συνεχίζεται όπως επίσης ο θρήνος και τα οικογενειακά δράματα.
Για πολιτικές που πρέπει να αναπτυχθούν όσο το δυνατόν πιο σύντομα ώστε να καταπολεμηθεί η μάστιγα του αλκοολισμού κάνει λόγο σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Ψυχίατρος Αντώνης Λιοδάκης διευθυντής του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Ρεθύμνου. Όπως δηλώνει, τα παιδιά και οι νεαροί πρέπει να εκπαιδευτούν, ώστε να τους γίνει συνείδηση πως: «Οφείλουμε ως άνθρωποι μία διαφορετική αντίληψη διαχείρισης του αλκοόλ. Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε αυτό που έχουμε συνηθίσει να λέμε στην Κρήτη, δηλαδή, το πάμε να τα πιούμε για να τα πούμε και να λέμε στο εξής, πάμε να τα πούμε για να μην τα πιούμε...». Είναι όμως και θέμα οικογενειακής συνείδησης, λέει ο κ. Λιοδάκης επιμένοντας ότι πρέπει να ανατραπούν ογκόλιθοι στερεοτύπων και διεργασιών που προσμετρούν τη λεβεντοσύνη και την αντρειοσύνη σε συναγωνισμό με το αλκοόλ. «Η κυρίαρχη αυτή αντίληψη έχει οδηγήσει σε τραγικά περιστατικά για την Κρήτη, τους ανθρώπους της, για όλο τον τόπο, διότι επί της ουσίας βάλαμε μέσα στο σώμα μας έναν εχθρό που κατοικεί, μας κυριαρχεί, μας κυριεύει», τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και όπως φαίνεται το δυσάρεστο αυτό κρητικό συνήθειο συνεχίζει να επικρατεί.
Τους μήνες του καλοκαιριού το πρόβλημα εντείνεται, μιας και όλο το νησί από άκρη σε άκρη, είναι ένα ζωντανό «τερέν» πολιτιστικών και άλλων εκδηλώσεων με πανηγύρια και γλέντια τα οποία δίνουν το περιθώριο στους νέους να «ξεφύγουν» θεωρώντας, όπως πολλοί καταμαρτυρούν, ότι εκείνοι δεν έχουν κίνδυνο από το αλκοόλ. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο, επισημαίνει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο ο Γιάννης Ταταράκης, δήμαρχος Αγίου Βασιλείου στο Ρέθυμνο. Στις ενημερωτικές εκδηλώσεις που διοργανώνονται για τις επιπτώσεις του αλκοόλ, η συμμετοχή είναι μεγάλη, γεγονός που αναδεικνύει τον προβληματισμό, το μέγεθος του προβλήματος αλλά και την κραυγή αγωνίας των τοπικών κοινωνιών. Όλα τα στοιχεία που υπάρχουν, έρευνες, καταθέσεις, μαρτυρίες βιωματικές και όχι μόνο, υπερθεματίζουν για την κακή νοοτροπία, για την αποδοχή από τους γύρω όλων όσων καταναλώνουν αλκοόλ, χωρίς να μπαίνουν στη διαδικασία, όπως αναφέρουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ πολίτες, οι συνδετημόνες τους να τους βάλουν φρένο ή να τους σταματήσουν.
Από πλευράς πολιτείας, τα τελευταία χρόνια γίνεται μία ολοένα και πιο έντονη προσπάθεια για κοινωνικές παρεμβάσεις ακόμη και στα σχολεία ώστε η ενημέρωση να γίνει συνείδηση και αυτή από την πλευρά της συνήθεια για τη μη κατανάλωση αλκοόλ. Για το λόγο αυτό γονείς, καθηγητές, η επίσημη πολιτεία και υγειονομικοί φορείς, δείχνει πως ενώνονται και δραστηριοποιούνται. Όμως τα αποτελέσματα μέχρι να γίνουν ορατά και τα αρνητικά στοιχεία να ανατραπούν, οφείλουν όλοι, ο κάθε ένας ξεχωριστά να επικοινωνεί να μιλάει στον δίπλα τους και να τον αποτρέπει να πιει.
Σε αυτόν τον αγώνα καλό είναι οι πολίτες να γνωρίζουν πως φορείς όπως ο ΟΚΑΝΑ, ΚΕΘΕΑ, Κέντρα Πρόληψης, Κλινικές του ΕΣΥ και Μονάδες του Πανεπιστημίου δίνουν έναν αθόρυβο, αλλά πολύ σημαντικό αγώνα για το σύνολο των εξαρτήσεων μεταξύ αυτών και για το αλκοόλ. Αγώνας όμως που αν δεν βρει συμμάχους τους πολίτες, την κοινωνία, την εκκλησία και φυσικά τους δασκάλους, μπορεί να είναι άτονος, αναποτελεσματικός και τελικά άδικος. Ο Γιώργος Φραγκιαδάκης διοικητής του νοσοκομείου στο Ρέθυμνο, σημειώνει σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, πως είναι αδιανόητο στο θρήνο όλοι να γίνονται μία γροθιά και στον αγώνα για να μην επέλθει να υπάρχουν μοναχικοί αγώνες και προσπάθειες που λείπουν οι συμμετοχές.
Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί στο διαδίκτυο η ταινία μικρού μήκους με τίτλο «Στροφές», μία ακόμη από τις δράσεις του τμήματος Παιδείας του δήμου Αγίου Βασιλείου, με στόχο να «ξυπνήσει» τους πολίτες σχετικά με τη χρήση αλκοόλ από ανήλικους και γίνεται κατανοητή η ευκολία εθισμού από το αλκοόλ, τις παγίδες που υπάρχουν στα γλέντια και τις μαζικές εκδηλώσεις οι οποίες μετατρέπουν τη χαρά σε θρήνο και τη γυροβολιά, τη στροφή του χορού, σε στροφή θανάτου κατά την επιστροφή από το γλέντι. Ο 15χρονος Σίφης πρωταγωνιστής της ταινίας αρνείται το ποτό και μάλιστα από το χέρι του πατέρα του, γιατί επιλέγει τη ζωή. Αυτή την επιλογή πρέπει να βοηθήσουν όλοι ώστε να γίνει εμπειρία πορείας, κέφι απόφασης, νοιάξιμο για το αύριο, όπως κουβεντιάζει ο κόσμος σε όλο το νησί της Κρήτης.
