Η πρόσφατη δοκιμαστική αποστολή μηνυμάτων SMS που πραγματοποιήθηκε πιλοτικά πριν από λίγες ημέρες στη Σύρο στέφθηκε με επιτυχία και άναψε το «πράσινο φως» για τη λειτουργία του συστήματος έκτακτης ανάγκης, που αναμένεται εν καιρώ να εμπλουτιστεί και με άλλες υπηρεσίες.
Αναφερόμενος στη γραμμή 112, ο γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς, τόνισε ότι «το προσωπικό εκπαιδεύεται ώστε από τις 10 Αυγούστου να λειτουργήσει σε 24ωρη βάση. Στο τέλος του χρόνου θα είμαστε έτοιμοι να εφαρμόσουμε την οριστική λύση για το 112», σημειώνοντας πως «το σύστημα είχε διάφορα προβλήματα στις συσκευές και στον μηχανισμό, γι' αυτό όλα αυτά τα χρόνια κωλυσιεργούσε. Έχει ξεκινήσει ένας οργασμός συσκέψεων με τους παρόχους ώστε να λυθούν τα τεχνικά και λειτουργικά ζητήματα».
Οπως ανέφερε ο κ. Χαρδαλιάς, «η Πολιτική Προστασία πρέπει να εξελιχθεί σε μια εθνική υπηρεσία διαχείρισης κρίσεων. Αυτό δεν γίνεται ούτε με το υπάρχον δυναμικό ούτε με το υπάρχοντα μέσα και τους εξοπλισμούς. Η ελληνική πολιτεία, αν θέλει να τιμήσει τη μνήμη των νεκρών από το Μάτι και τη Μάνδρα, πρέπει να κάνει τομές. Είμαστε έτοιμοι να κάνου-
με αυτές τις τομές στο κομμάτι της Πολιτικής Προστασίας».
Ο γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας αναφερόμενος στη δομή της λειτουργίας του συστήματος διευκρίνισε οτι θα θεσπιστούν θέσεις εθνικού συντονιστή, περιφερειακών συντονιστών και τοπικών συντονιστών. «Χρειαζόμαστε έμπειρους ανθρώπους να έχουν διοικητική και επιχειρησιακή εμπειρία για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν. Θα υπάρχουν 13 περιφερειακοί συντονιστές μετακλητοί, με συγκεκριμένα κριτήρια πρόσληψης στο πλευρό των περιφερειαρχών, στους οποίους θα μεταβιβάζονται οι αρμοδιότητες έτσι ώστε να έχουμε μια ομάδα ανθρώπων που θα έχει συγκεκριμένες γνώσεις θα εκπαιδευτεί σε συγκεκριμένα μοντέλα και δεν θα υπάρχει αστή η αναρχία προσέγγισης των διαδικασιών, όπου η κάθε περιφέρεια έχει διαφορετικά μοντέλα».
Μάλιστα, ο κ. Χαρδαλιάς υπογράμμισε ότι «η κλιματική αλλαγή είναι κλιματική κρίση πλέον. Στα επόμενα χρόνια θα προκύψουν φαινόμενα τα οποία δεν είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε, όχι σε επίπεδο μηχανισμών, αλλά σε επίπεδο πολιτών. Εχει αξία την ώρα του συμβάντος ο πολίτης να ξέρει τι κάνει, πού κινείται, πώς μπορεί να αντεπεξέλθει. Το μεγάλο στοίχημα είναι να αντικαταστήσουμε τον φόβο με γνώση. Τα παιδιά μας πρέπει να μάθουν, έτσι ώστε, όσο μεγαλώνουν, να μπορούν ως υπεύθυνοι πολίτες να το μεταλαμπαδεύσουν και στις επόμενες γενιές. Τα παιδιά οφείλουν όχι μόνο να μάθουν τ, πρέπει να κάνουν με τον σεισμό, αλλά και να εξοικειωθούν με το φαινόμενο».
