Σύμφωνα με το δημοσίευμα: Ο κεντρώος Κώστας Μπακογιάννης δηλώνει ότι η προσέγγισή του υπερβαίνει τις διαιρέσεις που ορίζουν εδώ και χρόνια την Ελλάδα.
Ο εκλεγμένος Δήμαρχος της Αθήνας λέει ότι δεν πιστεύει σε μεγάλα έργα, ούτε σε ουτοπίες. Αυτό που προτιμά να επικεντρωθεί είναι η «πραγματική ζωή» – και να την βλέπει περπατώντας και μιλώντας με σχεδόν όλους όσους συναντά. Αυτό είναι κάτι που απέδωσε.
Αφού επισκέφθηκε 129 συνοικίες σε όλη την Αθήνα από τότε που ξεκίνησε την εκστρατεία του για να γίνει ο νεώτερος δήμαρχος της πρωτεύουσας, ο Κώστας Μπακογιάννης, 41 ετών, εκτοξεύθηκε στο γραφείο του Δημάρχου με το μεγαλύτερο ποσοστό νίκης που υπήρξε ποτέ. Μαζί με αυτόν έρχεται και μία ομάδα δημοτικών συμβούλων που θα είναι μεταξύ των πιο πολιτικά διαφοροποιημένων που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα. «Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η πραγματική ζωή, η οποία θα διασφαλίσει ότι η καθημερινή ζωή του καθενός θα είναι καλύτερη», δήλωσε ο κεντρώος πολιτικός, έχοντας εξασφαλίσει το 65% των ψήφων, και ένα προβάδισμα 30 μονάδων έναντι του πλησιέστερου αντιπάλου του στις εκλογές της Κυριακής . «Αυτό μπορεί να σημαίνει εστίαση στην καθαριότητα, τη συλλογή σκουπιδιών, τον φωτισμό, τα πράγματα όπου η Αθήνα έχει μείνει πίσω, τα πράγματα που κάνουν τη διαφορά και σε άλλες πρωτεύουσες θεωρούνται δεδομένα».
Ο Μπακογιάννης, ο οποίος ήταν δήμαρχος του Καρπενησίου πριν γίνει περιφερειάρχης στη Στερεά Ελλάδα, μια περιφέρεια που περιλαμβάνει 25 δήμους, δεν έχει διστάσει να επικρίνει τους πολιτικούς στο παρελθόν και το παρόν. Υπό την επιμέλεια του, η ορεινή περιοχή έγινε πρωταθλήτρια στην απορρόφηση κονδυλίων της ΕΕ, χρήματα που επέτρεψαν στα έργα υποδομής να μεταμορφώσουν τμήματα μιας από τις φτωχότερες περιοχές της Ευρώπης. «Έχω πάει στην τοπική αυτοδιοίκηση εδώ και 10 χρόνια. Νομίζω ότι έφτασα στο σημείο όπου οι άνθρωποι μπορούν να δουν τι έκανα και όχι το όνομά μου», υποστηρίζει ο Μπακογιάννης, ο οποίος έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει τέσσερα παιδιά. «Τα σκουπίδια στο Καρπενήσι δεν συλλέχθηκαν από τον Μητσοτάκη. τα δημόσια έργα δεν ήταν της μητέρας μου.
Ο καθένας επικεντρώνεται στη μισή οικογένειά μου. Ποτέ δεν επικεντρώνονται στον παππού μου, τον πατέρα του πατέρα μου, ο οποίος ήταν ιερέας σε αγροτικό χωριό». «Θα ήθελα να πιστεύω ότι είμαστε για να γεφυρώσουμε τις διαφορές και να σφυρηλατήσουμε συμμαχίες με όλους.
Η πολιτική δεν πρέπει να αφορά τον φόβο, τον διαχωρισμό και την δημαγωγία, πρέπει να αφορά το να ενώνουμε τους ανθρώπους» δηλώνει.
