Αμέσως ο νους μου πήγε στις κομπίνες με τα τηλέφωνα και ήμουν ψυχρός. Μου είπε πως ο γιος μου έπεσε από το κρεβάτι και πάει στο 401. Είπα στη γυναίκα μου πως πάω Αθήνα. Μετά με ξαναπήραν και μου είπαν πως του κάνουν ανανήψεις. Λέω “ακόμη δεν έχει επανέλθει;” Φτάσαμε στην Αθήνα στο 401. Όταν είδα τον κόσμο να περιμένει από έξω κατάλαβα. Κατέβηκα και είπα “γιατί αυτή η υποδοχή αφού δεν μας ξέρετε;” Πέρασα μέσα και είδα τον γιο μου στο κρεβάτι επάνω… Έπεσα πάνω στο στήθος του, τον φίλαγα και παρακαλούσα να ακούσω την καρδιά του να χτυπήσει. Να ακούσω έναν ήχο. Μάταια όμως”. Όπως είπε, η σχέση τους δεν ήταν η τυπική σχέση πατέρα – γιου, ήταν συνοδοιπόροι. Ανέφερε πως ό,τι πετύχαινε, το πετύχαινε με τη μεθοδικότητα και πως μόλις τελείωνε από φαντάρος ήθελε να φύγει το Σεπτέμβριο για την Αγγλία, προκειμένου να κάνει μεταπτυχιακό.
Ο πατέρας ανέφερε ότι πάντα στήριζε τις επιλογές του και την απόφαση του να υπηρετήσει στην Προεδρική Φρουρά. Μάλιστα, όπως είπε όταν μπήκε στο συγκεκριμένο σώμα ήταν κάτι που τον χαροποίησε ιδιαιτέρως και δεν παραπονέθηκε ποτέ. Μάλιστα, οι γονείς του κάθε Κυριακή ανέβαιναν στην Αθήνα για να τον δουν να κάνει σκοπιά.
Ο Σπύρος Θωμάς τελείωσε την υπηρεσία του και επέστρεψε κανονικά στον θάλαμό του και έπεσε να κοιμηθεί. Όταν οι συνάδελφοί του προσπάθησαν να τον ξυπνήσουν για να παρουσιαστεί στο βραδινό προσκλητήριο, σηκώθηκε, στάθηκε στα πόδια του, αλλά λίγο μετά κατέρρευσε. Αμέσως μεταφέρθηκε στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
