Αναλυτικά, στο Φεστιβάλ έλαβαν χώρα δεκάδες sold out, χιλιάδες θεατών, μια εικαστική αναπαράσταση των διαγωνιζόμενων ταινιών, συζητήσεις για το queer σινεμά, για το animation, ακόμα και για το Μουσείο της Ακρόπολης και τη βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας στην προβολή των αρχαιολογικών συνόλων, μια 14ωρης διάρκειας κινηματογραφική saga από την Αργεντινή, κινηματογραφικές "ματιές" σε ιδεολογικές αναζητήσεις των μετασοσιαλιστικών Βαλκανίων, της μεταδικτατορικής νότιας Αμερικής, τον νέο ασιατικό κινηματογράφο, και την "αμήχανη" και συχνά εσωστρεφή Ευρώπη (στροφή και μυθοπλαστική καταφυγή στον "πάσχοντα" θεσμό της οικογένειας).
Το παρών στο φετινό πάνδημο φεστιβάλ κινηματογράφου έδωσαν - πέραν των χιλιάδων νέων θεατών που παρακολούθησαν με τη δική τους σύγχρονη οπτική τις προβαλλόμενες ταινίες (χωρίς πολλές συζητήσεις και αντιπαραθέσεις για τις ιδεολογικές και τεχνικές των ταινιών) - και πολλοί -νέοι στην πλειονότητα τους σκηνοθέτες (ο Ρομέν Γαβράς από τη Γαλλία, Κριστόμπαλ Λεόν από τη Χιλή, ο Ισπανός Χάιμε Ροσάλες, η Ολλανδή δημιουργός Νάνουκ Λέοπολντ κα) που συμφώνησαν ότι "επικρατεί παγκοσμίως μια νέου τύπου διανοητική-ιδεολογική ομίχλη" και πως οι ίδιοι προτιμούν σε σχέση με τους "μεγάλους" προκατόχους τους, τις πιο έμμεσες πολιτικές αναφορές και πιο υπόγειο χιούμορ".
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η χθεσινή συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στην Αποθήκη Γ' με θέμα την "παιδική ταινία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη". Σύμφωνα με στοιχεία έρευνας, που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης σε 12 χώρες (Αλβανία, Βοσνία, Βουλγαρία, Κροατία, Κύπρος, Ελλάδα, Κόσοβο, Μαυροβούνιο, πΓΔΜ, Ρουμανία, Σερβία και Σλοβενία) και παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο της συζήτησης, σε σύνολο 1.088 παραγωγών στις συγκεκριμένες χώρες, κατά την περίοδο 2013-2018, μονάχα 22 εξ αυτών ήταν παιδικές ταινίες (οι 4 από αυτές προέκυψαν το τρέχον έτος) Μονάχα δύο χώρες από αυτές που περιλαμβάνονται στη μελέτη διαθέτουν επισήμως θεσπισμένη πολιτική υποστήριξης των παιδικών ταινιών. Η Ελλάδα, όπου το 25% του προϋπολογισμού του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ) διατίθεται προς υποστήριξη των παιδικών ταινιών, και η Σλοβενία.
Οι σκανδιναβικές χώρες υποστηρίζουν σταθερά την παιδική ταινία, με κυριότερο παράδειγμα τη Δανία, η Γερμανία αποτελεί τον μεγαλύτερο υποστηρικτή της παιδικής ταινίας σε πανευρωπαϊκή κλίμακα, ενώ η Ολλανδία έχει προωθήσει μια πολιτική υποστήριξης του παιδικού ντοκιμαντέρ την τελευταία εικοσαετία.
Οι 15 διαγωνιζόμενες ταινίες που με την συνδετική θεματική του "Caritas Romana" (Ρωμαϊκή ευσπλαχνία") υπό την έννοια όχι μόνο της οικογενειακής αλληλεγγύης, αλλά και μιας μορφής πολιτικών πράξεων που εγκαθιδρύουν νέες κοινωνικές σχέσεις και πολιτισμικά σύμβολα, προβλήθηκαν ήδη στο σύνολο της και η κριτική επιτροπή (Σάντρα ντεν Χάμερ διευθύντρια του EYE Filmmuseum από την Ολλανδία, Ράντου Ζούντε, Ρουμάνος σκηνοθέτης, Φατεμέ Μοταμέντ-Αριά ηθοποιός από το Ιράν, Αλφόνσο ντε Βιλαλόνγκα, Ισπανός συνθέτης και η Συραγώ Τσιάρα, διευθύντρια του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης) θα απονείμει απόψε στο "Ολύμπιον" τα βραβεία του 59ου Φεστιβάλ.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ
