Η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι το προνομιακό αυτό επιτόκιο για το Δημόσιο και τους φορείς του Δημοσίου τομέα δικαιολογείται από λόγους επιτακτικού δημοσίου συμφέροντος, καθώς είναι αναγκαίο προς αποφυγή περαιτέρω διατάραξης της δημοσιονομικής ισορροπίας της χώρας.
Πρέπει να ληφθεί ακόμη υπόψη, προσθέτει η δικαστική απόφαση, ότι η επιβάρυνση του προϋπολογισμού των νομικών προσώπων με μεγαλύτερο επιτόκιο θα έχει ως συνέπεια την αύξηση του ύψους του δημοσίου χρέους.
Επίσης, οι σύμβουλοι Επικρατείας αναφέρουν ότι ειδικά για τους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης, όπως είναι το Ταμείο Αλληλοβοηθείας Στρατού (διάδοχός του είναι ο Ειδικός Λογαριασμός Αλληλοβοηθείας Στρατού) συντρέχει «ειδικότερος λόγος δημοσίου συμφέροντος», που δικαιολογεί την προνομιακή αυτή μεταχείριση, ο οποίος «συνδέεται με τη διαφύλαξη του υπάρχοντος ασφαλιστικού κεφαλαίου, προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα των οργανισμών αυτών και η εξασφάλιση της μελλοντικής συνέχισης της καταβολής παροχών στους δικαιούχους».
Οι δικαστές έκριναν επίσης ότι η σχετική ρύθμιση του νόμου 496/1974 που προβλέπει επιτόκιο 6% «συνιστά επιτρεπτή υπέρ των ΝΠΔΔ φορέων της γενικής κυβέρνησης προνομιακή μεταχείριση, αποβλέπουσα στην ορθή άσκηση της δημόσιας εξουσίας, μέσω της διαφύλαξης της δημοσιονομικής ισορροπίας και της περιουσίας του Κράτους υπό ευρεία έννοια».
Ακόμη, κρίθηκε ότι η προνομιακή αυτή μεταχείριση δεν προσκρούει σε καμία συνταγματική διάταξη, ούτε και σε διάταξη της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
Την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας την απασχόλησε περίπτωση συνταγματάρχη, που ζητούσε να του καταβληθεί συμπληρωματικό εφάπαξ. Πράγματι εγκρίθηκε η χορήγησή του και του καταβλήθηκε το εφάπαξ υπολογιζόμενο με τόκο 6% ετησίως.
Ο συνταγματάρχης προσέφυγε στα διοικητικά δικαστήρια, υποστηρίζοντας ότι ο τόκος επί του εφάπαξ δεν έπρεπε να καταβληθεί με 6%, αλλά με το τρέχον κυμαινόμενο επιτόκιο, όμως η προσφυγή του απορρίφθηκε από την Ολομέλεια του ΣτΕ.
