Συγκεκριμένα σύμφωνα με τον κ. Μιχελάκη, βασική καινοτομία του νόμου αποτελεί η παροχή της πενταετούς άδειας του Επί μακρόν Διαμένοντος, που δίνει το δικαίωμα εργασίας αλλοδαπών -που βρίσκονται νόμιμα στη χώρα- σε άλλα κράτη- μέλη της ΕΕ και μετάβασής τους σε αυτά με την οικογένειά τους. Στις άδειες αυτές, όπως είπε ο υπουργός Εσωτερικών, «ωθούμε τους κατόχους μακρόχρονων εθνικών αδειών διαμονής, δεκαετούς και αορίστου διάρκειας».
Κύριοι δικαιούχοι της άδειας Επί μακρόν Διαμένοντος, που τώρα θα αρχίσει να εφαρμόζεται στην Ελλάδα αν και έχει ενσωματωθεί στο ελληνικό Δίκαιο από το 2006, θα είναι όσοι κατέχουν τις «Εθνικές Άδειες» δεκαετούς νόμιμης διαμονής. Όσοι λάβουν την άδεια του Επί μακρόν Διαμένοντος, που αποτελεί ευρωπαϊκή οδηγία η οποία βασίζεται στον κανονισμό περί ελεύθερης κυκλοφορίας πολιτών, θα έχουν τη δυνατότητα να εργασθούν νομίμως σε όλα τα κράτη- μέλη της ΕΕ.
Επίσης, με τον Κώδικα Μετανάστευσης, το καθεστώς του Επί μακρόν Διαμένοντος θα δίνεται και στα παιδιά των γονέων, που έχουν υπάρξει επί χρόνια νόμιμοι στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, όλα τα παιδιά που ενηλικιώνονται θα λαμβάνουν την πενταετή άδεια του «Επί μακρόν Διαμένοντος» και θα έχουν τη δυνατότητα να την ανανεώσουν για άλλη μια πενταετία, ώστε στη συνέχεια να αποφασίσουν εάν θα παραμείνουν στη χώρα και εάν θα υποβάλουν αίτηση για ελληνική υπηκοότητα.
Με τη συγκεκριμένη ρύθμιση καλύπτεται παροδικά το κενό νόμου που δημιουργήθηκε μετά την κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας για αντισυνταγματικότητα συγκεκριμένου άρθρου του νόμου Ραγκούση, προκειμένου κομμάτι της δεύτερης γενιάς να μη βρίσκεται -μέχρι να ψηφισθεί νέος νόμος για την ιθαγένεια- ουσιαστικά σε κενό νόμου (εφόσον δεν φοιτά ή δεν εργάζεται αμέσως μετά την ενηλικίωση).
Ειδικά για τη δεύτερη γενιά δεν θα ισχύουν τα εισοδηματικά κριτήρια που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για όσους ενήλικες υποβάλλουν αίτηση για την άδεια «Επί μακρόν Διαμένοντος». Επιπλέον, στη ρύθμιση θα μπουν και τα παιδιά των οποίων οι γονείς ήταν για χρόνια νόμιμοι στη χώρα, αλλά απώλεσαν τη νομιμότητα εξαιτίας έλλειψης ενσήμων εργασίας.
Σε ό,τι αφορά τους ενηλίκους, προκειμένου να λάβουν την άδεια του «Επί μακρόν Διαμένοντος» θα ισχύσουν εισοδηματικά κριτήρια. Σημειώνεται ότι η ευρωπαϊκή οδηγία για τους «Επί μακρόν Διαμένοντες» ορίζει ως προϋπόθεση χρόνια διαμονής, εισοδηματικά κριτήρια και απαιτεί ασφαλιστικά δικαιώματα.
Επίσης, σημείωσε, αλλάζει η διαδικασία μετακλήσεων νέων αλλοδαπών. Ο σχεδιασμός θα γίνεται σε κεντρικό επίπεδο «για να υπάρχει συνολικός έλεγχος και συνάρτηση με τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς εργασίας στο σύνολο της χώρας».
Επίσης, εισάγονται διαδικασίες fast track για την είσοδο και διαμονή αλλοδαπών, για την προώθηση επενδυτικών και αναπτυξιακών δραστηριοτήτων.
Τέλος, υιοθετούνται διατάξεις που λαμβάνουν υπόψη την οικονομική κρίση. «Οι άνεργοι αλλοδαποί που διαμένουν μακροχρόνια στην Ελλάδα δεν γίνονται υποχρεωτικά παράνομοι», σημείωσε.
Όσον αφορά τα παιδιά που έχουν γεννηθεί ή μεγαλώσει εδώ και πηγαίνουν σε ελληνικό σχολείο, παρέχεται το δικαίωμα του «Επί μακρόν Διαμένοντος» εντός της ελληνικής επικράτειας και μειώνεται η γραφειοκρατία όσον αφορά την ανανέωση των αδειών τους.
Στην ανάγκη κωδικοποίησης των διατάξεων που αφορούν τη μεταναστευτική νομοθεσία, αναφέρθηκαν ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Μιχελάκης και ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Λεωνίδας Γρηγοράκος, κατά τη διάρκεια της σημερινής παρουσίασης του Κώδικα Μετανάστευσης.
Όπως σημείωσαν οι δυο υπουργοί, με τον Κώδικα Μετανάστευσης κωδικοποιούνται οι νόμοι που δημιουργήθηκαν σταδιακά μετά την εμφάνιση του μεταναστευτικού φαινομένου στη χώρα τη δεκαετία του 1990. Ρυθμίσεις για τους υπηκόους τρίτων χωρών, όπως είπαν, αυτήν τη στιγμή υπάρχουν σε 20 νόμους, έξι Προεδρικά Διατάγματα και 42 Κανονιστικές Πράξεις. Κύριο κορμό του Κώδικα, όπως σημείωσε ο γγ Μετανάστευσης Άγγελος Συρίγος, αποτελεί ο μεταναστευτικός «νόμος Παυλόπουλου» (Ν.3386/2005).
Όπως ανέφερε ο κ. Μιχελάκης, ο Κώδικας αποτελεί καρπό εργασίας ενός έτους. Εξειδικευμένοι πανεπιστημιακοί, δικαστικοί του Συμβουλίου της Επικρατείας, στελέχη της δημόσιας διοίκησης «που αντιμετωπίζουν καθημερινά τις πρακτικές εφαρμογές του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου εργάσθηκαν αμισθί, πολύ πέραν του ωραρίου τους, επί έναν χρόνο για να φτάσουμε στο σημερινό αποτέλεσμα».
