Η ανακοίνωση αναφέρει:
«Με τον απίστευτο κυνισμό που διακρίνει κάθε ακραιφνή νεοφιλελεύθερο και ορκισμένο εχθρό των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων, ο πρόεδρος της ΝΔ κατέστησε με τον πλέον σαφή τρόπο από τη Θεσσαλονίκη, το «όραμά» του για τον Δημόσιο Τομέα. Ένα όραμα - εφιάλτη για τους εργαζόμενους στη Δημόσια Διοίκηση, οι οποίοι το βίωσαν όταν ο σημερινός πρόεδρος της ΝΔ ήταν υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης.
Ο κ. Μητσοτάκης ομολόγησε:
1) Ένα μεγάλο πρόγραμμα απολύσεων στο Δημόσιο τομέα. Όσο κι αν προσπάθησε να εξωραΐσει την πραγματικότητα που επιφυλάσσει για το δημόσιο, ο πρόεδρος της ΝΔ δεσμεύθηκε ότι θα επαναφέρει το νόμο για την αξιολόγηση που είχε νομοθετήσει ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική ποσόστωση κακής αξιολόγησης έως και 15% των εργαζομένων στη Δημόσια Διοίκηση. Δυνητικές απολύσεις με άλλα λόγια περίπου 80.000 δημοσίων υπαλλήλων.
2) Ένα πογκρόμ σε βάρος των μη αρεστών στο κόμμα του δημοσίων υπαλλήλων, στο γνωστό και δοκιμασμένο πλαίσιο διακυβέρνησης της παλαιοκομματικής Δεξιάς. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε σε «πρόγραμμα κινητικότητας». Απέφυγε να πει ωστόσο, όπως έχει κάνει πολύ πρόσφατα, ότι «το πρόγραμμα της κινητικότητας θα είναι υποχρεωτικό για όλους». Υποχρεωτική κινητικότητα και υποχρεωτική ποσόστωση είναι τα δύο εργαλεία της νεοφιλελεύθερης ΝΔ για απολύσεις στο δημόσιο.
3) Τη συνέχιση της πολιτικής της λιτότητας για τους εργαζόμενους στη Δημόσια Διοίκηση. Ο πρόεδρος της ΝΔ δεσμεύθηκε ότι θα αναστείλει τις προβλεπόμενες αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, για να εξοικονομήσει 150 εκατ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό (!). Απέφυγε ωστόσο να πει ότι οι αυξήσεις που δόθηκαν από φέτος με το νέο μισθολόγιο οφείλονταν στο ότι από το 2011 είχαν παγώσει το βαθμολόγιο και το μισθολόγιο και δεν είχε γίνει η επανακατάταξη των δημοσίων υπαλλήλων, όπως προέβλεπε ο νόμος που ήταν σε ισχύ και είχε εισηγηθεί ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης το 2011 ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Διαβεβαίωσε πάντως, ότι «οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από τις δικές μας παρεμβάσεις». Αλήθεια, ποιος τον πιστεύει;
