«Ακούω πολλά και βλέπω καθημερινά πολλά για αυτόν τον άνθρωπο που γνώρισα το 2012. Πολύ νέος εγώ τότε. Το αρνητικό είναι πως βλέποντάς τον κάθε μέρα στην τηλεόραση θυμάμαι και εγώ πολλά… Όσο περνάνε οι ώρες περισσότερα. Εγώ απλά πάντα έφευγα… Δεν έχει σημασία πλέον τι έγινε στον κάθε ένα από εμάς, σημασία έχει να μην αφήνουμε να γίνεται από εδώ και πέρα τίποτε σε κανένα «επόμενο» από κανέναν «επόμενο». Τότε 19 χρονών εγώ και χωρίς να ξέρω τα στοιχειώδη τώρα 28 ξέροντας ότι η μνήμη παίζει παιχνίδια, μπορώ να καταλάβω γιατί μου άρεσε η θέα από το μπαλκόνι του».
