Υπάρχει ένα αγγλικό παιδικό τραγουδάκι με τίτλο «Monday's Child», που χρονολογείται τουλάχιστον από το 1836, όταν πρωτοδημοσιεύτηκε στο «Traditions of Devonshire» από την Αγγλίδα συγγραφέα Άννα-Ελίζα Μπρέι και αναφέρεται στις ημέρες γέννησης των παιδιών.
Σύμφωνα με το τραγουδάκι, «το παιδί της Δευτέρας είναι όμορφο», «το παιδί της Τρίτης είναι γεμάτο χάρη», ενώ όσοι γεννιούνται Τετάρτη, είναι «γεμάτοι θλίψη». Αντίστοιχα, το παιδί της Πέμπτης έχει «πολύ δρόμο μπροστά του», το παιδί της Παρασκευής είναι «στοργικό και δοτικό», του Σαββάτου «εργάζεται σκληρά για να ζήσει», αλλά το παιδί που γεννιέται Κυριακή είναι «όμορφο, καλό και χαρούμενο».
Σχεδόν 200 χρόνια αργότερα, το τραγουδάκι παραμένει δημοφιλές, και οι άνθρωποιπου γεννιούνται Τετάρτη συνεχίζουν να θεωρούνται ότι διακατέχονται από θλίψη, ενώ αυτοί της Παρασκευή ότι είναι δοτικοί και αγαπησιάρηδες. Τώρα, μια νέα μελέτη ρίχνει επιτέλους φως σε αυτό που πραγματικά αποκαλύπτει για εμάς η ημέρα γέννησής μας.
Χρησιμοποιώντας δεδομένα από περισσότερα από 2.000 παιδιά, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Γιορκ διερεύνησαν τη σχέση μεταξύ της ημέρας γέννησης ενός παιδιού και του πεπρωμένου του, και ευτυχώς για τους ανθρώπους που γεννιούνται Τετάρτη, τίποτε δεν συνηγορεί στο ότι είναι «γεμάτοι θλίψη», όπως τους έχει κάνει το
τραγούδι να πιστεύουν. Στην πραγματικότητα το τραγούδι είναι απλώς αποκύημα της φαντασίας.
Φυσικά, το ποια μέρα της εβδομάδας γεννιέται κάποιος είναι εντελώς τυχαίο και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει καμία αλήθεια στο παιδικό τραγούδι, ωστόσο, η ερευνητική ομάδα διατύπωσε την υπόθεση ότι το τραγουδάκι θα μπορούσε στην πραγματικότητα να επηρεάσει την προσωπικότητα των παιδιών μακροπρόθεσμα.
Για παράδειγμα, ένα παιδί που γεννιέται Δευτέρα και ακούει ότι έχει «όμορφο πρόσωπο» μπορεί, θεωρητικά, να αναπτύξει υψηλότερη αυτοεκτίμηση και να δείχνει πιο σίγουρο και ελκυστικό στους άλλους.
Την ίδια ώρα, ένα παιδί που γεννιέται Τετάρτη μπορεί να ερμηνεύει τη συνηθισμένη μελαγχολία του ως απόδειξη της «δυστυχίας» του, πιστεύοντας ότι βιώνει τη θλίψη πιο έντονα από άλλα συναισθήματα. Οι γονείς επίσης που έχουν ένα παιδί που γεννήθηκε Πέμπτη («γεμάτο χάρη») είναι πιθανότερο να το στρέψουν σε αθλήματα ή στο μπαλέτο.
Για να διερευνήσει τι από όλα τα παραπάνω ισχύει, η ερευνητική ομάδα ανέλυσε δεδομένα από μια μεγάλη μελέτη σε περισσότερες από 1.100 οικογένειες με δίδυμα στην Αγγλία και την Ουαλία, παρακολουθώντας τα αδέλφια από την ηλικία των 5 έως των 18 ετών. Τα δεδομένα περιλάμβαναν τις ημέρες της εβδομάδας που γεννήθηκαν τα παιδιά, καθώς και χαρακτηριστικά προσωπικότητας όπως ερμηνεύονται στο τραγούδι. Για παράδειγμα, η κοινωνικότητα αντιστοιχούσε στην «αγάπη και την προσφορά» και η εργατικότητα στη «σκληρή εργασία για τα προς το ζην».
Συνολικά, η ομάδα δεν βρήκε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η ημέρα της εβδομάδας που γεννιέται ένα παιδί επηρεάζει την προσωπικότητα, την εμφάνιση ή τη μελλοντική του επιτυχία.
Αντίθετα, παράγοντες όπως η κοινωνικοοικονομική κατάσταση μιας οικογένειας, το φύλο ενός παιδιού και το βάρος γέννησής του είναι πολύ πιο σημαντικοί στην πρόβλεψη της ανάπτυξης ενός παιδιού.
Ωστόσο οι επιστήμονες συμφωνούν ότι τέτοια τραγουδάκια, όπως έχει αποδειχθεί, ενισχύουν τη γλώσσα και τον γραμματισμό, επομένως οι γονείς θα πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσουν να τα μοιράζονται.
Η ομάδα αναγνωρίζει ότι η μελέτη τους δεν κάλυψε όλες τις πιθανές ερμηνείες του παιδικού τραγουδιού «Monday's Child». Για παράδειγμα, οι ερευνητές ερμήνευσαν τη φράση «γεμάτος χάρη» με αναφορά στη σωματική κινητικότητα (όπως το να είναι κάποιο άτομο ευκίνητο και ελαφρύ στα πόδια του), αλλά θα μπορούσε επίσης να αναφέρεται και στην ευγενική και ευχάριστη προσωπικότητα.
Το παιδί της Πέμπτης που έχει «πολύ δρόμο μπροστά του» θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως ότι έχει καλές προοπτικές για επιτυχία («θα πάει μακριά») ή ότι έχει έναν δύσκολο δρόμο μπροστά του.
Συνοπτικά, τα ευρήματα της συγκεκριμένης μελέτης υποδηλώνουν ότι τα μηνύματα των παιδικών τραγουδιών είναι απίθανο να επηρεάσουν την ανάπτυξη των παιδιών, τουλάχιστον αυτά που μεταφέρει το «Monday's Child», παρότι η ομάδα παραδέχεται ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με το πόσο οι οικογένειες το πιστεύουν, αναφέρουν στην εργασία τους, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Personality.
