Η ημικρανία είναι μια πολύ συχνή ασθένεια και, ταυτόχρονα, αρκετά άγνωστη.
Πολλοί άνθρωποι που ζουν μαζί της εδώ και χρόνια παρατηρούν ορισμένες αλλαγές που τους λένε ώρες πριν πότε πρόκειται να υποστούν μια νέα κρίση ή κρίση.
Ωστόσο, πολλοί ασθενείς δεν είναι σε θέση να εντοπίσουν αυτά τα σημάδια ή τα αναγνωρίζουν μόνο εκ των υστέρων, όταν το επεισόδιο έχει συμβεί.
Η αναζήτηση για τον προσδιορισμό των προγνωστικών συμπτωμάτων των κρίσεων ημικρανίας έχει σαφή στόχο. Έχει παρατηρηθεί ότι η χρήση θεραπειών σε αυτό το πρώιμο στάδιο μπορεί να μειώσει σημαντικά ή ακόμη και να αποτρέψει τον πονοκέφαλο στη συντριπτική πλειονότητα των ασθενών. Αυτό όμως απαιτεί ένα κατάλληλο σύστημα πρόβλεψης.
Τα πιο συνηθισμένα προμηνυσιακά συμπτώματα
Μεταξύ των πιο συνηθισμένων πιθανών προϊούχων συμπτωμάτων της ημικρανίας είναι τα ακόλουθα:
- Δίψα.
- Ναυτία ή εμετός.
- Μεταβολή της διάθεσης.
- Στρες.
- Κόπωση.
- Αυξημένη ή μειωμένη ενέργεια
- Δυσκολία συγκέντρωσης
- Διαταραχές ύπνου
- πόθοι
- φοβία για ορισμένες μυρωδιές και ήχους ή για το φως
- δυσκαμψία του αυχένα
- αλλαγές στη θερμοκρασία του σώματος
- γαστρεντερικές διαταραχές
Σε αναζήτηση ενός αντικειμενικού συστήματος πρόβλεψης
Η δυσκολία της χρήσης αυτών των συμπτωμάτων, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να είναι αρκετά διάχυτα και να υπόκεινται σε υποκειμενική εκτίμηση, ως δείκτες για την έναρξη μιας νέας κρίσης ημικρανίας οδήγησε στην ανάπτυξη στρατηγικών πρόβλεψης.
Μια νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Neurology, διερεύνησε την αναζήτηση μιας πιο ακριβούς μεθόδου πρόβλεψης του πότε θα εκδηλωθεί μια κρίση, χρησιμοποιώντας μια εφαρμογή για κινητά τηλέφωνα που καταγράφει δεδομένα σχετικά με τον ύπνο, την ενέργεια, τα συναισθήματα και το στρες.
Η έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 477 άτομα ηλικίας μεταξύ 7 και 84 ετών, διαπίστωσε ότι η αντιληπτή κακή ποιότητα ύπνου και το γεγονός ότι είχαν κοιμηθεί χειρότερα από το συνηθισμένο το προηγούμενο βράδυ σχετίζονταν με αυξημένο κίνδυνο να υποστούν πονοκέφαλο το επόμενο πρωί. Οι ασθενείς έπρεπε να συμπληρώνουν καθημερινά ερωτηματολόγια και να φορούν ένα βραχιόλι που ανέλυε την ποιότητα του ύπνου τους.
Ένα χαμηλότερο από το συνηθισμένο επίπεδο ενέργειας την προηγούμενη ημέρα συσχετίστηκε επίσης με την εμφάνιση πονοκεφάλου το επόμενο πρωί. Αντίθετα, οι παράγοντες αυτοί δεν σχετίζονταν με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ημικρανίας το απόγευμα ή το βράδυ. Οι μόνοι παράγοντες πρόβλεψης της εμφάνισης κρίσης στο τελευταίο μέρος της ημέρας ήταν το υψηλότερο επίπεδο άγχους ή η ύπαρξη περισσότερης ενέργειας από ό,τι συνήθως την προηγούμενη ημέρα.
Συνοψίζοντας, ο ύπνος, η ενέργεια και το άγχος φαίνεται να δρουν, σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης, ως συμπτώματα πρόβλεψης των κρίσεων ημικρανίας. Ωστόσο, ούτε το άγχος ούτε η καταθλιπτική διάθεση συσχετίστηκαν με κρίσεις πονοκεφάλου.
Μία από τις συγγραφείς της μελέτης, η Kathleen Merikangas από το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ, σχολίασε ότι «αυτά τα διαφορετικά μοτίβα πρόβλεψης του πονοκεφάλου το πρωί και αργότερα μέσα στην ημέρα αναδεικνύουν το ρόλο των κιρκαδιανών ρυθμών στον πονοκέφαλο».
Ο ρόλος του ύπνου ως εκλυτικού παράγοντα της ημικρανίας
Μιλώντας στο SMC Spain, ο Pablo Irimia, νευρολόγος που ειδικεύεται στη διάγνωση και τη θεραπεία των πονοκεφάλων στην Clínica Universidad de Navarra, επιβεβαιώνει τον ρόλο του ύπνου στην ανάπτυξη κρίσεων ημικρανίας: «Η έλλειψη ή η υπερβολική ποσότητα ύπνου αποτελεί έναυσμα ημικρανίας σε πολλούς ασθενείς».
Κατά τη γνώμη του, η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Neurology «είναι καλής ποιότητας, αν και τα δεδομένα δεν μπορούν να θεωρηθούν οριστικά. Πρόκειται για μελέτη παρατήρησης και, αν και περιλαμβάνει σημαντικό αριθμό ατόμων, ενδέχεται να μην είναι αντιπροσωπευτική όλων των ασθενών με ημικρανία», εξηγεί.
Ο νευρολόγος επισημαίνει ότι, τα τελευταία χρόνια, «διάφορες μελέτες έχουν προσπαθήσει να προβλέψουν την έναρξη των κρίσεων ημικρανίας». Με αυτόν τον τρόπο, «αν ο ασθενής είναι σε θέση να προβλέψει την εμφάνισή της, μπορεί να αντιμετωπιστεί έγκαιρα».
Αυτή η μελέτη κατάφερε να «προβλέψει την έναρξη του πονοκεφάλου εάν η ποιότητα του ύπνου είναι κακή ή εάν υπάρχουν αλλαγές στα επίπεδα ενέργειας του ατόμου».
Αλλά τα αποτελέσματα απέχουν πολύ από το να είναι οριστικά. «Χρειάζονται περισσότερα δεδομένα, περισσότεροι ασθενείς και μεγαλύτερης διάρκειας παρακολούθηση για να μπορέσουμε να συμπεράνουμε ότι τα ευρήματα αυτά είναι παρόμοια σε όλους τους ασθενείς με ημικρανία», εξηγεί η Irimia.
«Η εργασία αυτή θα μπορούσε να βοηθήσει τους ασθενείς να προβλέψουν την έναρξη των κρίσεων και να γνωρίζουν την ημικρανία τους. Η γνώση των εκλυτικών παραγόντων τους προετοιμάζει να λάβουν προληπτικά μέτρα και έτσι να αποφύγουν την κρίση ή να ξεκινήσουν τη θεραπεία του επεισοδίου πολύ νωρίτερα».
Πηγή: Healthstat.gr
