Κάνουν Χριστούγεννα προσφέροντας τις υπηρεσίες τους, μακριά από τις οικογένειες τους. Με έντεκα μήνες πανδημίας στις πλάτες τους.
Η Σταματούλα Τσικρικά η οποία είναι πνευμονολόγος και επιμελήτρια του νοσοκομείου αναφοράς για περιστατικά covid-19, Σωτηρία, περνά τις γιορτές στο πόστο της. Όπως λέει στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων: «Είναι δύσκολο να αντικρίζεις στα μάτια τον ασθενή, την ημέρα των Χριστουγέννων, που ξέρεις ότι θα είναι μόνος του σε ένα δωμάτιο χωρίς τη δυνατότητα να έχει ούτε κι αυτός τους δικούς του ανθρώπους δίπλα».
Η κατάσταση απαιτεί από γιατρούς, νοσηλευτές και όλο το προσωπικό των νοσοκομείων να βάζουν μπροστά το καθήκον -σχεδόν σύσσωμοι- και τις ημέρες ανάπαυλας. Το αίσθημα προσφοράς είναι η κινητήριος δύναμη, αφού οι αντοχές έχουν αρχίσει και λιγοστεύουν.
«Δυσκολευόμαστε πάρα πολύ, πρέπει να είμαστε στο νοσοκομείο πολλές ώρες, με άσχημες καμιά φορά συναισθηματικές εκβάσεις και για εμάς. Ξέρετε είναι δύσκολο να παίρνεις και να ενημερώνεις ότι ο ασθενής σου δεν είναι καλά», εξηγεί η Σ. Τσικρικά η οποία είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ένωσης Πνευμονολόγων Ελλάδος.
Ο χρόνος αποκτά διαφορετική σημασία. Το αντιλαμβάνεται κανείς από την πύλη του νοσοκομείου. Το προσωπικό ασφαλείας, οι καθαριστές, οι τραυματιοφορείς, εργάζονται αξιοποιώντας κάθε δευτερόλεπτο. Στις ΜΕΘ ο χρόνος, πολλές φορές, μετρά αντίστροφα και οι συνθήκες απαιτούν ένα άτομο να προσέχει πάνω από τρεις βαριά ασθενείς. Όμως, σημασία για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές έχει το να επιστρέψουν οι άνθρωποι στις οικογένειές τους. Στα πρόσωπα τους βλέπουν πολλές φορές τον πατέρα ή τη μητέρα τους και αγαπημένους τους συγγενείς. Εκτός από την απαραίτητη νοσηλεία, ένα σφίξιμο στο χέρι, ένα ελαφρύ χτύπημα στην πλάτη και ένας εγκάρδιος λόγος είναι το απαραίτητο «επιδόρπιο» που περιλαμβάνει η διασωλήνωση στις ΜΕΘ, ειδικά αυτές τις ημέρες.
Πρόσφατα το προσωπικό που στελεχώνει μια από τις ΜΕΘ του Σωτηρία διοργάνωσε τα γενέθλια μιας εβδομηντάχρονης. Ντυμένοι όπως επιβάλλεται: με προστατευτικές στολές, μάσκες, γάντια και ειδικά γυαλιά είπαν τα χρόνια πολλά. Η ασθενής κατάφερε να σταθεί στα πόδια της, με τη βοήθεια του προσωπικού.
Στα δεξιά της βρισκόταν ο φυσικοθεραπευτής Δημήτρης Κοντός, ο οποίος είναι επιφορτισμένος με το να δίνει ανάσα στους ασθενείς. «Ένα, δύο, τρία και πάμε» λέει, κάνοντας τεχνητή αναπνοή σε όσους είναι κλινήρης και προσπαθούν να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους. «Το χειρότερο είναι ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι μόνοι τους εντελώς», περιγράφει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Δ. Κοντός ο οποίος ζητά από τους πολίτες να σταθούν δίπλα στο προσωπικό των νοσοκομείων τηρώντας τα μέτρα και ακούγοντας τους ειδικούς. «Όλοι φοβόμαστε τι θα γίνει μετά τις γιορτές γιατί ο κόσμος δεν υπακούει στα μέτρα, κυρίως στην επαρχία. Φοβόμαστε ότι επειδή ο κόσμος είναι κουρασμένος, λόγω των γιορτών θα πάει στα σπίτια και θα έχουμε έξαρση μετά».
Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία έχουν πιο πολύ καιρό από όλους τους πολίτες να ευχαριστηθούν στιγμές με την οικογένειά τους, προκειμένου να τους προστατέψουν. Τα φετινά Χριστούγεννα είναι πολύ σκληρά γιατί επιβάλλουν κοινωνική αποστασιοποίηση.
«Πολλοί από εμάς επιλέγουμε συμπεριφορές οι οποίες δεν είναι και πολύ συμβατές με ένα κοινωνικό ζώο, όπως είναι ο άνθρωπος. Απομονωνόμαστε, κρατάμε ανθρώπους μακριά», εξηγεί μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπεύθυνος της κλινικής Covid του Ευαγγελισμού, Γιάννης Καλομενίδης.
«Θέλουμε να συνεχίσουμε να κάνουμε τη δουλειά μας σε συνθήκες που επιτρέπουν την άσκηση της ιατρικής και όχι σε πολεμικές συνθήκες, όπως έγινε στη Βόρειο Ελλάδα τον Νοέμβριο», συμπληρώνει ο καθηγητής πνευμονολογίας. Η κλινική της οποίας ηγείται έχει νοσηλεύσει πάνω από επτακόσια άτομα στο δεύτερο κύμα της πανδημίας.
Η μεγαλύτερη γιορτή φέτος στα νοσοκομεία είναι η έναρξη του εμβολιασμού στις 27 Δεκεμβρίου, επιβεβαιώνει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο νοσηλευτής ΜΕΘ του Σωτηρία Γιώργος Κούρτης. Το ίδιο λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και ο 53χρονος νοσηλευτής εντατικής του Ευαγγελισμού Γιώργος Μπαλάσκας: «Περιμένουμε να πάρουμε κάποια ανάσα και με το εμβόλιο γιατί είναι και η μόνη ελπίδα να αλλάξει η ζωή μας. Δεν μπορούμε να ζούμε άλλο έτσι.»
Οι ήρωες με τις λευκές και πράσινες στολές δεν περιμένουν μονάχα το εμβόλιο τα φετινά Χριστούγεννα. Αλλά και το πνεύμα, τη σύνεση και τη λογική που θα εξευμενίσει τους αρνητές και όσους στιγματίζουν το προσωπικό των νοσοκομείων, θεωρώντας το επικίνδυνο για τη διασπορά του ιού. Ζητούν σαν δώρο να μην επαναληφθούν σκηνικά όπως εκείνο με τη νοσοκόμα η οποία δεν κατάφερε να μισθώσει το σπίτι που ήθελε να μείνει, καθώς οι ένοικοι της πολυκατικίας την...φοβήθηκαν.
