Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Pediatrics» της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», μελέτησαν τις περιπτώσεις 2.143 παιδιών κάτω των 18 ετών από τη Γουχάν και άλλες κινεζικές πόλεις. Από τα παιδιά, το ένα τρίτο είχαν διαγνωστεί εργαστηριακά με τον ιό και τα υπόλοιπα δύο τρίτα ήταν ύποπτα κρούσματα με βάση τα συμπτώματα και τις κλινικές εξετάσεις τους.
Τα μισά παιδιά είχαν ήπια συμπτώματα, όπως πυρετό, κόπωση, βήχα, ρινική συμφόρηση ή διάρροια, ενώ σχεδόν το 40% είχαν σοβαρότερα συμπτώματα πνευμονίας, αλλά χωρίς δύσπνοια. Το 4% δεν είχαν καθόλου συμπτώματα, αλλά σχεδόν το 6% (125 παιδιά) αρρώστησαν πολύ σοβαρά, με μεγάλα αναπνευστικά προβλήματα.
Ένα 14χρονο αγόρι πέθανε τελικά, ενώ 13 βρίσκονταν σε κρίσιμη κατάσταση, σύμφωνα με τον επικεφαλής ερευνητή Σίλου Τόνγκ, διευθυντή του Τμήματος Κλινικής Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής του Παιδιατρικού Κέντρου της Σαγκάης. Πάνω από το 60% των 125 παιδιών που αρρώστησαν σοβαρά ήταν ηλικίας κάτω των πέντε ετών, ενώ τα 40 ήσαν κάτω των 12 μηνών.
«Ουσιαστικά, αυτό που δείχνει η νέα μελέτη είναι ότι τα νοσοκομεία θα πρέπει να προετοιμάζονται για μερικούς παιδιατρικούς ασθενείς, επειδή δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τελείως τα παιδιά. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι τα παιδιά μολύνονται από τον ιό εξίσου με τους ενήλικες, αν και πολύ λιγότερο σοβαρά, όμως υπάρχει μία μειονότητα παιδιών που θα απαιτήσουν πιο επιθετική θεραπεία», δήλωσε ο δρ Σρίνιβας Μάρθι, αναπληρωτής καθηγητής Παιδιατρικής του καναδικού πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας.
Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Παιδιατρικής Αντρέα Κρουζ, του Ιατρικού Κολλεγίου Baylor του Τέξας, η οποία σχολίασε την κινεζική έρευνα στο «Pediatrics», ανέφερε ότι τα μωρά και τα νήπια πιθανώς αρρωσταίνουν σοβαρότερα επειδή «δεν έχουν εκτεθεί σε ιούς πριν και συνεπώς δεν μπορούν να έχουν μία αποτελεσματική ανοσολογική αντίδραση».
Από την άλλη, οι επιστήμονες συνεχίζουν να αναζητούν μία απάντηση στο γιατί τα περισσότερα παιδιά και νέοι δεν αρρωσταίνουν σοβαρά από τον νέο ιό, κάτι που είχε παρατηρηθεί και στους δύο προηγούμενους κορονοϊούς, οι οποίοι είχαν προκαλέσει τις μεταδοτικές νόσους SARS και MERS. Μία πιθανή εξήγηση είναι ότι τα παιδιά έχουν απλώς πιο υγιείς πνεύμονες σε σχέση με τους μεγάλους, π.χ. λόγω της μικρότερης έκθεσης τους στην ατμοσφαιρική ρύπανση, ενώ οι ενήλικες έχουν περισσότερα υποκείμενα νοσήματα και πιο γερασμένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Μία άλλη θεωρία είναι ότι ο ιός δυσκολεύεται περισσότερο να προσβάλει τα κύτταρα των παιδιών και να αναπαραχθεί μέσα σε αυτά και μία τρίτη άποψη ότι το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών αντιδρά λιγότερο επιθετικά και αυτοκαταστροφικά. Στους μεγάλους έχει διαπιστωθεί ότι μεγάλο μέρος της ζημιάς προκαλείται όχι από τον ίδιο τον κορονοϊό, αλλά από την ανεξέλεγκτη αμυντική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, που γυρίζει «μπούμερανγκ», προκαλώντας καταστροφική φλεγμονή στο σώμα του ασθενούς.
Τέλος, οι επιστήμονες υποπτεύονται ότι, λόγω των ελάχιστων διαγνωστικών τεστ που γίνονται στα παιδιά συγκριτικά με τους μεγάλους, έχει υποτιμηθεί η εξάπλωση του κορονοϊού σε αυτά.
