Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε ότι τα περισσότερα μικροπλαστικά είναι μεγαλύτερα από 150 μικρόμετρα σε διάμετρο και αποβάλλονται από το σώμα, ενώ τα μικρότερα σωματίδια είναι πιο πιθανό να περάσουν στο έντερο και άλλους ιστούς.
Ο ΟΗΕ κρατά επιφυλακτική στάση και τονίζει την ανάγκη να μάθουμε περισσότερα πάνω στο ζήτημα.
«Το ότι δεν υπάρχουν ερευνητικά δεδομένα που να αποδεικνύουν ότι τα μικροπλαστικά βλάπτουν, αυτό δε σημαίνει ότι είναι ακίνδυνα», δήλωσε η Άλις Χόρτον, ερευνήτρια μικροπλαστικών στο Βρετανικό Κέντρο Εθνικής Ωκεανογραφίας, σχολιάζοντας τα ευρήματα του ΠΟΥ.
Η Τζένιφερ ντε Φρανς, τεχνικός εμπειρογνώμων του ΠΟΥ και μια από της συντάκτριες της αναφοράς, τονίζει την ανάγκη επέκτασης της γνώσης για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν αυτά τα μικρά σωματίδια όχι μόνο στην υγεία των ανθρώπων αλλά και στο περιβάλλον.
«Πρέπει να μάθουμε περισσότερα για τον αριθμό, το μέγεθος, το σχήμα και τη χημική σύνθεση αυτών των σωματιδίων», τονίζει η ίδια.
Η Μαρία Νεϊρά, διευθύντρια του τμήματος Δημόσιας Υγείας του ΠΟΥ, εξηγεί ότι αν οι εκπομπές πλαστικών συνεχίσουν με τον παρόντα ρυθμό, σε έναν αιώνα από τώρα τα μικροπλαστικά θα θέσουν σε κίνδυνο τα υδατικά οικοσυστήματα, κάτι το οποίο δεν μπορεί να μην έχει επιπτώσεις και στην υγεία του ανθρώπου.
Πράγματι, καθημερινά οι άνθρωποι εκτίθενται στα μικροπλαστικά μέσω διάφορων πηγών από τις οποίες το νερό είναι μόνο μία.
Σε μια έρευνα που διενεργήθηκε από τον διεθνή φιλανθρωπικό οργανισμό WWF υπολογίστηκε ότι κατά μέσο όρο καταναλώνουμε 5 γραμμάρια πλαστικού την εβδομάδα, που είναι το ίδιο με το να τρώγαμε μια πιστωτική κάρτα. Η ίδια έρευνα βρήκε ότι η μεγαλύτερη πηγή κατανάλωσης πλαστικού είναι πράγματι το νερό, και ακολουθούν τα οστρακοειδή.
Η μεγαλύτερη απειλή ωστόσο δεν είναι τα ίδια τα μικροπλαστικά αλλά η ύπαρξη παθογόνων μικροβίων που καθιστούν το νερό μολυσμένο και προκαλούν θανατηφόρες διαρροϊκές νόσους ιδιαίτερα στις πιο φτωχές χώρες.
Έχει υπολογιστεί ότι περίπου 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι πίνουν νερό μολυσμένο με περιττώματα, το οποίο προκαλεί ετησίως 1 εκατομμύριο θανάτους.
«Σε αυτό πρέπει να επικεντρωθούν οι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο», δηλώνει ο Μπρους Γκόρντον, από το τμήμα δημόσιας υγείας του ΠΟΥ.
