Για περισσότερο από μια δεκαετία, ένας 57χρονος οικοδόμος, ο Τιμ Φρίντε συνέλεγε επικίνδυνα φίδια, κόμπρες, κροταλίες και μάμπα στο σπίτι του στο Ρίτσφιλντ του Ουισκόνσιν, αρμέγοντας το δηλητήριό τους και κάνοντας στον εαυτό του ενέσεις με τις τοξίνες τους.
Ο στόχος; Ήθελε να ανοσοποιηθεί απέναντι στα πιο θανατηφόρα φίδια στον κόσμο. «Ήθελα απλώς να μάθω αν μπορούσα να νικήσω το δάγκωμα», είπε στη Wall Street Journal.
Τώρα, το αίμα του χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ενός πρωτότυπου αντίδοτου σε παγκόσμια κλίμακα.
Πάνω από δύο εκατομμύρια άνθρωποι ετησίως δαγκώνονται από δηλητηριώδη φίδια σε παγκόσμιο επίπεδο και περισσότεροι από 100.000 πεθαίνουν από τις τοξίνες τους, οι οποίες μπορούν να σαπίσουν ιστούς, να παραλύσουν τους μύες ή να σταματήσουν την καρδιά.
Τα υπάρχοντα αντίδοτα λειτουργούν μόνο εναντίον συγκεκριμένων ειδών φιδιών ή περισσότερων φιδιών συγγενικών ειδών. Νωρίτερα, τον περασμένο Μάιο περιγράφηκε στο επιστημονικό περιοδικό Cell ένα νέο αντίδοτο-κοκτέιλ που προστάτευσε πλήρως τα ποντίκια από μια δόση δηλητηριώδους μίγματος από 13 θανατηφόρα είδη φιδιών, συμπεριλαμβανομένων της μαύρης μάμπα και της βασιλικής κόμπρας, και πρόσφερε κάποια προστασία για το δηλητήριο από 6 άλλα είδη.
Ο Jacob Glanville, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Centivax με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, και ο Peter Kwong, ερευνητής εμβολίων στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, που μελετούσαν για χρόνια εμβόλια που στόχευαν πολλαπλά στελέχη ενός ιού, προσπαθούσαν να εφαρμόσουν την τεχνογνωσία τους σε ένα παγκόσμιο αντίδοτο για δάγκωμα φιδιού όταν άκουσαν για τον Τιμ Φρίντε.
Από το 2001, ο Φρίντε, ο οποίος δεν έχει φύγει ποτέ από τις ΗΠΑ, λάμβανε κατά παραγγελία κόμπρες, κροταλίες, μάμπα και άλλα επικίνδυνα είδη. Άρμεγε το δηλητήριο από τους κυνόδοντές τους, αφυδάτωνε το υγρό, το διέλυε σε φυσιολογικό ορό και έκανε στον εαυτό του ενέσεις με αυξανόμενες συγκεντρώσεις αυτού του παρασκευάσματος. Στη συνέχεια, άφηνε το φίδι να τον δαγκώσει.
Ο 57χρονος Φρίντε δέχτηκε δάγκωμα από περισσότερα από 16 διαφορετικά είδη φιδιών και είπε ότι υπέστη σοκ αναφυλαξίας 12 φορές.
«Θα ήθελα πολύ να πάρω στα χέρια μου το αίμα σας», είπε κάποια στιγμή στον Φρίντε ο Glanville και το έκανε.
Η ερευνητική ομάδα απομόνωσε και εξέτασε δύο αντισώματα από το αίμα του Φρίντε, τα οποία έδειξαν να είναι πιο ισχυρά σε ποντίκια όταν χρησιμοποιήθηκαν μαζί, και σε συνδυασμό με varespladib, ένα φάρμακο που έχει ιδιότητες κατά του δηλητηρίου.
Τα αντιβενόντα (γνωστά και ως αντιβενίνη, αντιορός δηλητηρίου μαζί με ανοσοσφαιρίνη κατά του δηλητηρίου) παρασκευάζονται σε μεγάλο βαθμό με τον ίδιο τρόπο που παρασκευάστηκαν για πρώτη φορά πριν από 130 χρόνια, δηλαδή από το αίμα προβάτων ή αλόγων στα οποία εγχέονται μη θανατηφόρες δόσεις δηλητηρίου φιδιού για να τα διεγείρουν να αναπτύξουν αντισώματα. Στη συνέχεια γίνεται αφαίμαξη των ζώων και εξάγεται το πλάσμα του αίματός τους.
«Το μειονέκτημα είναι ότι αυτοί οι αντιοροί είναι ακριβοί στην παρασκευή τους και ορισμένοι άνθρωποι παρουσιάζουν σοβαρή αλλεργική αντίδραση στις ζωικές πρωτεΐνες, η οποία δεν θα προκαλείτο από ανθρώπινα αντισώματα», λέει ο Glanville.
Η ομάδα σχεδιάζει τώρα να δοκιμάσει εκδόσεις του νέου κοκτέιλ με τα αντισώματα του Φρίντε σε σκύλους στην Αυστραλία που δαγκώνονται από φίδια. Σχεδιάζει επίσης να ελέγξει και άλλα αντισώματα από το αίμα του άνδρα για να δει αν έχουν τις ιδιότητες που θέλουν για το αντίδοτό τους.
*Η ιστορία πρωτοεμφανίστηκε στη Wall Street Journal
