Δύο χρόνια αφότου οι επιστήμονες στο Ερευνητικό Κέντρο VTT της Φινλανδίας έφτιαξαν με επιτυχία καφέ σε εργαστήριο, δημοσίευσαν λεπτομερείς πληροφορίες για τη διαδικασία στο Journal of Agriculture and Food Chemistry.
Η επιστημονική εργασία περιγράφει με ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο παρήγαν καφέ ξεκινώντας από το ίδιο το αρχικό καφεόδεντρο και διαμορφώνοντάς τις κυτταροκαλλιέργειες ώστε να αλλάξουν το άρωμά του κατά το ψήσιμο, την περιεκτικότητα σε καφεΐνη και τη γεύση του.
Ενώ η ζήτηση για καφέ αυξάνεται, η παραγωγή κόκκων καφέ αντιμετωπίζει πολλαπλές προκλήσεις βιωσιμότητας, που αφορούν τη χρήση γης και νερού, τα δικαιώματα των εργαζομένων και την κλιματική αλλαγή.
Σύμφωνα με το Κέντρο για την Προώθηση των Εισαγωγών, η Ευρώπη, ο μεγαλύτερος καταναλωτής καφέ στον κόσμο, εισήγαγε πάνω από 3,6 εκατομμύρια τόνους πράσινου καφέ το 2021, με εκτιμώμενο μέσο όρο κατανάλωσης τα 5 κιλά καφέ ανά άτομο κάθε έτος.
Η γεωργία που βασίζεται σε κυτταροκαλλιέργεια παρέχει μια πιθανή επιλογή για την επίλυση των κύριων ζητημάτων στην παραγωγή καφέ με βιώσιμο τρόπο, επιτρέποντας επίσης περισσότερη αυτάρκεια σε περιοχές με κλίμα που δεν είναι κατάλληλο για καλλιέργεια κόκκων καφέ.
Επιπλέον, ο καφές που καλλιεργείται στο εργαστήριο έχει τη δυνατότητα να επιταχύνει σημαντικά την παραγωγή. Ο συμβατικά καλλιεργούμενος καφές παρέχει 1-2 συγκομιδές ετησίως, ενώ μια νέα παρτίδα καφέ που καλλιεργείται στο εργαστήριο μπορεί να δώσει προϊόν μέσα σε ένα μήνα λόγω της ελεγχόμενης διαδικασίας.
Ο Δρ. Heiko Rischer, κύριος επιστήμονας και επικεφαλής φυτικής βιοτεχνολογίας στο VTT προτείνει την εγκαθίδρυση ενός οικοσυστήματος αφιερωμένου στην παραγωγή και εμπορευματοποίηση καφέ που καλλιεργείται στο εργαστήριο.
«Από το να αναπτύσσεις κύτταρα καφέ σε έναν βιοαντιδραστήρα μέχρι να τον κάνεις ένα εμπορικά βιώσιμο προϊόν έχει μεγάλη απόσταση. Η πρώτη ύλη που προέρχεται από διαφορετικές ποικιλίες και είδη, το έδαφος, το υψόμετρο, το κλίμα, ακόμη και το
έτος που καλλιεργήθηκαν οι συγκεκριμένοι κόκκοι καφέ συν τις διαδικασίες καβουρδίσματος, ζύμωσης, παρασκευής, είναι όλοι παράγοντες που επηρεάζουν το τελικό προϊόν.
Ενώ ο καφές που καλλιεργείται στο εργαστήριο είναι πολύ πιο ελεγχόμενος, διαφορετικές προσεγγίσεις, για παράδειγμα, στο καβούρδισμα επηρεάζουν σημαντικά το άρωμα του καφέ, το οποίο αποτελεί βασικό στοιχείο για τον καταναλωτή», εξηγεί ο Δρ Rischer.
Στην ιδανική περίπτωση, οι ενδιαφερόμενοι της αλυσίδα καφέ σε βιοαντιδραστήρα θα μπορούσαν να ενωθούν για να διαμορφώσουν τις διαδικασίες που απαιτούνται για την παραγωγή και την εμπορευματοποίηση αυτού του νέου βιώσιμου τύπου καφέ.
«Επιθυμία μας είναι η δημοσίευση αυτού του επιστημονικού άρθρου, το οποίο αποδεικνύει ξεκάθαρα την ιδέα του καφέ που καλλιεργείται στο εργαστήριο. Θέλουμε να δώσουμε μια ώθηση προς τα εμπρός στη δημιουργία ενός οικοσυστήματος ή μιας συλλογικότητας που έχει τους πόρους, την τεχνογνωσία και το κίνητρο να πρωτοστατήσει σε ένα εντελώς νέο είδος καφέ. Είναι μια τεράστια πρόκληση», λέει ο Δρ Rischer.
