Συμμετέχοντες σε μελέτη σε περιβάλλον προσομοίωσης με τυχαίους κινδύνους ολίσθησης εμφάνισαν περισσότερες πιθανότητες να πέσουν παρά το γεγονός ότι προσπάθησαν να είναι πιο προσεκτικοί. Το λένε «TWALKING» από το Texting (γράφω κείμενο) και walking (περπατώ) και είναι μια επικίνδυνη τάση της εποχής καθώς απειλεί τη σωματική μας ακεραιότητα.
Και δεν το λέμε εμείς αλλά η επιστήμη που επιβεβαιώνει ότι οι άνθρωποι που γράφουν μηνύματα στο κινητό ενώ περπατούν είναι πιο πιθανό να έχουν ατυχήματα. Προηγούμενες μελέτες έδειξαν ότι οι πεζοί που γράφουν και στέλνουν μηνύματα ενώ περπατούν είναι πιο πιθανό να συγκρουστούν με άλλους πεζούς ή να περάσουν στην αντίθετη κυκλοφορία, ενώ άλλες έχουν προτείνει ότι οι νεαροί ενήλικες έχουν κατακτήσει την τέχνη του multitasking και είναι σε θέση να στέλνουν μηνύματα με ακρίβεια ξεπερνώντας τα οποιαδήποτε εμπόδια βρίσκονται στον δρόμο τους.
Ερευνητές τώρα στο πλαίσιο μιας νέας μελέτης ζήτησαν από μια ομάδα φοιτητών να περπατήσουν σε ένα προσομοιωμένο περιβάλλον με τυχαίους κινδύνους γλιστρήματος και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αποστολή μηνυμάτων κατά τη βάδιση αυξάνει τον κίνδυνο πτώσης. «Κάθε μέρα φαίνεται ότι το 80% των ανθρώπων, νεότεροι και μεγαλύτεροι, έχουν το κεφάλι σκυμμένο στο κινητό και στέλνουν μηνύματα ενώ περπατούν. Αναρωτήθηκα πολλές φορές αν αυτό είναι ασφαλές» είπε στον Guardian ο ανώτερος συγγραφέας της μελέτης Μάθιου Μπρόντι, νευροεπιστήμονας και μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας (UNSW). «Αυτό με έκανε να θέλω να διερευνήσω τους κινδύνους σύνταξης και αποστολής μηνυμάτων κατά το περπάτημα. Ήθελα να μάθω αν αυτοί οι κίνδυνοι είναι πραγματικοί ή φανταστικοί και να μετρήσω το ρίσκο πτώσης με επαναλαμβανόμενο τρόπο».
Οι ερευνητές στη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Heliyon, στρατολόγησαν 50 φοιτητές του UNSW για να περπατήσουν κατά μήκος ενός επικίνδυνου μονοπατιού μήκους 10 μ. με πλακάκια, το οποίο «έκρυβε» ένα ελαττωματικό πλακάκι που μπορούσε να μετακινηθεί από τη θέση του κάνοντας το άτομο να χάσει την ισορροπία του. Η διαπίστωση ότι οι πεζοί κινδυνεύουν να πέσουν μπορεί να φαίνεται προφανής, αλλά οι αισθητήρες κίνησης που συνδέθηκαν σε κάθε άτομο παρείχαν πληροφορίες για το γιατί η αποστολή μηνυμάτων ενώ περπατάμε είναι τελικά πολύ κακή ιδέα.
Οι συμμετέχοντες στην έρευνα φορούσαν ζώνη ασφαλείας για να αποφύγουν τους τραυματισμούς
Οι φοιτητές φορούσαν μια ζώνη ασφαλείας για να αποφύγουν τους τραυματισμούς κατά την πιθανή πτώση και αισθητήρες για να συλλέγουν τα δεδομένα κίνησής τους, ενώ περπατούσαν κατά μήκος του μονοπατιού γράφοντας ταυτόχρονα το μήνυμα: «Η γρήγορη καφέ αλεπού πηδά πάνω από τον τεμπέλη σκύλο» ή όχι. Οι ερευνητές προσάρτησαν αισθητήρες κίνησης στο κεφάλι, τον κορμό, τη λεκάνη
και τα πόδια κάθε ατόμου για να παρακολουθούν την ισορροπία του. Από τους εθελοντές ζητήθηκε να περπατήσουν κατά μήκος του κανονικού μονοπατιού μια φορά λέγοντάς τους ότι δεν υπήρχε κίνδυνος γλιστρήματος και κατόπιν άλλες δύο φορές προειδοποιώντας τους ότι μπορούσαν ή δεν μπορούσαν να γλιστρήσουν.
Παρά τα δεδομένα κίνησης που έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες γράφοντας τα μηνύματα προσπάθησαν να είναι πιο προσεκτικοί μη πέσουν, αυτή η επιφυλακτικότητα δεν ελαχιστοποίησε τον κίνδυνο πτώσης και η αποστολή μηνυμάτων αύξησε το εύρος της «γωνίας κορμού» όταν οι περιπατητές από την κλίση προς τα εμπρός έτειναν στο να γλιστρήσουν προς τα πίσω. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι το περπάτημα προκαλεί μείωση της ταχύτητας σύνταξης και της ακρίβειας των γραπτών μηνυμάτων κατά το ήμισυ σε μόλις μέτρια επικίνδυνους περιπάτους, σε σύγκριση με την πληκτρολόγηση που έκαναν οι εθελοντές καθιστοί.
Γενικά, όταν οι άνθρωποι έστελναν μηνύματα, το βάδισμά τους ήταν πιο αργό, λιγότερο σταθερό και εκείνοι ήταν λιγότερο ικανοί να ανακτήσουν την ισορροπία τους. Εάν το αποτέλεσμα της μελέτης δεν είναι αρκετό για να απομακρύνει μερικούς ανθρώπους από τα κινητά τους, η διαπίστωση ότι τα μηνύματα είναι πιο πιθανό να πάνε αλλού όταν οι άνθρωποι τα στέλνουν ενώ περπατούν, μπορεί να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο. Οι συγγραφείς της μελέτης προτείνουν ότι θα μπορούσε να είναι χρήσιμο για τα κινητά τηλέφωνα να έχουν ένα «κλείδωμα γραπτών μηνυμάτων» που εμποδίζει τους ανθρώπους να πληκτρολογούν στις συσκευές τους όταν περπατούν σε περιοχές με κινδύνους όπως στην άκρη του δρόμου.
