Τρεις αμερικανοί αστροφυσικοί προτείνουν μια γεωμηχανική λύση για την υπερθέρμανση του πλανήτη, αν και οι σκεπτικιστές εμμένουν στις «τεράστιες» περικοπές ορυκτών καυσίμων.
Η εκτόξευση 11 εκατομμυρίων τόνων σεληνιακής σκόνης στο διάστημα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μια ηλιακή ασπίδα για τη Γη
Πιο συγκεκριμένα, οι Benjamin Bromley, Sameer Khan και Scott Kenyon υποστηρίζουν ότι η εκτόξευση 11 εκατομμυρίων τόνων σεληνιακής σκόνης στο διάστημα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μια ηλιακή ασπίδα για τη Γη.
Οι αστροφυσικοί υποστηρίζουν ότι οι κόκκοι της σεληνιακής σκόνης έχουν ακριβώς το σωστό μέγεθος και τη σωστή σύνθεση για την αποτελεσματική αντανάκλαση του ηλιακού φωτός μακριά από τη Γη, σύμφωνα με την εργασία τους που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό PLOS Climate.
Εάν οι άνθρωποι εξορύξουν τη σκόνη από το φεγγάρι και την εκτοξεύσουν στο διάστημα, σε απόσταση περίπου 1 εκατομμυρίων μιλίων μακριά από τη Γη, μεταξύ του πλανήτη μας και του ήλιου, αυτή θα κρύψει τις ακτίνες του ήλιου κατά 1,8% (που αντιστοιχεί σε περίπου έξι ημέρες ηλιακού φωτός το χρόνο) και θα μειώσει τη θερμοκρασία της Γης, υπολόγισαν οι ερευνητές.
Μια τέτοια προσέγγιση θα λειτουργούσε ως ένας «διακόπτης dimmer»
Αυτή η λύση, κατά τους ερευνητές, θεωρείται ως η πιο πρόσφορη από μια σειρά ιδεών που περιλαμβάνουν τον ψεκασμό αερολυμάτων στη στρατόσφαιρα ή τον βομβαρδισμό των σύννεφων με θαλασσινό αλάτι που θα μπορούσαν να μειώσουν τον ήλιο έως και 2%. Η ομάδα τελικά κατέληξε στη σκόνη του φεγγαριού, αν και εκατομμύρια τόνοι θα έπρεπε να εξορυχθούν, να κοσκινιστούν και να φορτωθούν σε μια βαλλιστική συσκευή, όπως ένα πυροβόλο όπλο ηλεκτρομαγνητικής σιδηροτροχιάς, και να εκτοξευθούν στο διάστημα με μια επαναλαμβανόμενη σε ετήσια βάση διαδικασία προκειμένου να διατηρηθεί αυτή η ηλιακή ασπίδα.
Μια τέτοια προσέγγιση θα λειτουργούσε ως ένας «διακόπτης dimmer, αφήνοντας τον πλανήτη μας ανέγγιχτο», είπε ο Bromley, γεγονός που αποτελεί ένα πλεονέκτημα συγκριτικά με άλλες προτάσεις ηλιακής γεωμηχανικής που έχουν εγείρει ανησυχίες για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην ατμόσφαιρα της Γης του βομβαρδισμού ανακλαστικών σωματιδίων.
Η μεταφορά αυτού του εξοπλισμού εξόρυξης στο φεγγάρι θα ήταν ένα «σημαντικό έργο», παραδέχεται ο Bromley, και μπορεί επίσης να απαιτήσει την τοποθέτηση ενός νέου διαστημικού σταθμού σε μια περιοχή που ονομάζεται σημείο L1 Lagrange, που βρίσκεται μεταξύ Γης και Ήλιου, προκειμένου να «ανακατευθύνουν πακέτα σκόνης σε τροχιές που θα μπορούσαν να προσφέρουν σκιά για όσο το δυνατόν περισσότερο».
Ειδικοί βλέπουν τη γεωμηχανική ως την έσχατη λύση
Αυτά τα υποθετικά σχέδια για το μπλοκάρισμα του ήλιου που στηρίζονται στη γεωμηχανική στοχεύουν στη μείωση της υπερθέρμανσης του πλανήτη που έχουν προκαλέσει οι ανθρώπινες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
Ωστόσο, πολλοί ειδικοί στο κλίμα βλέπουν τη γεωμηχανική ως την έσχατη λύση, καθώς θα μπορούσε να έχει ανεπιθύμητες συνέπειες που οι επιστήμονες δεν κατανοούν πλήρως. Πέρσι, εκατοντάδες επιστήμονες υπέγραψαν μια ανοιχτή επιστολή ζητώντας από τις παγκόσμιες κυβερνήσεις να δεσμευτούν ότι δεν θα χρησιμοποιούν ηλιακή γεωμηχανική.
Ο Ted Parson, ειδικός στο περιβαλλοντικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, είπε ότι η πρόταση για τη σκόνη της σελήνης είναι μια «διασκεδαστική και επιστημονικά ενδιαφέρουσα εικασία» που είναι απίθανο να εφαρμοστεί, εν μέρει λόγω του μεγαλύτερου κόστους και της έλλειψης ελέγχου σε σύγκριση με τις επιλογές γεωμηχανικής που βασίζονται στη Γη .
«Φαίνεται να υπάρχει μια μικρή αύξηση του ενδιαφέροντος για τα συστήματα γεωμηχανικής που βασίζονται στο διάστημα ευρύτερα», είπε ο Parson. «Απορρίφθηκαν εδώ και καιρό ως εξαιρετικά ανέφικτα λόγω τεχνικών δυσκολιών και
δαπανών, αλλά η εντύπωσή μου είναι ότι η συνεχιζόμενη μείωση του κόστους εκτόξευσης κεντρίζει το ενδιαφέρον των ανθρώπων και τροφοδοτεί περίεργες ιδέες».
Ωστόσο, η πραγματική λύση είναι πιο απλή από την εξόρυξη του φεγγαριού. Ο Bromley δήλωσε στον Guardian ότι η ιδέα της ομάδας του δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίσει από τον πρωταρχικό στόχο της μείωσης των εκπομπών για να σταματήσει η υπερθέρμανση του πλανήτη. «Τίποτα δεν πρέπει να μας αποσπά την προσοχή από τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου εδώ στη Γη», είπε.
Ο Frank Biermann, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης, δήλωσε με τη σειρά του στον Guardian ότι «η εξόρυξη του φεγγαριού δεν είναι η απάντηση που χρειαζόμαστε».
«Η ιδέα να εξορύξουμε το φεγγάρι ή τους αστεροειδείς κοντά στη Γη για να μπλοκάρουμε τεχνητά το ηλιακό φως δεν αποτελεί λύση για τη συνεχιζόμενη και εντεινόμενη κλιματική κρίση», πρόσθεσε.
Άλλη μελέτη εξακολουθεί να διερευνά άλλους πιθανούς τρόπους εκτροπής των ηλιακών ακτίνων. Το 2022,ο Λευκός Οίκος ξεκίνησε ένα πενταετές σχέδιο να αξιολογήσει τις επιλογές που περιλαμβάνουν «ηλιακές και άλλες γρήγορες
παρεμβάσεις για το κλίμα» για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Μια ομάδα ερευνητών του Χάρβαρντ έχει επίσης διερευνήσει την αποτελεσματικότητα του ψεκασμού της στρατόσφαιρας με μικροσκοπικά σωματίδια που αντανακλούν τις ακτίνες του ήλιου και μειώνουν τις επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Το έργο, γνωστό ως SCoPEx, έχει την οικονομική υποστήριξη του Μπιλ Γκέιτς.
