O Έλληνας Πρωθυπουργός δεν παρέλειψε να επισημάνει ότι η αναδιάρθρωση του χρέους είναι αναγκαία για την ανάπτυξη, επικαλούμενος την ιστορική εμπειρία της Γερμανίας το 1953. Τόνισε δε ότι η ελληνική κρίση μπορεί να λειτουργήσει διδακτικά σημειώνοντας ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για εξάλειψη της φτώχειας και της ανεργίας αν δεν ανοίξει η συζήτηση για το πώς θα βελτιωθούν τα κράτη πρόνοιας αντί να καταστρέφονται με την εφαρμογή ακραία νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Ξεχωριστή στιγμή κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, εκείνη που ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας υπογράμμισε την ανάγκη οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις να είναι εκείνες που θα αποφασίζουν για το φορολογικό σύστημα των χωρών τους αλλά και η στιγμή που ο κ. Τσίπρας, από το βήμα της Συνόδου Κορυφής, έσπευσε να υπογραμμίσει πως η Ελλάδα, ως πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή της, θα υποστηρίξει εκείνες τις προσπάθειες που θα έχουν στόχο να ακμάσει η Ατζέντα για την Ανάπτυξη.
Η αναδιάρθρωση του χρέους
Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι η αναδιάρθρωση του χρέους είναι αναγκαία για την ανάπτυξη, ακόμη και για τις ανεπτυγμένες χώρες, όπως συνέβη για τη Γερμανία το 1953, ανέφερε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ο πρωθυπουργός σημειώνοντας πως «δεν μπορούμε να μιλάμε ουσιαστικά για βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες ή για δανεισμό στις ανεπτυγμένες, εκτός αν αντιμετωπίσουμε το ζήτημα του Χρέους σαν μια διεθνή πρόκληση, στο επίκεντρο του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού μας συστήματος».
Ο Αλέξης Τσίπρας άνοιξε την ομιλία του στη Σύνοδο Κορυφής του ΟΗΕ επισημαίνοντας ότι η «Αναπτυξιακή ατζέντα για μετά το 2015» αντιμετωπίζει τις αλληλένδετες προκλήσεις της εξάλειψης της φτώχειας και της επίτευξης της αειφόρου ανάπτυξης, καθιερώνοντας ένα ενιαίο σύνολο νέων στόχων που απαιτούν ισορροπία ανάμεσα στην οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική διάσταση της ανάπτυξης».
«Τα ερωτήματα όμως παραμένουν», είπε ο κ. Τσίπρας και πρόσθεσε: «Πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια δεν θα επαναλάβουμε τα ίδια λάθη με τα προηγούμενα δεκαπέντε, ή τα δεκαπέντε πριν από αυτά; Γιατί συμβαίνει τα τελευταία 30 και πλέον χρόνια, να μιλάμε όλο και περισσότερο για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την εξάλειψη της φτώχειας, και ακόμη οι προκλήσεις σε επίπεδο ασφάλειας, οικονομίας, κοινωνίας και περιβάλλοντος που αντιμετωπίζουμε σε παγκόσμιο και σε περιφερειακό επίπεδο, να παραμένουν ίδιες, ή να επιδεινώνονται ακόμα περισσότερο»;
Η ελληνική και ευρωπαϊκή κρίση
Ο Έλληνας πρωθυπουργός ανέφερε ότι «η εμπειρία στην Ελλάδα θα μπορούσε να είναι διδακτική» και αυτό γιατί «η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο τριών επικαλυπτόμενων κρίσεων. Μιας οικονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη ως αποτέλεσμα νεοφιλελεύθερων πολιτικών επιλογών που οδήγησαν σε μείωση 25% του ΑΕΠ μας. Μιας κρίσης ασφάλειας, λόγω της αυξανόμενης αστάθειας σε περιοχές γύρω από την Ελλάδα, στη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Μαύρη Θάλασσα. Και μιας προσφυγικής κρίσης, που εκδηλώνεται με την μαζική μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι αναζητούν μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη».
Για να αντιμετωπιστούν αυτές οι προκλήσεις, πρέπει να ορίσουμε και να κατακτήσουμε στόχους, όπως αυτοί που συζητάμε σήμερα, είπε ο Πρωθυπουργός για επισημάνει ότι η εμπειρία από την κρίση στην Ελλάδα και στην Ευρώπη έδειξε πως αυτό δεν είναι αρκετό. «Καμία από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα, στην Ευρώπη ή ακόμα και σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί απλώς βάζοντας στόχους και αφήνοντας το πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργούμε ανέπαφο και χωρίς συζήτηση», είπε ο κ. Τσίπρας και αναφέρθηκε στην ανάγκη αναδιάρθρωσης του χρέους σημειώνοντας πως «δεν μπορούμε να μιλάμε ουσιαστικά για βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες ή για δανεισμό στις ανεπτυγμένες, εκτός αν αντιμετωπίσουμε το ζήτημα του Χρέους σαν μια διεθνή πρόκληση, στο επίκεντρο του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού μας συστήματος».
Το χρέος, η ανάπτυξη, το κράτος πρόνοιας
«Σε όλα τα φόρα, συμπεριλαμβανομένου και αυτού εδώ, θα πρέπει να μιλήσουμε για το πώς η αναδιάρθρωση ή αναδιαμόρφωση του, μπορεί να συνδεθεί με την ανάπτυξη», είπε ακόμη ο πρωθυπουργός επικαλούμενος το ιστορική εμπειρία με τη Γερμανία το 1953.»Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι η αναδιάρθρωση του χρέους είναι αναγκαία για την ανάπτυξη, ακόμη και για τις ανεπτυγμένες χώρες, όπως συνέβη για τη Γερμανία το 1953», είπε ειδικότερα ο πρωθυπουργός και υπογράμμισε ότι «δεν μπορούμε να μιλάμε για εξάλειψη της φτώχειας και της ανεργίας, εκτός αν μπορούμε να συζητήσουμε για το πώς θα χτίσουμε ή θα βελτιώσουμε κράτη πρόνοιας αντί να τα καταστρέφουμε».
Το φορολογικό σύστημα
«Πρέπει να απομακρυνθούμε από τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη ότι οι αγορές είναι ο μοναδικός κατανεμητής πόρων στην οικονομία», είπε ο κ. Τσίπρας στη Σύνοδο Κορυφής του ΟΗΕ και επέμεινε: «και δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ένα σταθερό φορολογικό σύστημα στη βάση ενός παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος που ενθαρρύνει τους φορολογικούς παραδείσους και την δημιουργία off shore εταιρειών. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα σταθερό φορολογικό σύστημα, παρά μόνον εάν οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις διατηρούν το δικαίωμα να αποφασίζουν για αυτό».
Η Ελλάδα πυλώνας σταθερότητας
Στο σημείο αυτό μάλιστα ο κ. Τσίπρας έσπευσε να υπογραμμίσει πως μια βιώσιμη οικονομική ατζέντα μπορεί να θεμελιωθεί μόνο σε ένα οικονομικό, χρηματοπιστωτικό και πολιτικό περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη. Ανέφερε δε πως «και η Ελλάδα, ως πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή της, θα προωθήσει με συνέπεια και θα υποστηρίξει όλες τις προσπάθειες για ένα τέτοιο παγκόσμιο και ευρωπαϊκό οικονομικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ένα σύστημα που θα επιτρέψει στην Ατζέντα μας να ακμάσει μέσα στα επόμενα 15 χρόνια, αντί να ασφυκτιά, όπως έκανε τα τελευταία 30».
Αυτό δεν θα είναι εύκολο, αναγνώρισε ο Πρωθυπουργός, επικαλέστηκε όμως τη φράση ενός μεγάλου οικονομολόγου ότι «η δυσκολία δεν έγκειται τόσο στο να αναπτύξεις καινούριες ιδέες, όσο στο να ξεφύγεις από τις παλιές."
