Σύνθημα νίκης στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν αυτές πραγματοποιηθούν, έριξε από τη Λευκωσία, ο Αλέξης Τσίπρας, στο κλείσιμο των εργασιών της 3ης Διεθνούς Διάσκεψης για την Ειρήνη, που διοργάνωσε το Ινστιτούτο του.
«Εμείς πάμε όχι για να καταγράψουμε δυνάμεις και να διαμαρτυρηθούμε, πάμε για να διεκδικήσουμε την ψήφο των πολιτών, να καταφέρουμε τη συσπείρωση και τη συμπαράταξη προοδευτικών δημοκρατικών πολιτών στα ψηφοδέλτιά μας, για να νικήσουμε στις εκλογές και να φέρουμε την αλλαγή της πολιτικής, προφανώς και την πολιτική αλλαγή», σημείωσε χαρακτηριστικά ο πρώην πρωθυπουργός.
Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ υποστήριξε ότι οι επόμενες εκλογές δεν θα είναι περίπατος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αντίθετα, ισχυρίστηκε ότι θα είναι «ντέρμπι». Μάλιστα, αναφέρθηκε σε δημοσίευμα του Politico που ισχυρίζεται ότι ο έλληνας πρωθυπουργός θα επισπεύσει τις εκλογές, υπό τον φόβο της μεγάλης δυναμικής που αναπτύσσει η ΕΛΑΣ.
«Μαθαίνω ότι υπάρχουν φήμες, διαβάζω δηλαδή διάφορα ρεπορτάζ, ότι ο πρωθυπουργός θα επισπεύσει τις εκλογές για να μην δημιουργηθεί momentum, όπως γράφει σήμερα το Politico, στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Το momentum έχει ήδη δημιουργηθεί», ήταν τα λόγια που χρησιμοποίησε.
Παράλληλα, άφησε αιχμές κατά των άλλων κομμάτων του προοδευτικού τόξου και ειδικά εναντίον του ΠΑΣΟΚ, σημειώνοντας ότι δεν θα δημιουργούσε την ΕΛΑΣ αν τα υπάρχοντα κόμματα μπορούσαν να αποτελέσουν αντίπαλο δέος για τη Νέα Δημοκρατία. Αν και δεν κατονόμασε τη Χαριλάου Τρικούπη, τη «φωτογράφισε», όταν ισχυρίστηκε ότι υπάρχουν προοδευτικές δυνάμεις που δεν βλέπουν τον εαυτό τους ως αντίπαλο στη Δεξιά, αλλά ως συμπλήρωμα.
«Δεν κάνουμε rebranding στις αξίες μας»
Αναφερόμενος στον ρόλο της Αριστεράς σήμερα, υποστήριξε ότι δεν χρειάζεται να κάνει rebranding στις αξίες της, που είναι η κοινωνική δικαιοσύνη, η ισότητα, η ειρήνη.
«Θέλουμε να εκπροσωπήσουμε τις δυνάμεις της εργασίας. Κατά το “παπανδρεϊκό”, τους προνομιούχους, εμείς λέμε σήμερα τους μη βολεμένους, προς όφελος της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας (…) Το κρίσιμο είναι να πείσουμε τους πολίτες στους οποίους απευθυνόμαστε ότι προστατεύοντας τους πιο αδύναμους και τους πιο ευάλωτους θα φτιάξουμε ένα κοινωνικό πλαίσιο, ένα κοινωνικό περιβάλλον, το οποίο δεν θα είναι όφελος μόνο για τους αδύναμους, αλλά για το σύνολο της κοινωνίας μας», ανέφερε ο κ.Τσίπρας.
«Λύση στο Κυπριακό, πάντα δίπλα στην Κύπρο»
Αναφερόμενος στις απειλές που δέχθηκε πρόσφατα η Κυπριακή Δημοκρατία, σημείωσε πως «όταν η Κύπρος ζητάει βοήθεια, η Ελλάδα θα στέκεται δίπλα της».
Όπως είπε, «η Ελλάδα θα πρέπει να είναι αρωγός για να στηρίξει την ασφάλεια και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου», υπενθυμίζοντας τι έπραξε η κυβέρνηση του όταν το Barbarus βρέθηκε εντός της ελληνικής ΑΟΖ, αλλά και όταν η Τουρκία έπραξε κάτι αντίστοιχο στην κυπριακή ΑΟΖ.
«Πατριωτισμός δεν είναι να λες πως είσαι πατριώτης και να κρατάς τη σημαία. Πατριώτης είναι να μην αφήνεις τα προβλήματα για τις νέες γενιές. Όταν βρέθηκα σε θέση ευθύνης, έκανα το παν για να λυθεί το “Μακεδονικό” και το Κυπριακό», ανέφερε χαρακτηριστικά.
«Αν θες να διασφαλίσεις την ειρήνη, πρέπει να παλεύεις για την ειρήνη. Και η πρόοδος και Αριστερά είναι συνυφασμένη και με την Ειρήνη. Βεβαίως, αυτό δε σημαίνει ότι αγνοείς την πραγματικότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν κάνεις ό,τι είναι δυνατόν στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου για να υποστηρίξεις το Διεθνές Δίκαιο και τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό για τη χώρα σου».
Δείτε την εκδήλωση
{https://www.youtube.com/watch?v=v6F58XF-b7A}
«Δεν είναι λαϊκισμός η λαϊκότητα»
Απαντώντας στις κατηγορίες για «λαϊκισμό» που του απέδωσε η κυβέρνηση με αφορμή τις πέντε προτάσεις που κατέθεσε για την ανακούφιση των νοικοκυριών, σημείωσε πως «να ενδιαφέρεσαι για τα λαϊκά προβλήματα, να προσπαθείς να βρεις λύσεις για τα προβλήματα δεν είναι αυτό λαϊκισμός Όχι δεν είναι λαϊκισμός, η λαϊκότητα».
Συμπλήρωσε, επίσης, πως «Να ενδιαφέρεσαι για τα λαϊκά προβλήματα, να προσπαθείς να βρεις λύσεις για να αντιμετωπίσεις τα προβλήματά δεν είναι αυτό λαϊκισμός. Προχθές ανακοινώσαμε μία δέσμη προτάσεων που μπορούν να αλλάξουν την καθημερινότητα των ανθρώπων μεταξύ αυτών το μέτρο για τις δωρεάν μετακινήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και αυτό αφορά, τα λαϊκά στρώματα γιατί κυρίως αυτοί παίρνουν τις αστικές συγκοινωνίες και το κόστος είναι πάρα πολύ μικρό, 250-300 εκατομμύρια. Μας είπαν λαϊκιστές, αλλά την ίδια στιγμή όταν παίρνουν αποφάσεις, για να μειώσουν τη φορολογία των μερισμάτων για να μοιράσουν φοροαπαλλαγές στον μεγάλο πλούτο για να μην υπάρχει όριο στη μεταβίβαση κληρονομιάς, όταν αυξάνουνε τους μετακλητούς κατά 50% και τους μισθούς τους κατά 70%, ή όταν αυξάνουν το μισθό τον μητροπολιτών, αλλά όχι τον γιατρών και των καθηγητών και των δασκάλων αυτό λέγεται υπεύθυνη πολιτική και όταν μιλάς για τα λαϊκά προβλήματα είναι λαϊκισμός».
Χριστοδουλίδης: Η παρέλευση του χρόνου εδραιώνει τα τετελεσμένα της κατοχής
«Με ιδιαίτερη χαρά και τιμή παρίσταμαι εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας στην σημερινή Διεθνή Διάσκεψη που συνδιοργανώνουν το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα και το Ινστιτούτο Προμηθέας υπό τον τίτλο Για την Ειρήνη και την Κοινωνική Δικαιοσύνη. Πέραν των συγχαρητηρίων προς τους διοργανωτές που ανέλαβαν την πρωτοβουλία για την διεθνή αυτή σύναξη, καλωσορίζουμε στην Κύπρο τους προσκεκλημένους και προσκεκλημένες από την Ελλάδα και άλλες χώρες, καθώς και όλους τους συμμετέχοντες και συμμετέχουσες από την Κύπρο. Με ιδιαίτερη αναφορά στους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, δεδομένου ότι το Κυπριακό έχει δεσπόζουσα θέση στις εργασίες της Διεθνούς Διάσκεψης.
Επιτρέψτε μου να αξιοποιήσω την ευκαιρία για να μεταφέρω τη διαβεβαίωση του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι η επίλυση του Κυπριακού, η απαλλαγή από την τουρκική κατοχή, η απελευθέρωση και η επανένωση της πατρίδας μας αποτελούν την κορυφαία προτεραιότητα του ιδίου και της κυβέρνησης συνολικά. Με όρο εντολής από τον κυρίαρχο λαό για την απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ηγείται της προσπάθειας για να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις επανέναρξης των απευθείας διαπραγματεύσεων για συνολική επίλυση του Κυπριακού, στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών, του διαπραγματευτικού κεκτημένου και φυσικά των αρχών, των αξιών και του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Επιδιώκουμε την ανακίνηση του διεθνούς ενδιαφέροντος για το Κυπριακό συνεχώς, μεσούσης της παγκόσμιας αναταραχής που προκάλεσαν οι δυο πόλεμοι στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή και μπορέσαμε να τερματίσουμε το επταετές τέλμα, όπως ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών δημόσια έχει αναφέρει. Όπως όλοι γνωρίζετε, αυτό το διάστημα βρίσκεται σε εξέλιξη μια πολύ σοβαρή πρωτοβουλία για επανέναρξη των συνομιλιών.
Πρωτοβουλία την οποία στηρίζουμε και επενδύουμε σε αυτήν. Γιατί γνωρίζουμε ότι η παρέλευση του χρόνου εδραιώνει τα τετελεσμένα της κατοχής, με την οποία βεβαίως ουδέποτε θα συμβιβαστούμε.
Πρωτοβουλία που ξεκίνησε μετά και από δικές μας επίπονες προσπάθειες και με αναγνώριση από τη διεθνή κοινότητα της ξεκάθαρης πολιτικής μας βούλησης. Πρωτοβουλία που δεν είναι άσχετη με την πολυεπίπεδη εξωτερική μας πολιτική, η οποία αναβαθμίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και την καθιστά αξιόπιστο διεθνή εταίρο, παρά την παρελκυστική τακτική της τουρκικής πλευράς.
Παρά τα προβλήματα, τις δυσκολίες και τις προκλήσεις, επενδύουμε στην ξεκάθαρη πολιτική βούληση του κ. Γκουτέρες, στο αναβαθμισμένο ενδιαφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη σαφή διασύνδεση των Ευρωτουρκικών με το Κυπριακό. Με την πεποίθηση ότι θα υπάρξουν συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Θα ήθελα, αγαπητέ κύριε πρώην Πρωθυπουργέ, να επαναλάβω ότι σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλουμε για απαλλαγή από τα δεσμά της κατοχής, δεν είμαστε μόνοι.
Έχουμε τη στήριξη, πρώτα και κύρια της Ελλάδας, η οποία παραμένει διαχρονικά ο πιο συνεπής και ο πιο ανιδιοτελής μας σύμμαχος. Σημαντική είναι επίσης η στήριξη που έχουμε από τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Καταγράφουμε με ικανοποίηση το γεγονός ότι μετά από τις δικές μας προσπάθειες, οι επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου απευθύνθηκαν από κοινού στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, σε μια ιστορικού περιεχομένου επιστολή, με την οποία όχι μόνο επαναβεβαιώνει το ενδιαφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Κυπριακό, αλλά αναφέρονται και στην ουσία του προβλήματος.
Η κοινή επιστολή, μαζί με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Απριλίου 2024, στα οποία γίνεται σαφής διασύνδεση των Ευρωτουρκικών με την πρόοδο στο Κυπριακό, ενισχύουν τη διπλωματική μας και πολιτική μας φαρέτρα και ξεκαθαρίζουν ότι το Κυπριακό είναι και ευρωπαϊκό πρόβλημα.
Τα δεδομένα είναι δύσκολα. Οι προκλήσεις είναι πολλές. Όπως πολύ καλά γνωρίζετε, τα πράγματα ποτέ δεν ήταν εύκολα στο Κυπριακό. Ωστόσο, κάθε βήμα είναι σημαντικό γιατί ενισχύει τη μεγάλη προσπάθεια προς επίτευξη του μοναδικού μας στόχου για τερματισμό της κατοχής και επανένωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη μετεξέλιξη της χώρας μας σε ένα σύγχρονο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, που θα προσφέρει σε όλους τους νόμιμους κατοίκους του το δικαίωμα να ζουν και να δημιουργούν σε συνθήκες ασφάλειας και ευημερίας. Κυρίες και κύριοι.
Η γεωγραφία έταξαν την Κύπρο να βρίσκεται σε μια περιοχή ιδιαίτερης γεωπολιτικής σημασίας, με πολλές ευκαιρίες αλλά και πολλές προκλήσεις. Η πρόσφατη κρίση στη περιοχή ανέδειξε το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Κυπριακή Δημοκρατία, αξιοποιώντας την ευρωπαϊκή της ιδιότητα, δυσάρεστες διπλωματικές σχέσεις με όλα τα γειτονικά κράτη και βεβαίως τις συνέργειες που έχει αναπτύξει με διάφορα ευρωπαϊκά και τρίτα κράτη. Επιδιώκει πάντα να είναι μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος.
Η δυνατότητά μας να συνομιλούμε απευθείας με όλους τους πρωταγωνιστές στην περιοχή είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα που επιτρέπει στην Κυπριακή Δημοκρατία να θεωρείται αξιόπιστος συνομιλητής και εταίρος. Και σε πολύ κρίσιμες στιγμές η Κύπρος λειτούργησε και λειτουργεί ως γέφυρα ειρήνης, συνεννόησης και συνεργασίας στην περιοχή.
Κάτι που αποδεικνύεται μέσα και από τις εργασίες αλλά και τα αποτελέσματα της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τις σκέψεις αυτές εύχομαι κάθε επιτυχία στις εργασίες της Διάσκεψης, με τη βεβαιότητα ότι ο διάλογος που θα αναπτυχθεί θα προσθέσει στον ευρύτερο προβληματισμό για τις πολλές προκλήσεις που έχουμε να διαχειριστούμε.
Σας ευχαριστώ πολύ», ανέφερε στον χαιρετισμό του ο Νίκος Χριστοδουλίδης.
Ο χαιρετισμός του Οικουμενικού Πατριάρχη
«Εκλεκτή ὁμήγυρις,
Ἀσμένως ἀπευθύνουμε τόν παρόντα χαιρετισμό πρός τήν 3η Διεθνή Διάσκεψη του Alexis Tsipras Institute γιά τήν Ειρήνη, τή Δικαιοσύνη καί τή Βιώσιμη Ανάπτυξη, με έμφαση στο θέμα τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ περιεχομένου, τῆς στοχοθεσίας καί τῆς εἰρηνοποιητικῆς λειτουργίας τους, καί μέ ειδική αναφορά στη σημασία τῆς συμβολῆς τῶν θρησκειῶν στήν ἀνάδειξη τῶν ἀξιακῶν θεμελίων τους και στόν ἔμπρακτο σεβασμό τους.
Τα δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου ἀποτελοῦν ἀξονική καί ἐντυπωσιακή πολιτική κατάκτηση, ἡ ὁποία ἔκανε τον κόσμο μας πιό ἀνθρώπινο. Στο Προοίμιο τῆς Οἰκουμενικῆς Διακήρυξής τους ἀπό τά Ηνωμένα Εθνη (10 Δεκεμβρίου 1948) χαρακτηρίσθηκαν ὡς τό «κοινό ιδανικό, στό ὁποῖο πρέπει να κατατείνουν ὅλοι οἱ λαοί καί ὅλα τά ἔθνη», βρίσκονται δέ καί σήμερα στο κέντρο τῆς πολιτικῆς ἐπικαιρότητας, συχνά ὡς «μήλον τῆς ἔριδος», ἀλλά καί ὡς «οἰκουμενικό ἀνθρωπιστικό κριτήριο» καί ὡς «βαρόμετρο γιά τις προοπτικές τοῦ πολιτικοῦ ἀνθρωπισμοῦ».
Ἡ ἀνάδυση τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου κατά τό δεύτερο ήμισυ τοῦ 18ου αιώνα ὑπῆρξε ἡ δυναμική απάντηση στις πολιτικές, κοινωνικές, πολιτισμικές καί οικονομικές κρίσεις καί ἀνατροπές που προηγήθηκαν. Ἡ Οικουμενική Διακήρυξή τους μετά τήν ἀπανθρωπία τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου ὑπῆρξε ὄντως ἕνα «μανιφέστο ανθρωπισμοῦ», τό ὁποῖο, στα 30 ἄρθρα του, συνοψίζει τις θεμελιώδεις αξίες πού ἀποτελοῦν τήν ἠθική καί πολιτική κληρονομιά τῆς παγκόσμιας κοινωνίας, ὅπως αὐτή διαμορφώθηκε μέσα από τούς ἀγῶνες γιά ἐλευθερία, δικαιοσύνη καί ἀδελφοσύνη καί βιώθηκε στις μεγάλες πνευματικές και θρησκευτικές παραδόσεις τῆς ἀνθρωπότητας.
Εἴμαστε πεπεισμένοι ὅτι τό μέλλον τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου συναρτᾶται, μαζί μέ ἄλλες αραμέτρους, σέ μεγάλο βαθμό, καί μέ τή στάση τῶν θρησκειῶν ἀπέναντί τους, ἡ ὁποία κρίνεται ἀπό τό ἐάν καί κατά πόσον ἀποδέχωνται τίς συνέπειες τῆς οἰκουμενικῆς ἐμβέλειάς τους καί γιά τόν ἴδιο τόν ἑαυτό τους. Δέν πείθει ἡ ἀμφισβήτηση ἤ καί ἡ ἄρνηση αὐτῆς τῆς διάστασης τῶν δικαιωμάτων τοῦ
ἀνθρώπου, οὔτε ὁ χαρακτηρισμός τους ὡς «δυτικοῦ ἰδεολογήματος» ἤ ὡς «Δουρείου ἵππου τῆς Δύσεως» με στόχο τήν πολιτισμική αλλοίωση τοῦ μή χριστιανικοῦ κόσμου.
Ἔχει γραφεῖ ὅτι τά οἰκουμενικά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου ἀποτελοῦν «τό δυσκολώτερο ερώτημα στό ὁποῖο καλοῦνται νά ἀπαντήσουν σήμερα οι θρησκεῖες». Εἶναι βέβαιο ότι στις μεγάλες θρησκευτικές παραδόσεις ὑπάρχουν ἀρχές καί ἀξίες, οἱ ὁποῖες ἀναφέρονται στήν ἀπόλυτη ἀξία τοῦ ἀνθρώπου καί στήν προστασία τῆς κοινοτικῆς διάστασης τῆς ζωῆς. Σέ αὐτή τή βάση, οἱ θρησκεῖες μποροῦν νὰ ἐμπλουτίσουν τόν ἀνθρωπισμό τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, μέ τήν ἀναφορά στην υπερβατική θεμελίωση τῆς ἀνθρώπινης αξιοπρέπειας. Ἡ χριστιανική θεώρηση τοῦ ἀνθρώπου ὡς δημιουργηθέντος κατ ̓ εἰκόνα Θεοῦ καί καθ ̓ ὁμοίωσιν Αὐτῷ, καί ὡς ὄντος, τή φύση τοῦ ὁποίου προσέλαβε ὁ Θεός Λόγος διά τῆς Ἐνανθρωπήσεως, ἀνυψώνουν τόν ἄνθρωπο στον ὕψιστο δυνατό βαθμό. Κάθε ὑποτίμηση και ἐκμετάλλευση, κάθε άσκηση βίας κατά τοῦ ἀνθρώπου, στρέφεται καί κατά τοῦ Θεοῦ.
Στόν χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας δέν ὑπάρχει μέχρι σήμερα ἑνιαία στάση απέναντι στά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου. Συχνά εμφανίζεται μία «αμυντική» θεώρησή τους ὡς ἀπειλῆς γιά τήν Ὀρθόδοξη ταυτότητα καί τίς κοινοτικές παραδόσεις της. Ἐμεῖς προσωπικά ἔχουμε επανειλημμένως χαρακτηρίσει τήν τοποθέτηση αυτή ὡς λανθασμένη τόσον ὅσον ἀφορᾶ στό περιεχόμενο τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, ὅσον καί στίς ἀνθρωπολογικές καί ἠθικές παραδόσεις τῆς Ὀρθοδοξίας. Δέν εἶναι προφανῶς ὀρθή ἡ ἄποψη περί τῶν σχέσεων τῆς Ορθοδοξίας μέ τόν πολιτισμό τῆς ἐποχῆς μας, τό να θεωρούμε δηλαδή ὅτι ὅλες οἱ σύγχρονες πολιτισμικές κατακτήσεις στρέφονται ἐναντίον της.
Ἐπιθυμοῦμε νά ἀναφερθοῦμε στο πλαίσιο αυτό στό ἀνθρώπινο δικαίωμα τῆς προστασίας τῆς ρησκευτικῆς
ἐλευθερίας, όπως προσφυῶς προεβλήθη μέ τό ἄρθρο 18 τῆς Οἰκουμενικῆς Διακήρυξης τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι ἀξιοσημείωτο ὅτι τό θεμελιώδους σημασίας αὐτό δικαίωμα τονίσθηκε μετ ̓ ἐπιτάσεως ἀπό τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (Κρήτη, 2016).
Στήν Ἐγκύκλιο τῆς Συνόδου σημειώνονται τά ἑξῆς: «Θεμελιώδες ἀνθρώπινον δικαίωμα εἶναι ἡ προστασία τῆς ἀρχῆς τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας ὑπό πάσας τάς προοπτικάς αὐτῆς, ἤτοι τῆς ἐλευθερίας τῆς συνειδήσεως, τῆς πίστεως, τῆς λατρείας καί ὅλων τῶν ἀτομικῶν καί συλλογικῶν ἐκφράσεων θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, συμπεριλαμβανομένου καί τοῦ δικαιώματος ἑκάστου πιστοῦ νά τελῇ ἀκωλύτως ἀπό οιανδήποτε κρατικήν παρέμβασιν τά θρησκευτικά του καθήκοντα, καθώς καί τῆς ἐλευθερίας δημοσίας διδασκαλίας τῆς θρησκείας καί τῶν προϋποθέσεων λειτουργίας τῶν θρησκευτικῶν κοινοτήτων» (§ 16). Ειδική μνεία στο δικαίωμα αυτό γίνεται καί στό Μήνυμα τῆς Συνόδου (§ 10).
Εἶναι βέβαιο, ότι στη στάση ἀπέναντι στο δικαίωμα αὐτό ἐντοπίζονται σήμερα οἱ μεγαλύτερες δυσκολίες στή συνάντηση τῶν μή χριστιανικών θρησκειῶν μέ τά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου. Ἐνώπιον τῶν πολλαπλῶν ἐντάσεων, τῶν γεωπολιτικῶν ἐξελίξεων, ἀντιπαραθέσεων καί πολεμικῶν ἀναμετρήσεων, καθώς καί τοῦ φόβου μιᾶς ἐκτεταμένης «σύγκρουσης τῶν πολιτισμῶν» εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαία ἡ ἀμοιβαία προσέγγιση, ὁ διάλογος καί ἡ ἔμπρακτη συνεργασία τῶν θρησκειῶν, οἱ ὁποῖες ἐπηρεάζουν ἐμφανῶς
τά κοινωνικοπολιτικά δρώμενα. Εἶναι ἀδύνατον νά ἀναλύσουμε καί νά κατανοήσουμε τις σύγχρονες εξελίξεις χωρίς αναφορά στον ρόλο τῶν θρησκειῶν. Ἡ εἰρήνη μεταξύ τῶν θρησκειῶν παραμένει βασική προϋπόθεση τῆς εἰρήνης τῶν λαῶν καί τῶν πολιτισμῶν.
Εντιμότατα μέλη τῆς Διάσκεψης, Ὑπογραμμίζουμε πάντοτε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν ἀσχολεῖται μέ τήν Πολιτική στη στενή σημασία τοῦ ὅρου. Ὅμως, ἡ μαρτυρία εἶναι οὐσιαστικῶς πολιτική. Ἐνώπιον τῶν ἀπειλών κατά τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, τῆς κοινωνικής ἀδικίας, τῆς καταστροφῆς τοῦ φυσικού περιβάλλοντος, γενικώτερα ἐνώπιον τῆς ἀμφισημίας τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων, ἡ Ἐκκλησία αρθρώνει λόγο δικαιοσύνης, εἰρήνης, καταλλαγῆς καί ἀλληλεγγύης, υψώνει τή φωνή της ἐναντίον τῆς καταρράκωσης τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου μέσα στις γιγαντιαῖες οἰκονομικές, κοινωνικές τεχνολογικές δομές καί κατά τῆς κυριαρχίας τῆς ἀρχῆς τῆς καί προτεραιότητας τοῦ «δικαίου τοῦ ἰσχυροτέρου» τόν χῶρο τῆς πολιτικής.
Ἡ ὑποχώρηση τοῦ θρησκευτικού προσανατολισμοῦ τῆς ζωῆς σε διάφορες περιοχές τοῦ πλανήτη μας, παρά τά περί τοῦ ἀντιθέτου θρυλούμενα, δέν προωθεῖ τούς κεντρικούς στόχους τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ πίστη στόν Θεό ἐνισχύει τόν σεβασμό προς τήν ἱερότητα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί ἐμπνέει τόν ἀγῶνα γιά τήν εἰρήνη, ἀκόμη καί ὅταν αὐτός, κατ ̓ ἄνθρωπον, βρίσκεται ἐνώπιον ἀδιεξόδων.
Ἔχει ὀρθῶς λεχθεῖ, ὅτι «ὁ γόρδιος δεσμός τῆς εἰρήνης καί τῆς δικαοσύνης δέν λύνεται μέ τό σπαθί τοῦ Μεγαλέξανδρου». Ὄντως, ἡ δίκαιη ειρήνη αποτελεί αἰώνιο καθῆκον, δέν ἐξασφαλίζεται ποτέ γιά πάντα καί ἀπαιτεῖ ἀγῶνα ἀδιάκοπο. Εἰρήνη σημαίνει πάντοτε «αγώνας γιά εἰρήνη». Ἡ δέσμευση καί ἡ μαρτυρία τῶν θρησκειῶν ὑπέρ τῆς εἰρήνης ὀφείλει καί μπορεῖ νά συμβαδίζει μέ τήν ἀποδοχή τῆς μεγάλης σημασίας τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου γιά τήν ἐξασφάλισή της, κάτω ἀπό ὅλες τίς περιστάσεις καί τίς ἐξελίξεις.
Εὐχαριστοῦμε γιά τήν προσοχή σας!».
