Ένα πλήθος που κρατάει την ανάσα του. Και μάλλον την κρατάει επί πολύ καιρό και σίγουρα όχι μονάχα τις στιγμές που αναμένει τον Αλέξη Τσίπρα να ανακοινώσει το όνομα του νέου κόμματος. Κρατούν την ανάσα τους προσπαθώντας να επιβιώσουν στη χώρα που παραδέρνει ανάμεσα σε σκάνδαλα, αναξιοκρατία και διαφθορά. Κρατούν την ανάσα τους προσπαθώντας να βγάλουν τον μήνα. Κρατούν την ανάσα τους νιώθοντας πως συνεχώς περιθωριοποιούνται και φτωχοποιούνται μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Και ίσως για αυτό δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι από όσους ρωτούσαμε «γιατί είστε εδώ» χρησιμοποιούν σταθερά δύο λέξεις: «Αλλαγή» και «Δικαιοσύνη».
Πολίτες κάθε ηλικίας έφταναν από νωρίς στην πλατεία Ζακλίν Ντε Ρομιγί, γεμίζοντας ασφυκτικά την Διονυσίου Αρεοπαγίτου, αλλά και τους δρόμους του Θησείου. Τι γύρευαν αυτοί οι άνθρωποι το πρώτο πραγματικά καλοκαιρινό απόγευμα της Αθήνας σε μια πολιτική εκδήλωση; Κάτι πολύ περισσότερο από ένα νέο κόμμα, κάτι πιο μεγάλο από μια πολιτική επιλογή. Οι άνθρωποι που συνέρρευσαν στα γεννητούρια του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα γυρεύουν αξιοπρέπεια – και ελπίδα.
Αυτό το πολύχρωμο πλήθος του Θησείου δικαιώνει την επιλογή της λέξης «Συμπαράταξη» στον τίτλο του νέου κόμματος. Εξ ου και δίπλα - δίπλα στην εκδήλωση μπορούσες να δεις ηλικιωμένους αγωνιστές της Αριστεράς και φοιτητές, νεαρά ζευγάρια με τα παιδάκια τους σε καρότσια, απλά μέλη μέχρι προχθές του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς, κεντροαριστερούς και ανθρώπους των κινημάτων, αλλά και πολίτες που ποτέ πριν στη ζωή τους δεν είχαν πάει σε πολιτική συγκέντρωση. Κι αυτό που έζησαν δεν ήταν μια κλασσική εκδήλωση της Αριστεράς, αλλά ένα εξαιρετικά επιμελημένο και καλαίσθητο πολιτικό γεγονός, με σαφέστατο πολιτικό και ταξικό πρόσημο, αλλά με νέους επικοινωνιακούς κώδικες και μια ευρύτητα στην απεύθυνση, που ξεπερνά τα όρια των παραδοσιακών αριστερών ακροατηρίων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Υπήρχε κάτι συγκινητικό σε αυτόν τον συγκινημένο κόσμο, που παρά τις πολλαπλές ματαιώσεις, τις βαθιές απογοητεύσεις και τις οδυνηρές περιπέτειες της Αριστεράς τα τελευταία χρόνια εξακολουθεί να τοποθετεί τις ελπίδες, τις προσδοκίες και τα όνειρά του σε ένα οργανωμένο συλλογικό «εμείς». Κι ίσως το πιο ελπιδοφόρο – για τη χώρα γενικότερα και όχι μονάχα για την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη- ήταν η παρουσία πολλών νέων ανθρώπων στην χθεσινή εκδήλωση, ανθρώπων που όταν ο Αλέξη Τσίπρας έγινε ο πρώτος αριστερός πρωθυπουργός στην ελληνική ιστορία ήταν ακόμα παιδιά. Παρά τη συστηματική προσπάθεια απαξίωσης της πολιτικής ως διαδικασίας των «από κάτω», δεν είναι λίγο να βλέπει κανείς νέους ανθρώπους να ψάχνουν πολιτικές συλλογικές απαντήσεις στα προσωπικά αδιέξοδα που παράγουν οι ακολουθούμενες πολιτικές.
Οι άνθρωποι στο Θησείο αναζητούν μια διέξοδο – και κάποιοι από αυτούς μοιράζονται τις σκέψεις τους μαζί μας.
{https://www.youtube.com/shorts/o7u6tEfVGi8}
{https://www.youtube.com/shorts/-BHAVqXSN7w}
{https://www.youtube.com/shorts/Jke9nRqN8qY}
{https://www.youtube.com/shorts/K_Yqfgz5nEM}
{https://www.youtube.com/shorts/WlBwuhs8iu8}
{https://www.youtube.com/shorts/17JaY1eJnJ4}
{https://www.youtube.com/shorts/rYZx7mmE8xY}
{https://www.youtube.com/shorts/tlZGRxPA9bo}
{https://www.youtube.com/shorts/RuGFOUvOgns}
