«Το βιβλίο του κ. Τσίπρα αποτιμά κρίσιμα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα μίας περιόδου της σύγχρονης ιστορίας της χώρας, όπου ο ίδιος ήταν ο κύριος πρωταγωνιστής», δήλωσε η Έφη Αχτσιόγλου σε συνέντευξή της στη «Ναυτεμπορική TV»
«Το βιβλίο γράφεται από έναν εν ενεργεία πολιτικό» πρόσθεσε, σημειώνοντας πως «αποτυπώνει τη δική του οπτική, ερμηνεία και τοποθέτηση για τα γεγονότα» και «από τις πωλήσεις του βιβλίου φαίνεται ότι μία μεγάλη μερίδα της ελληνικής κοινωνίας ανέμενε να δει την οπτική του», ενώ «έχει ιδιαίτερη σημασία ότι αποδομούνται μία σειρά μύθοι ή ψευδείς αφηγήσεις, που είχαν χτιστεί κυρίως από την πλευρά της Δεξιάς, σε ό,τι αφορά μείζονα ζητήματα της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ: το δημοψήφισμα, το υποτιθέμενο κόστος της διαπραγμάτευσης, τη συμφωνία που υπέγραψε το καλοκαίρι του 2015 και το κυβερνητικό του έργο».
«Παρατηρώ τις αντιδράσεις που υπάρχουν όλες αυτές τις μέρες και θέλω να πω ότι πρέπει να προσέξουμε να μην μετατραπεί η συζήτηση για το βιβλίο αυτό σε έναν αλληλοσπαραγμό ή σε μία μάχη όλων εναντίον όλων εντός της Αριστεράς και εντός του προοδευτικού χώρου. Δεν νομίζω ότι οι πολίτες αυτήν τη στιγμή έχουν ανάγκη από κάτι τέτοιο. Αυτό που έχει ανάγκη η συντριπτική πλειονότητα είναι να οργανωθεί ένα πολιτικό μέτωπο απέναντι σε μία κυβέρνηση που έχει φέρει γενικευμένη ασφυξία», σημείωσε.
Για την πρόταση που της έγινε από τον κ. Τσίπρα το 2023, σχετικά με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, και τη μη αποδοχή της από την ίδια, δήλωσε ότι «η πρόταση μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων, όπως το γεγονός καταγράφεται στο βιβλίο, πράγματι μου έγινε. Η πολιτική μου εκτίμηση σε εκείνη τη φάση ήταν η εξής: Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν ο φυσικός ηγέτης του χώρου για πάνω από 15 χρόνια και δεν έπρεπε να παραιτηθεί, δεν έπρεπε να αποχωρήσει, ούτε σε εκείνη τη φάση ούτε αργότερα. Θεωρούσα ότι μία εξέλιξη όπως αυτή που μου πρότεινε, περισσότερο θα έστελνε ένα σήμα αποδιοργάνωσης του χώρου, παρά ένα σήμα ανανέωσης ή ανασυγκρότησης, σε μία πολύ κρίσιμη καμπή. Επίσης, είχα την πολιτική εκτίμηση ότι η έντονη εσωκομματική κρίση που υπήρχε, και η οποία καταγράφεται και στο βιβλίο, θα βάθαινε έτι περαιτέρω από μία τέτοια εξέλιξη. Γι’ αυτούς του λόγους απάντησα ότι δεν θα ήταν μία καλή ιδέα να προχωρήσουμε έτσι».
«Οι αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις πρέπει να ανταποκριθούμε στο γνήσια λαϊκό και εργατικό αίτημα, που λέει βρείτε τα και δώστε μία προοπτική, ώστε να εφαρμοστεί μία άλλη πολιτική στο σήμερα», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι «το αίτημα αυτό το κάνει επείγον το δίλημμα πόλεμος ή ειρήνη που επικρεμάται πάνω από την Ευρώπη. Το κάνει επείγον ο εργαζόμενος που δουλεύει 13ωρο. Το κάνουν επείγον τα 190 εργατικά δυστυχήματα φέτος. Το κάνει επείγον η υπουργός Εργασίας που έφερε το 13ωρο και πετάει στάχτη στα μάτια του κόσμου λέγοντας πως επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, όταν δεν αλλάζει τίποτα από το πλήγμα που επέφερε σε αυτές η ΝΔ το 2019 και η κάλυψη των συλλογικών συμβάσεων έχει πέσει κάτω από το 25% των εργαζομένων».
