Η κυβέρνηση σήμερα δεν πάει να υπερασπιστεί στην βουλή την επίμαχη τροπολογία για την προστασία του Αγνώστου Στρατιώτη προσδοκώντας σε μία νίκη.
Θα είναι ευχαριστημένη αν κερδίσει σε κάποια «σημεία» που αφορούν κυρίως στην ικανοποίηση μέρους του συντηρητικού κοινού της.
Διότι κατά τ΄ άλλα οι χειρισμοί στην συγκεκριμένη υπόθεση ήταν τέτοιοι που δίνουν το δικαίωμα σε κάθε υποψιασμένο πολίτη να σκεφθεί πως η κυβέρνηση γρήγορα πέρασε από τις τυμπανοκρουσίες περί μετώπου με τα «τσαντίρια» στην ελάχιστη γραμμή άμυνας που είναι ο αυτονόητος σεβασμός στην ιερότητα των μνημείων.
Υποχωρήσεις εν μέσω εσωκομματικών πιέσεων
Σε αυτήν την σταδιακή υποχώρηση έπαιξαν ρόλο οι διαφορετικές φωνές που ακούστηκαν εντός της κυβέρνησης με πρώτη αυτή του υπουργού Άμυνας Ν. Δένδια και μετέπειτα του ΠτΔ Κ. Τασούλα για το λάθος timing και τους λάθος χειρισμούς στο αίτημα Ρούτσι αλλά και του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή που έκανε λόγο για «κρίση θεσμών» κοιτώντας λοξά προς την κυβέρνηση.
Ο πρωθυπουργός σήμερα αναμένεται να πάρει πάνω του την τροπολογία και την απόφαση για απαγόρευση διαδηλώσεων στο σημείο διαχωρίζοντας τους ανιδιοτελείς συγγενείς από τους επιτήδειους (κόμματα ή αλληλέγγυους) που χρησιμοποιούν μία τραγωδία για να πλήξουν την κυβέρνηση.
Κάποιοι βλέπουν «εγκλωβισμό» της κυβέρνησης
Ακόμη κι έτσι, όμως, ο χρόνος ο τρόπος και οι εν γένει χειρισμοί κρίνονται από αρκετά πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησης, προβληματικά στοιχεία.
Εξ ου και σταδιακά χαμήλωσε ο πήχης των προσδοκιών για τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Κι αν η κυβέρνηση κάνει λόγο για ελιγμούς και όχι υποχωρήσεις κάποιοι πιστεύουν ότι οι διαρκείς αλλαγές στο αρχικό σχέδιο μαρτυρούν «εγκλωβισμό» σε μία αχρείαστη μετωπική σύγκρουση που μπορεί να προκύψει από την στιγμή που η τροπολογία γίνει νόμος του κράτους και η αστυνομία μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με συγγενείς θυμάτων πάνω από τα 57 ονόματα των νεκρών που είναι γραμμένα με κόκκινο χρώμα.
Η τροπολογία Δένδια υπογράφεται από 7 υπουργούς.
Η απόφαση να αναλάβει εξ ολοκλήρου ο υπουργός Άμυνας το project της προστασίας συντήρησης και ανάδειξης του μνημείου έμεινε τυπικά στα χαρτιά αλλά εξαλείφθηκε επί της ουσίας…
Πρώτον, την τροπολογία υπογράφουν 7 υπουργοί και μάλιστα πρώτος την υπογράφει ο υπουργός Οικονομικών !
Και κάπως έτσι, η αρχική ιδέα το υπουργείο Άμυνας να αναλάβει αποκλειστικά το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη επιμερίζεται σε σειρά υπουργείων δίνοντας στην τροπολογία διυπουργικό χαρακτήρα!
Δεύτερον, οι επισπεύδοντες υπουργοί – συνυπεύθυνοι για την τροπολογία – είναι τρεις: Οι υπουργοί Άμυνας , Προστασίας του Πολίτη και Δικαιοσύνης. Άρα ευθύνη δεν έχει μόνον ο Ν. Δένδιας αλλά και ο Μ. Χρυσοχοΐδης για την περιφρούρηση του νόμου σε ότι αφορά την απαγόρευση διαδηλώσεων και καταλήψεων αλλά και ο Γ. Φλωρίδης σε σχέση με τις ποινές και τα πρόστιμα για κάθε παραβάτη.
Έτσι ο υπουργός Άμυνας δεν την «χρεώνεται» εξ ολοκλήρου και συνεπώς δεν υποχρεούται ούτε να απαντάει γι’ αυτήν (όπως τον παρότρυνε ο Άδωνης Γεωργιάδης) ούτε δεσμεύεται στο να την εισηγηθεί και να την στηρίξει στη βουλή (ανεξάρτητα από το τι θα πράξει στο τέλος).
Η «καθαριότητα» έγινε «φροντίδα»
Τρίτον, η λέξη «καθαριότητα» που υπήρχε στο αρχικό κείμενο αντικαταστάθηκε στο τελικό κείμενο από την λέξη «φροντίδα».
Όπου – σύμφωνα με την κυβέρνηση- στην λέξη «φροντίδα» περιλαμβάνεται και η «καθαριότητα»! Και για να είναι απόλυτα ξεκάθαρο ότι την «καθαριότητα- φροντίδα» δεν θα την έχει ο στρατός, στην τροπολογία αναφέρεται ρητώς ότι την καθαριότητα μπορεί να την αναλάβει ιδιωτική εταιρία όπως είχε γράψει από την αρχή το Dnews. Δηλαδή, την άχαρη δουλειά της αποκατάστασης του χώρου από τα καντηλάκια , τα κεράκια και ότι άλλο υπάρχει στον χώρο δεν θα τα χρεωθεί το Άμυνας αλλά η ιδιωτική εταιρία καθαρισμού.
Αυτή θα σήκωνε και το βάρος της αντιπαράθεσης με τους συγγενείς σε περίπτωση που έπαιρναν εντολή να σβήσουν και τα ονόματα των θυμάτων στα Τέμπη.
Τα 57 ονόματα νεκρών που ήταν να σβηστούν, παραμένουν
Διότι το τέταρτο σημείο στο οποίο υποχώρησε η κυβέρνηση από τα αρχικά της σχέδια αφορά την τύχη των 57 ονομάτων (των νεκρών στα Τέμπη) που έχουν γραφεί στο σημείο .
Διότι μπορεί να μην υπήρξε ποτέ δημόσια δήλωση για πλήρη καθαρισμό του χώρου αλλά στο παρασκήνιο ήταν σαφές ότι το Μαξίμου ήθελε να τα σβήσει.
Μετά από πολλές παραινέσεις αλλά και από το ξεκάθαρο «όχι» των συγγενών που ανέλαβαν να τα ξαναγράψουν σε ένδειξη αποφασιστικότητας , το Μαξίμου αποφάσισε να μην τραβήξει το σχοινί και να αποφύγει την μετωπική σύγκρουση με συγγενείς και μέρος της κοινής γνώμης.
Ακόμη και ο Μ. Χρυσοχοίδης σε πρόσφατη συνέντευξη εκφράζοντας προσωπική άποψη είπε ότι «καλώς υπάρχουν τα ονόματα»…
Μέσα σε αυτό το κλίμα η κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να επιμείνει στο να σβηστούν τα ονόματα διότι πολύ απλά κανείς δεν θα αναλάμβανε το πολιτικό κόστος να δώσει την συγκεκριμένη εντολή. Πολλώ δε μάλλον που ήταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός που είχε αποτίσει φόρο τιμής στο άτυπο μνημείο σε ένδειξη σεβασμού στους νεκρούς των Τεμπών και στο πένθος των γονέων.
Μέσα σε αυτό το ομιχλώδες τοπίο υποχωρητικότητας, μόνον ο Άδωνης Γεωργιάδης έδειξε καθαρά τον Ν. Δένδια. «Από αύριο να ρωτάτε τον Δένδια για το μνημείο. Αυτός θα είναι υπεύθυνος» είπε θέλοντας να δείξει ότι ο υπουργός Άμυνας θα κληθεί να διαχειριστεί την «καυτή πατάτα» όσο κι αν δεν το θέλει.
Τον τόνο θα δώσει ο πρωθυπουργός
Πολλά εξαρτώνται, πάντως, από την σημερινή ομιλία του πρωθυπουργού.
Από τον τόνο και το μήνυμα που θα θελήσει να εκπέμψει. Αν θα είναι πραγματικά συναινετικό ως προς τον συμβολισμό της ενότητας που απαιτεί το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη ή αν θα ρίξει νερό στον μύλο της διχόνοιας.
Διότι πέραν από την -αποδεκτή από όλους – ιστορικότητα του μνημείου πρέπει να υπάρξει και μία επί της ουσίας απάντηση στα ερωτήματα που θέτουν οι διαδηλωτές για τους χειρισμούς στην τραγωδία των Τεμπών αλλά και στο ερώτημα που θέτουν οι πολίτες γιατί τώρα ενοχλούν οι διαδηλώσεις στο σημείο και όχι παλαιότερα.
