Υπάρχει μία παροιμία που λέει, αν δεν βρέξει θα χιονίσει ή καλό καιρό θα κάνει.
Αυτή η παροιμία περιγράφει τα εναλλακτικά σενάρια που μελετά η κυβέρνηση σε σχέση με το αν θα αναζητήσει ποινικές ευθύνες για δύο πρώην υπουργούς της: Τον Μάκη Βορίδη και τον Λευτέρη Αυγενάκη.
Μπορεί να ακούγεται υπαινικτικό ή παράλογο αλλά αυτή τη στιγμή εκεί βρίσκεται η κυβέρνηση σε σχέση με τη δικογραφία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
..Στο να διαλέξει ανάμεσα στον «γκρεμό» και το «ρέμα».
Οπότε μέχρι να αποφασίσει ποιο κόστος αντέχει να επωμιστεί, αφήνει ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα:
- Να απορρίψει μία Προανακριτική
- Να συναινέσει στο να διεξαχθεί μία κανονική Προανακριτική Επιτροπή όπου οι βουλευτές θα αναλάβουν ρόλο δικαστή και θα αποφανθούν αν τεκμαίρονται τα αδικήματα ανοίγοντας ή κλείνοντας τον δρόμο προς το Ειδικό Δικαστήριο.
- Να ακολουθήσει το μοντέλο Τριαντόπουλου και ένας ή και οι δύο πρώην υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης να παραπεμφθούν απευθείας στο δικαστικό Συμβούλιο, δηλαδή στον φυσικό τους δικαστή.
Ανοιχτό παραμένει πάντα και το ενδεχόμενο μίας εξεταστικής με τα γεγονότα πάντως να φαίνεται να την έχουν ξεπεράσει και με βασικό αρνητικό στοιχείο τις ανοιχτές τηλεοπτικές συνεδριάσεις. Την on camera, δηλαδή, πασαρέλα του αγροτοσυνδικαλιστή με το προσωνύμιο «φραπέ», διοικητών του ΟΠΕΚΕΠΕ ,«γαλάζιων» βουλευτών υπουργών κλπ
Το παρασκήνιο για την επαναφορά της κλασικής Προανακριτικής
Όλοι σχεδόν είχαμε ξεχάσει την ύπαρξη της κλασσικής Προανακριτικής Επιτροπής από την στιγμή που η κυβέρνηση καθιέρωσε το μοντέλο Τριαντόπουλου επικαλούμενη την πάνδημη απαίτηση να μην ελέγχουν τα κόμματα τους υπουργούς τους καταλήγοντας με μαθηματική ακρίβεια σε «φιάσκο». Έτσι, κόντρα στην θέληση της αντιπολίτευσης, ο πρωθυπουργός εγκαινίασε στην τραγωδία των Τεμπών το μοντέλο Τριαντόπουλου. Ως πρόκριμα της συνταγματικής αλλαγής του νόμου περί ευθύνης υπουργών.
Τι οδηγεί, όμως, το Μαξίμου στο να κάνει στροφή 180 μοιρών και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να λέει ότι κάθε περίπτωση δεν είναι ίδια;
Σύμφωνα με πληροφορίες από κυβερνητικούς παράγοντες στα Τέμπη είχε ολοκληρωθεί η δικαστική έρευνα και συνεπώς η κυβέρνηση ήταν αντιμέτωπη με μία τελική δικογραφία.
Στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ η δικογραφία της Ευρωπαικής Εισαγγελίας ήρθε στη βουλή χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η έρευνα με αποτέλεσμα όλο το περιεχόμενο της να μην έχει αξιολογηθεί δικαστικά.
Η άρνηση των πρώην υπουργών σε παραπομπή
Πέραν αυτού, κανείς από τους δύο πρώην υπουργούς δεν φαίνεται να προσανατολίζεται στο να ζητήσει την παραπομπή του στο Δικαστικό Συμβούλιο όπως έπραξε ο Χρ. Τριαντόπουλος ή ο Κ. Καραμανλής.
Άρα, μία απόφαση για απευθείας παραπομπή στον φυσικό δικαστή για συγκεκριμένο αδίκημα – χωρίς την συγκατάθεση των εμπλεκόμενων υπουργών - θα βάραινε αποκλειστικά την κυβέρνηση.
Το πρόβλημα μπορεί να μειώνεται με την συγκρότηση μίας κανονικής προανακριτικής Επιτροπής – στην οποία τον τελικό λόγο μάλιστα θα έχει η κυβερνητική πλειοψηφία- αλλά δεν λύνεται.
Διότι κανείς δεν ξέρει αν κάποιος ή και οι δύο εμπλεκόμενοι δεν θα αντιδράσουν. Ο Μ. Βορίδης ανοιχτά υποστηρίζει ότι κατά την γνώμη του η εφαρμογή μίας υπουργικής απόφασης δεν συνιστά ποινικό αδίκημα ενώ και ο Λ. Αυγενάκης έχει δηλώσει ότι δεν βλέπει κάτι μεμπτό στην δικογραφία σε βάρος του.
Το ενδεχόμενο της απόρριψης μίας ακόμη Προανακριτικής
Η κυβέρνηση έχει και αυτήν την επιλογή. Να απορρίψει κάθε πρόταση για προανακριτική διαχωρίζοντας πλήρως τις πολιτικές από τις ποινικές ευθύνες.
Να υποστηρίξει, δηλαδή, ότι το σκάνδαλο ήταν μεταξύ ιδιωτών απατεώνων και ενός κυκλώματος στον ΟΠΕΚΕΠΕ και ενδεχομένως κάποιων κυβερνητικών στελεχών αλλά όχι σε επίπεδο υπουργών.
Σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να εισηγηθεί μία εξεταστική Επιτροπή σε βάθος 20ετίας και να αναζητήσει στους διαλόγους- φωτιά τις περιπτώσεις των «γαλάζιων» βουλευτών που ζήτησαν ρουσφέτι και έγινε σε βάρος των ευρωπαϊκών κονδυλίων και να τους τιμωρήσει.
Εδώ, όμως, μπαίνει ο παράγοντας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Πόσο εύκολο είναι μία κυβέρνηση να αγνοήσει το πνεύμα μίας δικογραφίας που προκύπτει από ευρωπαϊκή έρευνα; Όταν μάλιστα η Ε.Ε δηλώνει ρητά ότι το σκάνδαλο έχει ζημιώσει οικονομικά την Ένωση και είσαι εκτεθειμένη ως χώρα με κίνδυνο να χάσεις ακόμη και μέρος των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων;
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα..
