Δεν έχει περάσει καιρός από τότε που γίνονταν διαρροές για διαγραφές εφόσον χρειαστεί. Μετά ήρθε η εκτίναξη της Πλεύσης Ελευθερίας στις δημοσκοπήσεις που οδηγεί σε ανταγωνισμό για τη δεύτερη θέση, οι αποχωρήσεις στελεχών όπως ο Σ.Ξυνίδης, και το ρολόι του ΠΑΣΟΚ ξεκουρδίστηκε. Ο καβγάς Ανδρουλάκη-Λιακούλη σε συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας και, κυρίως, η μετάδοσή του λέξη προς λέξη, ήταν μια χαρακτηριστική εκδήλωση της εσωκομματικής έντασης.
Η αμφισβήτηση της συνυπογραφής με το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου της πρότασης μομφής εκφράζεται πλέον ανοιχτά από βουλευτές και στελέχη (πχ Ν. Γιαννακοπούλου) ενώ ο χαρακτηρισμός "τοξική" σε ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ από την πρώην υπουργό και μέλος της ΚΠΕ Κ. Μπατζελή προκάλεσε δυνατό ξάφνιασμα στους συντρόφους της.
Κανείς δεν αμφισβητεί ευθέως και ανοιχτά τον Νίκο Ανδρουλάκη, για τον οποίο ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Κ. Τσουκαλάς λέει ότι "είναι ηγέτης μακράς πνοής". Οι περισσότεροι, όμως, εκφράζουν την απογοήτευσή τους για την πορεία του κόμματος καταλογίζοντας, πίσω από την πλάτη του, την ευθύνη στον ίδιο και στο επιτελείο του.
Αλλος πιστεύει ότι δεν ασκεί όσο ριζοσπαστική αντιπολίτευση θα έπρεπε, άλλος το ακριβώς αντίθετο, ότι είναι υπερβολικά συγκρουσιακός με την κυβέρνηση. Αλλος πιστεύει ότι δεν είναι καλή επιρροή στην ηγεσία η Α. Διαμαντοπούλου, άλλος θα την ήθελε ακόμη περισσότερο ενεργή. Αρκετοί διαμαρτύρονται για αποκλεισμούς και αδρανοποίηση των κομματικών οργάνων. Ολοι, πάντως, συμφωνούν ότι κάτι πάει λάθος.
Ο εκλογικός στόχος που έχει τεθεί από την Χαριλάου Τρικούπη είναι η πρώτη θέση. Και η τακτική μέχρι τις κάλπες είναι η αυτόνομη πορεία. Στη βάση αυτού του πήχη θα κριθεί ο Ν. Ανδρουλάκης το βράδυ των εκλογών και οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι σε καμία περίπτωση δεν θέλουν να του δώσουν το άλλοθι ότι δέχτηκε υπονόμευση.
Γι αυτό και είναι εξαιρετικά προσεκτικοί. Δεν σημαίνει όμως ότι δεν προετοιμάζονται για την επόμενη μέρα και δεν συγκεντρώνουν επιχειρήματα για την αποδόμηση της στρατηγικής που ακολουθείται από την Χαριλάου Τρικούπη.
Το επιχείρημα των συνεργατών του Ν. Ανδρουλάκη ότι στο Μέγαρο Μαξίμου τον στοχοποιούν γιατί τον φοβούνται ως αντίπαλο και προτιμούν την Ζωή Κωνσταντοπούλου διατυπώνεται με όλο και μεγαλύτερη ένταση αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι γίνεται περισσότερο πειστικό.
Επιστρέφοντας από τη Νέα Υόρκη ο Νίκος Ανδρουλάκης θα βρει μια κατάσταση στο κόμμα του χειρότερη από εκείνη στην οποία το άφησε όταν έφυγε για τις ΗΠΑ. Και αυτό δεν αλλάζει με διαψεύσεις ή με θεωρίες συνωμοσίας. Ούτε καν σκεπάζεται.
