Η δημοσκόπηση της Prorata που παρουσιάστηκε χτες βράδυ στο Attica TV δίνει τροφή για προβληματισμό αναφορικά με τις πολιτικές εξελίξεις. Στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ παίρνει 25,5%, το ΠΑΣΟΚ 16%, η Ελληνική Λύση 8%, το ΚΚΕ 8%, ο ΣΥΡΙΖΑ 7%, η Πλεύση Ελευθερίας 4,5%, η Φωνή Λογικής 4%, η Νίκη 3%, το ΜέΡΑ25 3%, το Κίνημα Δημοκρατίας 2,5% και η Νέα Αριστερά 2%.
Τα συμπεράσματα
Τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας της Prorata συγκλίνουν με αυτά των άλλων εταιριών. Συγκεκριμένα:
1. Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να ανακάμψει. Βρίσκεται στο επίπεδο του 28,31% των ευρωεκλογών ή και πιο κάτω από αυτό. Είναι ενδεικτικό ότι δεν της έδωσαν ώθηση ούτε τα εγκαίνια του μετρό της Θεσσαλονίκης τα οποία μετατράπηκαν σε κομματική φιέστα.
2. Το ΠΑΣΟΚ είναι σταθερά το δεύτερο κόμμα έχοντας εκτοπίσει τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η απόσταση του από τη Νέα Δημοκρατία είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορεί να εμφανιστεί ως κόμμα που διεκδικεί με αξιώσεις την εξουσία. Η άνοδος που εμφανίζει μετά την επανεκλογή Ανδρουλάκη δεν συνιστά «ρεύμα».
3. Γενικά, δεν μπορούμε να μιλήσουμε προς το παρόν για αναβίωση του δικομματισμού, έστω και στη μικρή εκδοχή του.
4. Η Ακροδεξιά έχει παγιωθεί ως αυτοτελής πόλος του πολιτικού συστήματος. Η Λατινοπούλου δείχνει ότι το καλό αποτέλεσμά της στις ευρωεκλογές δεν ήταν συγκυριακό.
5. Ο ΣΥΡΙΖΑ με την επανεκλογή Φάμελλου μπόρεσε να ανακόψει την ελεύθερη πτώση του. Πρέπει να δούμε και τις επόμενες μετρήσεις για να διαπιστώσουμε αν επιστρέφουν οι ψηφοφόροι του που αποστασιοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα. Αυτό που μπορούμε να πούμε με αρκετή σιγουριά είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει το στοίχημα απέναντι στο κόμμα Κασσελάκη.
Στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ
Αξίζει να συζητηθεί ένα εύρημα που βλέπουμε σε όλες της μετρήσεις: Η δυναμική στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ. Με βάση τη δημοσκόπηση της Proratra το άθροισμα των κομμάτων στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ φτάνει το 27%. Το ποσοστό αυτό μοιράζεται μεταξύ 6 κομμάτων τα όποια έχουν σχέσεις μεταξύ τους από τεταμένες έως εχθρικές. Δεδομένης αυτής της πολυδιάσπασης, τα κόμματα στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ δεν συγκροτούν ενιαίο χώρο. Επομένως, το δημοσκοπικό άθροισμα στο οποίο αναφερόμαστε, κάτω από υπό οποιαδήποτε συνθήκη δεν πρόκειται να αποτυπωθεί ως εκλογικό άθροισμα.
Ωστόσο, το ότι το ¼ του εκλογικού σώματος επιλέγει τα κόμματα στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ, αποτελεί πονοκέφαλο για τον Νίκο Ανδρουλάκη. Κι αυτό γιατί:
1. Φαίνεται ότι η αριστερή ταυτότητα που διαμορφώθηκε στα χρόνια του Μνημονίου, διατηρεί μια απήχηση μεγαλύτερη από εκείνη που παραδοσιακά είχε η Αριστερά μετά τη Μεταπολίτευση.
2. Το ότι αυτοί οι πολίτες επιμένουν αριστερά παρά τα τραγελαφικά που συνέβησαν στον ΣΥΡΙΖΑ τον τελευταίο χρόνο, δείχνει ότι είναι εξαιρετικά δύσπιστοι απέναντι στο ΠΑΣΟΚ.
3. Κάποιος-α που σε αυτή τη φάση της μεγάλης κρίσης της Αριστεράς επιλέγει ένα αριστερό κόμμα, είναι απίθανο να συγκινηθεί με την ήπια αντιπολίτευση Ανδρουλάκη.
4. Τα ποσοστά των κομμάτων στα αριστερά σε συνδυασμό με την αργή άνοδο του ΠΑΣΟΚ δείχνουν ότι δεν σημειώνεται κάποια δυναμική δικομματισμού, έστω και ασθενικού.
5. Το αξιοσημείωτο άθροισμα των κομμάτων στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ αποτελεί τροχοπέδη στα κεντρώα ανοίγματα Ανδρουλάκη. Σε κάθε κίνησή του προς το Κέντρο, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα εισπράττει βολές από τα αριστερά, οι οποίες θα καθιστούν όλο και πιο δύσκολη την επικοινωνία του με τους αριστερούς ψηφοφόρους. Είναι ενδεικτικό ότι Φάμελλος και Χαρίτσης εγκάλεσαν τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ότι στη συνάντησή του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη απεμπόλησε το ζήτημα των υποκλοπών.
Φαίνεται λοιπό ότι το ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μόνο να κατακτήσει το χώρο του Κέντρου όπως διατείνονται πολλοί δημοσιολόγοι, αλλά να πετύχει μια σημαντική αμφίπλευρη διεύρυνση. Προς το παρόν πάντως, το βλέμμα του Νίκου Ανδρουλάκη είναι προσηλωμένο στο Κέντρο.
