«Με αποβολές, ποινολόγιο, πλατφόρμες κι επικοινωνιακά μέτρα απαντά ο Κ. Μητσοτάκης στο κοινωνικό κι ευαίσθητο ζήτημα του σχολικού εκφοβισμού, που εντείνεται συνεχώς. Δυστυχώς η "Αριστεία" και η αδιαφορία τους θολώνει την πραγματική εικόνα, πετώντας τη μπάλα στην εξέδρα. Προκρίνει την αυστηροποίηση των ποινών ως λύση με μία τιμωρητική διάθεση, αγνοώντας τις πραγματικές αιτίες του προβλήματος», σημειώνει, κάνοντας λόγο για «περισσότερες και μεγαλύτερες ποινές για μαθητές και μαθήτριες, ευθύνες στους γονείς και εκπαιδευτικούς, και αλλαγή, ουσιαστικά των σχολικών κανονισμών».
«Συνεχίζει την απαξίωση του παιδαγωγικού και διδακτικού ρόλου του σχολείου, καθιστά τους εκπαιδευτικούς σε ρόλο αστυφύλακα και τους γονείς απολογούμενους κι αβοήθητους. Κλείνει τα μάτια στις κοινωνικές, εργασιακές και οικονομικές πιέσεις που δημιουργούν ασφυκτικές συνθήκες στις οικογένειες, ενώ αδιαφορεί για την ενίσχυση ενός σύγχρονου σχολείου, ασφαλούς, ελεύθερου και δημιουργικού, στελεχωμένο με επαγγελματίες όλων των απαραίτητων κλάδων. Απέναντι σε όποια μορφή έκφρασης βίας, αλλά και στις αιτίες που την δημιουργούν, απαντάμε με γνώση, αξιοποίηση σύγχρονων επιστημονικών μεθόδων κι εργαλείων για τη στήριξη μαθητών, μαθητριών, εκπαιδευτικών και των οικογενειών», συνεχίζει, τονίζοντας πως «η προώθηση και η εφαρμογή μίας αυταρχικής αγωγής δημιουργεί ανθρώπους αυταρχικούς, με τάσεις επιθετικότητας, επιβολής και υποβολής, ανθρώπους που διαθέτουν εξουσιαστική συμπεριφορά, γιατί αυτό διδάχτηκαν να εφαρμόζουν και να χρησιμοποιούν στις σχέσεις τους με την κοινωνία αλλά και με τους συνανθρώπους τους».
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ παρουσιάζει τις δικές του προτάσεις οι οποίες είναι:
1. Άμεσος προγραμματισμός για την πρώτη εβδομάδα μετά τις διακοπές του Πάσχα, όπου σε όλα τα σχολεία θα συζητηθεί οργανωμένα το πρόβλημα της βίας. Η αναγνώριση και συζήτηση του προβλήματος με οργανωμένο τρόπο στα σχολεία είναι μία από τις βασικές προϋποθέσεις για την επίλυσή του. Υπάρχει μεγάλη εμπειρία από την οργάνωση των θεματικών εβδομάδων που είχε νομοθετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
2. Άμεση επιμόρφωση των εκπαιδευτικών με ουσιαστικές επιμορφώσεις και όχι κάποιες γραφειοκρατικού τύπου ενημερώσεις. Οι εκπαιδευτικοί είναι αυτοί που αντιμετωπίζουν καθημερινά εκατοντάδες τέτοια ζητήματα και πρέπει να τους εμπιστευτούμε, αλλά και να τους βοηθήσουμε ώστε να συνεχίσουν να επιτελούν το κοινωνικό τους λειτούργημα.
3. Αναγνώριση του κομβικού ρόλου των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων του κάθε σχολείου. Οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και το Υπουργείο πρέπει να πάρουν όλες εκείνες τις πρωτοβουλίες για την ενεργοποίηση των Συλλόγων και την παροχή πολύπλευρης βοήθειας σε αυτούς.
«Το πρόβλημα της βίας δεν θα λυθεί με αυταρχισμό, αλλά με διάλογο με τη σχολική κοινότητα και αξιοποίηση όλης της σύγχρονης παιδαγωγικής σκέψης», καταλήγει η ανακοίνωση.
