«Ο κ. Τσίπρας, αντιλαμβανόμενος πως έχει χάσει τα τελευταία χρόνια τη μάχη των ιδεών στην κοινωνία, αποφάσισε να επιστρατεύσει τον πόλεμο λάσπης και συκοφαντιών. Παρουσιάζοντάς μας είτε ως «δολοφόνους και προδότες» στην περίπτωση της νησίδας του Έβρου, είτε ως «κόμμα παιδεραστών» στην φρικιαστική υπόθεση του 12χρονου κοριτσιού, είτε ως «Κυβέρνηση αυταρχισμού και αστυνομοκρατίας» την ημέρα που, μετά από έφοδο, η ΕΛ.ΑΣ. εξάρθρωσε τρεις εγκληματικές οργανώσεις στη Φοιτητική Εστία Ζωγράφου» τονίζει ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Τάκης Θεοδωρικάκος.
«Σήμερα επιχειρεί με ψέματα να δημιουργήσει εντυπώσεις για μια Κυβέρνηση που λειτουργεί παρακρατικά και για μια Δικαιοσύνη χωρίς ανεξαρτησία, που λειτουργεί κατόπιν υποδείξεων. Ταυτόχρονα, επιδιώκει να υπονομεύσει την Άμυνα της χώρας, προσπαθώντας να μπλοκάρει μια καθοριστική -για τα Εθνικά μας συμφέροντα- αμυντική συμφωνία.
Ειδικά, αυτή την περίοδο των ευρέων γεωπολιτικών αναταράξεων, αλλά και των ακραίων απειλών από την Τουρκία. Δε διστάζει ακόμα και να δηλητηριάζει τη συνείδηση της κοινωνίας απέναντι στη λειτουργία των θεσμών, αλλά και την ίδια τη Δημοκρατία μας. Κεκτημένα αγώνων και θυσιών του λαού μας, ο κ. Τσίπρας τα καθιστά ενέχυρο της επιδίωξής του να διατηρήσει την προεδρία στον ΣΥΡΙΖΑ» τόνισε.
«Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει μάθει να μιλά με έργα. Αντίθετα με τον Σύριζα που, ακόμα και ως αντιπολίτευση, επενδύει στις «μακέτες του ψεύδους και της υποκρισίας» σημειώνει και συμπληρώνει:
«Και σας στο αποδεικνύω με απλά λόγια:
Σήμερα, ποιοι εμφανίζονται ως αυτόκλητοι εκπρόσωποι της μεσαίας τάξης; Εκείνοι που για 5,5 χρόνια τη λεηλατούσαν με υπερφορολόγηση και τη διέλυσαν.
Ποιοι παριστάνουν τους υπέρμαχους των συνταξιούχων; Οι ίδιοι που πριν λίγα χρόνια τους έβλεπαν με απάθεια να κλαίνε έξω από τα κλειστά ATM των τραπεζών.
Και ποιοι επισκέπτονται με φωτογράφους τους ιδιοκτήτες των σπιτιών που πλειστηριάζονται, χτυπώντας τους φιλικά την πλάτη; Οι ίδιοι άνθρωποι που το 2017 νομοθέτησαν ως Κυβέρνηση τη δυνατότητα των τραπεζών να το κάνουν και, μάλιστα, ηλεκτρονικά!
Πάντα πίστευα ότι η κοινωνική ευαισθησία οφείλει να αποτυπώνεται με πράξεις. Με συγκεκριμένο και μετρήσιμο αποτέλεσμα. Όχι με υποκρισία και «κροκοδείλια δάκρυα».
Και αυτό είναι το δίλημμα στο οποίο θα κληθούν σε λίγους μήνες να αποφασίσουν οι πολίτες: Από τη μία, είναι η Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Που βαδίζει στον δρόμο της συνέπειας, της αξιοπιστίας και της σταθερότητας. Και, από την άλλη, η Ελλάδα που επιχειρεί να επαναφέρει ο κ. Τσίπρας. Των φόρων, των αυταπατών και της κάλπικης ελπίδας».
