«Είναι εξαιρετικά δύσκολο να σκέφτεσαι ότι τα παιδιά σου θα μεγαλώσουν χωρίς εσένα, ότι μπορεί η μικρή σου να μην θυμάται καν πως είσαι. Να μην θυμάται τη μορφή σου, να μη θυμάται τη φωνή σου, το χάδι σου...» είπε η Φώφη Γεννηματα στον ALPHA.
Σχολίασε πως όταν έχασε τους γονείς της, τόσο η ίδια όσο και η αδερφή της ήταν μεγαλύτερες από τα παιδιά της και «είχαμε προλάβει να ζήσουμε αυτό το διάστημα μαζί τους, έντονο, με πάρα πολλή αγάπη».
«Με έπιανε τρόμος στη λογική ότι τα παιδιά μου που με τόσο κόπο, τόση προσπάθεια, απέκτησα στη ζωή μου θα τα άφηνα ξαφνικά μόνα τους γιατί είναι πολύ οδυνηρό» αποκάλυψε η κυρία Γεννηματά.
«Πρώτα το είπα στην Αιμιλία, ήταν 9 ετών. Όταν μεγάλωσα το είπα και στα άλλα παιδιά. Στα παιδιά μας πρέπει να λέμε την αλήθεια, έτσι χτίζονται οι σχέσεις εμπιστοσύνης και εξάλλου είναι και η δική τους ζωή που επηρεάζεται από όλα αυτά».
«Σίγουρα για αρκετά χρόνια ζούσα με το σκεπτικό ότι κάποια στιγμή θα χτυπούσε και τη δική μου πόρτα (σ.σ. ο καρκίνος). Μετά η καθημερινότητα μας ξεπέρασε, αρχίσαμε να ζούμε φυσιολογικά και το ξεχάσαμε, το βγάλαμε από τη ζωή μας και επανήλθε και έμαθα να ζω μαζί του» σχολίασε.
Όπως είπε, ήταν Σάββατο όταν διαγνώστηκε με καρκίνο και «τη Δευτέρα χειρουργήθηκα, το επόμενο Σάββατο ήμουν σε ένα συνέδριο και μιλούσα από το βήμα. Το ανακάλυψα από πρόληψη».
«Είναι πολλά τα μηνύματα που μεταφέρεις μιλώντας για μια τέτοια περιπέτεια. Πρέπει να σπάσουμε το ταμπού και το στίγμα και να συνεχίσουμε να ζούμε. Η πρόληψη σώζει τη ζωή σου και το τελευταίο μήνυμα είναι πως θα συνεχίσουμε να ζούμε» τόνισε.
