«Πολιτικές για την ισότητα. Αυτό πρέπει να κάνει το κράτος για το μπούλινγκ. Όχι για την ομοιότητα, για την ισότητα. Όταν αρχίσεις και βάζεις τις προδιαθέσεις ώστε να διαμορφώνονται ισότιμες σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, τότε χτυπάς την αίσθηση της εξουσίας που μπορεί να έχουν κάποιοι από κάποιους ρόλους, και τότε μπορείς να αρχίσεις να στοχεύεις αυτό το φαινόμενο» είπε η κ. Αχτσιόγλου.
Η υπουργός ανέφερε ως παράδειγμα από το υπουργείο της, τη δράση των σχολικών γευμάτων, όπου όλα τα παιδιά, ντόπιοι, μετανάστες, πρόσφυγες, παιδιά από εύπορες, ή φτωχές οικογένειες, «στρώνουν μαζί το τραπέζι στο σχολείο και τρώνε όλοι μαζί το ίδιο φαγητό» και πρόσθεσε: «Αρχίζουν και νοιώθουν ότι ο καθένας με το διπλανό του είναι σε μια ισότιμη κατάσταση».
Επίσης, ανέφερε για τα παιδιά που δικαιούνται το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, ότι πλέον είναι υποχρεωμένοι οι γονείς τους να τα στέλνουν στο σχολείο, «ενώ μέχρι χθες δεν ήταν». Πρόσθεσε δε, ότι αυτό δίνει και ένα μήνυμα σε αυτές τις οικογένειες και στα παιδιά: «Αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορείς να είσαι μέλος μιας κοινωνίας και να παίρνεις πράγματα, αλλά να μη διαμορφώσεις τις προϋποθέσεις για να είσαι ισότιμος πολίτης».
Η κ. Αχτσιόγλου υπογράμμισε ότι έχει σημασία ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία, το φαινόμενο του μπούλινγκ.
«Υπάρχουν αρκετοί που λένε : «Έλα μωρέ, αυτό το πράγμα υπήρχε πάντα, τώρα του βρήκαμε ένα όνομα και του δώσαμε, το τυπώσαμε και το κάναμε μεγάλη υπόθεση, σιγά το πράγμα…». Το ακριβώς αντίθετο ισχύει. Όταν ονοματίσεις κάτι, όταν το οριοθετείς, τότε μπορείς να αρχίσεις να το στοχεύεις. Τότε αρχίζουν και μιλούν αυτοί που το υφίστανται, γι’ αυτό και τότε μπορείς πραγματικά να το βάλεις στο στόχαστρο και να αρχίσεις να το καταπολεμάς».
Η υπουργός αναφέρθηκε, χαρακτηριστικά, στις περιπτώσεις φαινομένων σεξισμού, οι οποίες αναδείχθηκαν όταν τα θύματα άρχισαν να μιλούν για αυτά. Επεσήμανε ακόμη, ότι πρακτικές μπούλινγκ δεν εντοπίζονται μόνο στο σχολείο, αλλά και σε άλλους χώρους, π.χ. στην εργασία, στο στρατό, στην κοινωνία, ως γνώρισμα «άσκησης μιας εξουσίας, η οποία παράγει φόβο», την αυθαιρεσία της οποίας πρέπει να ελέγχουμε για να την αντιμετωπίζουμε. Υπογράμμισε έτσι τη σημασία που έχουν καμπάνιες, όπως αυτή με το σύνθημα «Παιδιά Μιλήστε!». Παραπέμποντας δε, και στη θεματική εβδομάδα για τα δικαιώματα που κάνει φέτος το υπουργείο Παιδείας, κάλεσε το ακροατήριό της «να μιλάμε περισσότερο για αυτό, να προκαλέσουμε συζητήσεις γύρω από αυτό το θέμα. Γι’ αυτό και έχει μεγάλη αξία αυτό που
