«Η καταγγελία του αυτή, εκτός ότι είναι παντελώς αστήρικτη και ανόητη, έχει όμως και μια άλλη συνέπεια, που φαίνεται ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν έλαβε υπόψη του: διότι αν από τη μια μεριά του τραπεζιού της συναλλαγής καθόταν η ελληνική κυβέρνηση, θα πρέπει να μας πει ποιος καθόταν από την άλλη...Διότι κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να κάθεται στην άλλη πλευρά του τραπεζιού εκτός από τους ηγέτες των χωρών της Ευρωζώνης, με πολλούς από τους οποίους ο κ. Μητσοτάκης συμμετέχει στο ΕΛΚ. Και τώρα θα πρέπει να εξηγήσει πώς είναι δυνατόν να συμμετέχει στο ίδιο κόμμα με τους συνεργούς στην «προδοσία» της Μακεδονίας», αναφέρει ο κ. Τζανακόπουλος και τονίζει πως η υιοθέτηση από την πλευρά του κ. Μητσοτάκη ενός λόγου εθνικιστικού, ενός λόγου μίσους παράγει πραγματικά κοινωνικά, πολιτικά και ιδεολογικά αποτελέσματα. Νομιμοποιεί την ακροδεξιά, νομιμοποιεί τον ακραίο εθνικισμό, τον μετατρέπει σε νόμιμη, αν θέλετε, ιδεολογία. Κι αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο».
Για την συμφωνία των Πρεσπών ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφέρει πως είναι μια συμφωνία-πρότυπο και βάζει τίτλους τέλους σε μια ιστορικού χαρακτήρα εκκρεμότητα. «Θεωρώ, λοιπόν, ότι θα λειτουργήσουν τα προοδευτικά αντανακλαστικά στο ελληνικό Κοινοβούλιο για να μην αφήσουμε αυτή την ευκαιρία αναξιοποίητη. Θεωρώ, λοιπόν, ότι αρκετοί βουλευτές το αντιλαμβάνονται αυτό, και στο Ποτάμι και σε άλλα κόμματα, και είναι ακριβώς αυτός ο λόγος που είμαι βέβαιος ότι θα επιτευχθεί μια ευρεία πλειοψηφία»
Για τις βουλευτικές εκλογές αναφέρει πως θα γίνουν με τη λήξη της τετραετίας και όπως τονίζει «αυτό νομίζω ότι θα είναι προς όφελος και της ελληνικής οικονομίας και του πολιτικού συστήματος στη χώρα».
Για τις δημοσκοπήσεις αναφέρει πως λειτουργούν περισσότερο ως εργαλεία επικοινωνιακής πολιτικής στα χέρια κομματικών και εκδοτικών επιτελείων και λιγότερο, ίσως και καθόλου, ως εργαλεία για την αποτύπωση των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών.
Για τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ στο Δήμο Αθηναίων ο κ.Τζανακόπουλος αναφέρει πως «συνεχίζονται οι διαβουλεύσεις, οι οποίες αναμένεται σύντομα να καταλήξουν. Και είμαι σίγουρος ότι η όποια επιλογή γίνει θα κινείται στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός μεγάλου κοινωνικού και πολιτικού προοδευτικού ρεύματος. Διότι, ξέρετε, η Αθήνα δεν ανήκει στους κληρονόμους. Τα ιδιοκτησιακά σύνδρομα, εξάλλου, στην πολιτική συνήθως καταλήγουν σε ηχηρές διαψεύσεις».
