Οι σχέση κράτους εκκλησίας αναμένεται να δημιουργήσει για μία ακόμα φορά τριγμούς στην κυβερνητική συνοχή. Η επιδίωξη του ΣΥΡΙΖΑ να καταστεί αναθεωρητέο το άρθρο 3 του Συντάγματος, που καθορίζει τις σχέσεις κράτους και εκκλησίας βρίσκει αντίθετους τους Ανεξάρτητους Έλληνες που φαίνεται πως βάζουν βέτο σε τέτοιο ενδεχόμενο.
Κατά την διάρκεια της κοινοβουλευτικής ομάδας ακούστηκαν διαφορετικές απόψεις. Πολλοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τάχθηκαν υπέρ ενός πλήρους διαχωρισμού των σχέσεων Εκκλησίας - Κράτους. Απ' την πλευρά τους οι ΑΝΕΛ, μέσω της κ. Τσαρουχά ανέφεραν πως «Θα παραμείνουμε αμετακίνητοι στο δρόμο που εκείνοι έδειξαν, εργαζόμενοι για το Ιδανικά της Πατρίδας, για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό».
Ο πρωθυπουργός ωστόσο κατά την ομιλία του προσπάθησε να κρατήσει αποστάσεις. Απέφυγε να μιλήσει για κατάργηση του άρθρου 3 αλλά όπως έγινε γνωστό θα προστεθεί μία εμνηνευτική διατύπωση πως κρατούσα θρησκεία θα είναι η Ορθόδοξη Χριστιανική αλλά θα αναγνωρίζεται η θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους.
Παράλληλα, ο πρωθυπουργός φάνηκε έτοιμος να ανοίξε τον διάλογο με την ηγεσία του Κλήρου ενώ δεν θέλει να ανοίξει ένα ακόμη προεκλογικό μέτωπο καθώς θεωρεί ότι στο συγκεκριμένο ζήτημα η θέση των συντρόφων του για πλήρη διαχωρισμό δεν βρίσκει λαϊκά ερείσματα.
Οι προτάσεις Τσίπρα
1. Καθιέρωση αναλογικού εκλογικού συστήματος στο Σύνταγμα με ταυτόχρονη καθιέρωση της εποικοδομητικής ψήφου δυσπιστίας. Οπως ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας η εποικοδομητική ψήφος δυσπιστίας αποτελεί τον θεσμό, σύμφωνα με τον οποίο πρόταση δυσπιστίας δεν μπορεί να γίνει δεκτή από το Κοινοβούλιο παρά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι υπερψηφίζεται ταυτόχρονα και άλλος πρωθυπουργός. Και τούτο φυσικά δεν δημιουργεί μόνο συνθήκες πολιτικής σταθερότητας καθώς δυσκολεύει την πρόωρη λήξη της κοινοβουλευτικής περιόδου. Ταυτόχρονα δημιουργεί τους όρους για τετραετείς πολιτικούς κύκλους πέρα και έξω από τακτικισμούς και σχεδιασμούς εξωθεσμικών πολιτικών κέντρων. Και είναι αλήθεια ότι το μέτρο αυτό ισχυροποιεί την εκάστοτε κυβέρνηση. Είναι λοιπόν γι αυτόν τον λόγο που δεν μπορεί να νοηθεί και να λειτουργήσει παρά μόνο σε συνδυασμό με την υποχρέωση για εφαρμογή ενός αναλογικού εκλογικού συστήματος ενός εσωτερικού δηλαδή στον κοινοβουλευτισμό εξισορροπητικού μηχανισμού.
2. Εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας
Αποφασίστηκε να διεξάγεται μία ψηφοφορία ανά μήνα και για ένα εξάμηνο μέχρι να καταστεί εφικτή η εν λόγω πλειοψηφία των 180 βουλευτών. Σε αυτό το διάστημα Πρόεδρος θα παραμένει ο ίδιος. Αν και μετά το εξάμηνο δεν καταστεί εφικτή η επίτευξη πλειοψηφίας τότε θα αποφασίζει ο λαός μέσω απευθείας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας μεταξύ των δύο επικρατέστερων από τις προηγούμενες ψηφοφορίες. Επίσης δεν υπάρχει καμία σκέψη για αλλαγή των αρμοδιοτήτων του Προέδρου.
3. Ο Πρωθυπουργός θα είναι απαραιτήτως αιρετός
Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό για να μην επαναληφθούν έκτακτες πολιτικές καταστάσεις με διορισμένους πρωθυπουργούς, όπως είδαμε στην εποχή των μνημονίων, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο πρωθυπουργός να είναι απαραιτήτως αιρετός από τον ελληνικό λαό δηλαδή βουλευτής. Οπως είπε ο Αλέξης Τσίπρας οι πρωθυπουργοί πρέπει να εκλέγονται από τον λαό και να λογοδοτούν στον λαό και μόνο σε αυτόν.
4. Με πρόσφατο παράδειγμα το ακέφαλο ΕΣΡ η σύσταση του οποίου σερνόταν για καιρό πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ένα μέτρο που όπως ειπώθηκε από τον πρωθυπουργό αφορά την αρχιτεκτονική των
θεσμών και ειδικότερα η υποχρέωση νέες ανεξάρτητες αρχές να ιδρύονται μόνο με αυξημένη πλειοψηφία των 3/5 του όλου αριθμού των βουλευτών. Διότι ο αστόχαστος πολλαπλασιασμός τους έχει οδηγήσει σήμερα σε θεσμικούς λαβυρίνθους.
5. Δημοψήφισμα από τα κάτω
«Εως σήμερα π χώρα είχε γνωρίσει δημοψηφίσματα που έγιναν με κάλεσμα από πάνω, από την κεντρική εξουσία. Πλέον, στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνεται το δημοψήφισμα από τον ίδιο τον λαό, από τα κάτω. «Το περιβόητο κίνημα των πλατειών, για παράδειγμα, στις αρχές της οικονομικής κρίσης, πέραν του θυμού και της οργής απέναντι στις πολιτικές της σκληρής λιτότητας, έθεσε στην ημερήσια διάταξη και ένα καίριο ερώτημα που αφορά τα όρια της αντιπροσώπευσης.
Εθεσε το αίτημα για απευθείας συμμετοχή του λαού στη διαμόρφωση της πολιτικής και των κρίσιμων αποφάσεων», είπε ο πρωθυπουργός, ο οποίος κατέκρινε όλους εκείνους που υποστηρίζουν πως ανάλογα με τις αποφάσεις του ο λαός άλλοτε εμφανίζεται ως σοφός και άλλοτε ως αδαής.
«Αυτό δεν είναι η δημοκρατία αλλά η αριστοκρατία. Επειδή όμως εμείς είμαστε με τη δημοκρατία και όχι με την αριστοκρατία, θα επιμένουμε να την υπερασπιζόμαστε ακόμη και όταν θεωρούμε ότι η πλειοψηφία δεν παίρνει τις αποφάσεις που εμείς επιθυμούμε», είπε χαρακτηριστικά, για να προσθέσει πως «γι’ αυτό θεσμοθετούμε για πρώτη φορά τη λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία».
6. Νόμος περί ευθύνης υπουργών και βουλευτική ασυλία
Ενα θέμα-αγκάθι που βασανίζει για χρόνια τη χώρα. «Δεν μπορεί να υπάρχουν πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας», είπε ο Αλέξης Τσίπρας στην τοποθέτησή του. Και συνέχισε λέγοντας πως «ο περιβόητος νόμος για την ευθύνη των υπουργών και το άρθρο 86 αποτελεί τη θεσμική κατοχύρωση της ασυδοσίας και της ατιμωρησίας. Εφτασε λοιπόν η ώρα -και ας αναλάβουν σε αυτό την ευθύνη τους όλα τα κόμματα- για την τροποποίηση των διατάξεων περί ευθύνης των υπουργών ώστε να καταργηθεί η σύντομη παραγραφή για τα αδικήματα που τελούνται κατά την άσκηση των καθηκόντων τους».
Ο πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι ήρθε η ώρα «για την τροποποίηση των διατάξεων για τη βουλευτική ασυλία ώστε αυτή να καλύπτει επίσης αποκλειστικά τα αδικήματα που τελούνται κατά την άσκηση των
καθηκόντων τους. Και άρα να ζητείται από τη Βουλή να κρίνει αν χρειάζεται να δοθεί προστασία και όχι να κρίνει αν χρειάζεται να αρθεί η δεδομένη και πάσης φύσεως προστασία».
Τέλος, στο συγκεκριμένο σημείο αναφέρθηκε και στο όριο θητειών των βουλευτών, «ώστε να μη δημιουργούνται όροι συναλλαγής με το εκλογικό σώμα».
