Ο Έλληνας πρωθυπουργός διαβεβαιώνει πως σέβεται «τις ανησυχίες και ειδικότερα τις ευαίσθητες χορδές των συμπατριωτών μας στη βόρεια Ελλάδα. Άλλωστε και εγώ είμαι μισός Μακεδόνας», θυμίζει και συνεχίζει: «Ωστόσο αυτό που τους καλώ να εκτιμήσουν νηφάλια είναι το τι προάγει το εθνικό συμφέρον και τι το υπονομεύει. Η μη λύση το υπονομεύει. Εδώ και 25 χρόνια οι γείτονες αναγνωρίζονται με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από πολλές χώρες, ενώ εμείς παλεύουμε παντού ώστε να τους αποκαλούν όλοι ΠΓΔΜ. Ονομασία δηλαδή σύνθετη στην οποία περιλαμβάνεται ο όρος 'Μακεδονία', χωρίς όμως κανέναν προσδιορισμό που να αποτρέπει οικειοποίηση και της γεωγραφίας και της Ιστορίας. Αν λοιπόν υπάρξει ευκαιρία λύσης που θα αναιρεί αυτά τα αρνητικά δεδομένα που μας φόρτωσαν το 1992, τότε θα είναι εθνική ανοησία να μην την αξιοποιήσουμε».
Και επί του πρακτέου, «δεν είναι παράλογο, όμως, να εμπεριέχεται ο όρος ‘Μακεδονία’ σε μία σύνθετη ονομασία, είτε με γεωγραφικό είτε με χρονικό προσδιορισμό, έναντι όλων, έτσι ώστε να γίνεται απολύτως σαφές ότι κανείς δεν διεκδικεί εδάφη ή ιστορία άλλων λαών».
Αναφορικά με τη διακριτή στάση του κυβερνητικού εταίρου, ο κ. Τσίπρας αναγνωρίζει πως «ο Πάνος (Καμμένος) έχει επίγνωση του προβλήματος και είναι ένας έντιμος και πατριώτης πολιτικός. Έχει επιφυλάξεις και τις έχει εκφράσει στο κυβερνητικό συμβούλιο, ωστόσο έχει δηλώσει σε όλους τους τόνους την εμπιστοσύνη του στις προσπάθειες του υπουργού Εξωτερικών και την επιθυμία του να υπάρξει ευρεία συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων στο ζήτημα αυτό, εφόσον βέβαια βρεθεί ικανοποιητική συμφωνία».
Αντιθέτως, «ο κ. Μητσοτάκης διαπράττει τραγικό πολιτικό σφάλμα. Στο ονοματολογικό έχει μία ευκαιρία να δείξει στάση εθνικής υπευθυνότητας. (…) Δεν τολμά να πει ευθέως τη στάση της ΝΔ. (…) Μία παίρνει αποστάσεις από τα συλλαλητήρια και την άλλη διαγράφει όσους αποτρέπουν τους βουλευτές του από το να συμμετέχουν. Έτσι αποδεικνύει στους Έλληνες ότι είναι ικανός να υπηρετήσει οποιαδήποτε άποψη, αρκεί να έχει ψηφοθηρικό όφελος και στους Ευρωπαίους ότι είναι ένας αναξιόπιστος πολιτικός, κλασικός εκπρόσωπος του παλιού πολιτικού προσωπικού που χρεοκόπησε τη χώρα».
