Οι αλλαγές αυτές αφορούν από τον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Βουλής, έως και την διάρκεια των αγορεύσεων των ομιλητών κατά την διαδικασία της λεγόμενης Ώρας του Πρωθυπουργού. Οι κυριότερες εκ των ενστάσεων, αφορούσαν ειδικότερα τις αλλαγές σε διαδικασίες ψηφοφοριών – με τις σχετικές προτάσεις της πλειοψηφίας να εγείρουν πολλά ερωτήματα στις συζητήσεις μεταξύ πολλών βουλευτών. Συγκεκριμένα και κατά σειρά:
Επί της προτάσεως να αλλάξει από μυστική σε ονομαστική - φανερή ψηφοφορία η διαδικασία εκλογής του Προέδρου της Βουλής, διαφωνία εξέφρασε εκ μέρους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ο κ. Θ. Παπαθεοδώρου με το επιχείρημα ότι στην «μυστική» ψηφοφορία κάθε βουλευτής έχει την ευχέρεια της κατά συνείδηση ψήφου, ενώ στη φανερή θα υπάρχει το βάρος της «κομματικής γραμμής». Υπέρ της φανερής ψηφοφορίας σε όλα τα ζητήματα, «ώστε ο λαός να γνωρίζει τι ψηφίζει ο κάθε ένας βουλευτής» τάχθηκε ο κ. Αθ. Παφίλης από το Κομμουνιστικό Κόμμα. «Αποκαθηλώνουμε την τελευταία στο Κοινοβούλιο μυστική ψηφοφορία, εκείνη για τον Πρόεδρο της Βουλής» είπε ο κ. Ν. Βούτσης, υπογραμμίζοντας πως είναι θετική εξέλιξη.
Επί της προτάσεως να εκλέγονται Αντιπρόεδροι και από τις 6η και 7η κοινοβουλευτικές δυνάμεις, αντίθετοι εμφανίστηκαν εκ μέρους της ΝΔ ο κ. Ι.Τραγάκης, καθώς και ο κ. Παπαθεοδώρου. Ο κ. Τραγάκης είπε πως με αυτό τον τρόπο, αλλοιώνεται η σύνθεση της Διάσκεψης των Προέδρων, η οποία –ως γνωστόν, μεταξύ άλλων επιλέγει τις Ανεξάρτητες Αρχές. «Δεν συμφωνώ με την αναφορά στην παράμετρο των Ανεξαρτήτων Αρχών» σχολίασε ο Πρόεδρος της Βουλής, σημειώνοντας πως η σημερινή Βουλή, παρά την πολυκομματική της σύνθεση έλαβε αποφάσεις σχετικά με το θέμα αυτό. Ο κ. Παπαθεοδώρου ανέφερε ότι προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι δεν έγινε αποδεκτή η πρόταση της ΔΗΣΥ, στο ίδιο πνεύμα το «άνοιγμα» σε όλες τις κοινοβουλευτικές ομάδες να γίνει όχι μόνο στο Προεδρείο της Βουλής, αλλά και στα Προεδρεία των κοινοβουλευτικών Επιτροπών.
Επί της προτάσεως να δίνεται στους βουλευτές η δυνατότητα «διόρθωσης ψήφου για λόγους προφανούς παραδρομής», ενστάσεις εξέφρασε ο εκπρόσωπος της ΔΗΣΥ, επισημαίνοντας ότι η πρόβλεψη αυτή θα ήταν δικαιολογημένη αν το χρονικό περιθώριο για αυτή την διόρθωση θα ήταν λίγων δευτερολέπτων. Η πρόταση δίνει ευχέρεια χρόνου για μια τέτοια διόρθωση, έως και μίας ώρας. Έτσι, είπε ο κ. Παπαθεοδώρου, δημιουργείται υπόνοια ότι διαμορφώνεται «χώρος» για κομματικές παρεμβάσεις στον βουλευτή, αν κριθεί η ψήφος του ως «εκτός γραμμής». Ανάλογη παρατήρηση έκανε και ο κ. Χαρ. Αθανασίου (ΝΔ). Εκ μέρους του Ποταμιού ο κ. Σπ. Λυκούδης είπε ότι είναι δυσδιάκριτη η διαφορά ανάμεσα στην προσωπική διόρθωση και στην επιβολή κομματικών πιέσεων για αλλαγή ψήφου, τονίζοντας ότι σε κάθε περίπτωση πρέπει να δίνεται μια τέτοια διορθωτική της ψήφου δυνατότητα.
Ως προς την διάταξη μέσω της οποίας προσδιορίζονται «ως κώλυμα Υπουργού» για την απουσία του από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο η «κυβερνητική αποστολή στο εξωτερικό ή στο εσωτερικό, όπως και η συμμετοχή του σε συνεδριάσεις συλλογικών κυβερνητικών οργάνων και σε συνεδριάσεις με εκπροσώπους ευρωπαϊκών και διεθνών θεσμών στο εσωτερικό ή το εξωτερικό», προβληματισμό εξέφρασαν και ο κ. Τραγάκης, και εκ μέρους του ΚΚΕ ο κ. Αθ. Παφίλης. «Δεν φτάνει αυτό το οποίο προτείνεται» είπε ο πρώτος εξ αυτών, σημειώνοντας πως ένα καλό αντίμετρο θα ήταν να δίδεται η δυνατότητα στον ερωτώντα κάθε φορά βουλευτή να αναπτύσσει την ερώτησή του παρά την απουσία του υπουργού. Σχολιάζοντας το ζήτημα, ο κ. Σπ.Λυκούδης από το Ποτάμι μιλώντας για «μόνιμη περιφρόνηση» της διαδικασίας εκ μέρους των υπουργών, ανέφερε ότι πρέπει να υπάρξει ριζική αντιμετώπιση, και μια τέτοια δεν μπορεί να προέλθει ούτε από την προταθείσα αλλαγή, ούτε από την πρόταση Τραγάκη.
Ενστάσεις καταγράφηκαν και επί της διάταξης που προβλέπει δυνατότητα προσλήψεων επιστημονικού προσωπικού στο Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής: οι κ. Παπαθεοδώρου και Λυκούδης αναφέρθηκαν στην ανάγκη να υπάρξουν σαφείς ρήτρες στην διαδικασία, ώστε να μην προκύψουν σκιές και υποψίες. «Είναι γνωστό το τι συνέβαινε στο παρελθόν και ποια στάση τηρούσε κάθε κόμμα. Υπήρξαν υπερβολές, επιεικώς, όπως για αριθμό μετακλητών σε κόμματα», είπε ο κ. Βούτσης, και σημειώνοντας ότι είναι «ολισθηρό το έδαφος» για τέτοια ζητήματα, κάλεσε άπαντες να μην εγείρουν υπονοούμενα σε βάρος του πολιτικού συστήματος. «Δεν δέχομαι ότι τώρα γίνονται πράγματα στη Βουλή, που γίνονταν πριν από χρόνια και προσπαθούμε να τα διορθώσουμε» πρόσθεσε.
Από τις λοιπές προταθείσες αλλαγές ξεχωρίζουν εκείνες που αφορούν την αύξηση: Πρώτον του χρόνου ομιλιών κατά τη διαδικασία της Ώρας του Πρωθυπουργού και, Δεύτερον του αριθμού των εξωκοινοβουλευτικών φορέων που καλούνται προς ακρόαση σε συνεδριάσεις Επιτροπών. Αμφότερα δεν συνιστούν παρά προσαρμογή του Κανονισμού σε μια πρακτική η οποία ακολουθείται για πολύ καιρό: τόσο ο πρωθυπουργός και ο πολιτικός αρχηγός που του απευθύνει ερώτηση ομιλούν πολύ –παραβιάζοντας ως τώρα τις διατάξεις του έως χθες ισχύοντος Κανονισμού, όσο και στις ακροάσεις εξωκοινοβουλευτικών φορέων καλούνταν σχεδόν πάντα περισσότερες των έξι που προέβλεπε ο παλαιός Κανονισμός.
