Χρυσόγονος: Δεν μπορεί να μένει απροστάτευτο το τηλεοπτικό πεδίο από διείσδυση του οργανωμένου εγκλήματος

Ο ευρωβουλευτής συμπλήρωσε πως «χρειάζεται συμπλήρωση -οπωσδήποτε-, του θεσμικού πλαισίου που διέπει το καθεστώς ιδιοκτησίας και διοίκησης των σταθμών. Πρέπει να συμπληρωθεί το καθεστώς αυτό με δύο κωλύματα, ένα προσωρινό και ένα οριστικό. Το προσωρινό κώλυμα είναι, αν σου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για συγκεκριμένα αδικήματα, όπως συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση ή διεύθυνσή της ή πολύ μεγάλα οικονομικά αδικήματα… Δεν φωτογραφίζω κανέναν. Δεν με ενδιαφέρει ποια είναι τα συγκεκριμένα πρόσωπα σήμερα. Αυτά είναι τα πρόσωπα σήμερα, κάποια άλλα μπορεί να είναι αύριο. Η ουσία είναι ότι θα πρέπει να υπάρχει ένα προσωρινό κώλυμα, σύμφωνα με το οποίο αυτός, κατά του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη -εάν έχει την ιδιότητα του μέλους ΔΣ ή διευθύνοντος συμβούλου ή προέδρου-, θα πρέπει να απέχει από την άσκηση των καθηκόντων αυτών, μέχρι να διευκρινιστεί το θέμα με αθώωση ή καταδίκη. Το οριστικό κώλυμα, ότι εάν καταδικαστείς αμετάκλητα, μετά όχι μόνο εκπίπτεις από τις ιδιότητες αυτές, αλλά πρέπει να πουλήσεις τις μετοχές σου -εάν έχεις-, διότι δεν είναι δυνατόν να μείνει απροστάτευτο το τηλεοπτικό πεδίο και ο δημόσιος βίος της χώρας, απέναντι σε τυχόν προσπάθειες διείσδυσης του οργανωμένου εγκλήματος στο χώρο αυτό… Νομίζω πως σε ό,τι αφορά στα δορυφορικά πιάτα, περιορισμός δεν μπορεί να υπάρξει. Το ζήτημα είναι ο αριθμός των αδειών στις “ελεύθερες” συχνότητες».

Για την υπόθεση Γεωργίου σημείωσε πως «κανείς δεν δικαιούται να παρεμβαίνει στα έργα της ποινικής δικαιοσύνης. Εδώ υπάρχει μια ποινική υπόθεση κατά του κ. Γεωργίου, την οποία πρέπει να κρίνουν τα ποινικά δικαστήρια και οι εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές, χωρίς να παρεμβαίνει στο ποινικό σκέλος της υποθέσεως κανείς...».
Πρόσθεσε ακόμα πως «τελικά, όμως, αυτό που μας ενδιαφέρει όλους είναι ότι και οι δύο κυβερνήσεις ήταν καταστροφικές για τον τόπο και βεβαίως όχι μόνο αυτές. Και οι προηγούμενες κυβερνήσεις έδρασαν κατ’ αποτέλεσμα, με καταστροφικό τρόπο για τον τόπο. Στα μνημόνια μπήκαμε, διότι από δεκαετίες πριν, αργά και χωρίς να το καταλαβαίνουμε, η χώρα έχασε το παραγωγικό της μοντέλο...».