Οι «άλλοι» που τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν για την τραγωδία των Τεμπών, που διατύπωσαν ερωτήματα για το φορτίο της αμαξοστοιχίας αναζητώντας απαντήσεις είναι «παπατζήδες», «λεκανατζούδες», «περιφερόμενοι εμπειρογνώμονες». Φώναζαν, έλεγαν ανοησίες, έκαναν διαδηλώσεις «τζάμπα». Και τώρα ήρθε, υποτίθεται, η πραγματικότητα να τους βάλει στη θέση τους.
Δεν γνωρίζουμε αν ο κ. Πρετεντέρης συγκαταλέγει στις «λεκανατζούδες» ίσως και τον Πρωθυπουργό, που είχε πει σε συνέντευξή του στον Alpha αναφορικά με το φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας πως «δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα» και πως «υπάρχουν πολλά ενδεχόμενα ανοιχτά».
Γνωρίζουμε όμως πως τα Τέμπη είναι μια εθνική τραγωδία με 57 νέους ανθρώπους νεκρούς. Πως το κράτος έχει βαρύτατες ευθύνες για την τραγωδία αυτή. Πως όταν αναζητάς τα αίτια μιας τέτοιας τραγωδίας, θα σηκώσεις κάθε πέτρα. Πως η κυβέρνηση έχει ήδη έναν υπουργό στο Ειδικό Δικαστήριο για το «μπάζωμα» –που ήταν άλλη μία δήθεν ψεκασμένη θεωρία– και προ των πυλών του ακόμα έναν που λίγες μέρες πριν από την τραγωδία διαβεβαίωνε πως είναι ντροπή να τίθεται θέμα ασφαλείας των σιδηροδρόμων, ενώ γνώριζε πως δεν είχε κάνει τίποτα για την ολοκλήρωση των απαιτούμενων έργων, ούτε καν της τηλεδιοίκησης στη Λάρισα, που είχε καταστραφεί τον Ιούλιο του 2019 από μια πυρκαγιά.
Το γεγονός ότι η υπόθεση πήρε τον δρόμο της Δικαιοσύνης ίσως φαντάζει ως χάρη στο μυαλό του κ. Πρετεντέρη, που βαφτίζει «υστερία χωρίς λόγο και αιτία» τη δημόσια απαίτηση για απαντήσεις για τα αίτια της τραγωδίας. Επίσης, το γεγονός ότι πήρε τον δρόμο της Δικαιοσύνης δεν σημαίνει ότι αποδόθηκε κιόλας.
Και κάπως έτσι επανερχόμαστε στην αρχή, σε αυτούς που κατά τον κ. Πρετεντέρη θέλουν να δείχνουν πόσο σημαντικοί είναι, στους «παπατζήδες» και τις «λεκανατζούδες». Γιατί ίσως το πρόβλημά του να μην είναι τα Τέμπη. Αλλά η ανάγκη του αρθρογράφου να μας πει ποιος έχει δίκιο. Και κυρίως ότι το είχε ο ίδιος.
Ας το πει στις οικογένειες των 57 νεκρών.
Ν.Α.
