Ακόμα και από το συντηρητικό χώρο δέχεται βολές η κυβέρνηση για τις σκοπιμότητες της αναθεώρησης του Συντάγματος.
Γράφει, για παράδειγμα, στο κύριο άρθρο της η «Καθημερινή» της Κυριακής:
«Εχουμε την τάση να χρεώνουμε πολλές από τις πολιτικές μας συνήθειες στο Σύνταγμα. Καμία συνταγματική ρύθμιση όμως δεν απαγορεύει την –πραγματική, και όχι προσχηματική– αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων ή την αξιοκρατική επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Η διερεύνηση των υπουργικών αδικημάτων μπορεί να επιτευχθεί και με τους ισχύοντες κανόνες – αρκεί να επιδεικνύεται θεσμική υπευθυνότητα, αντί του «εξεταστικού» θεάματος. Το συμπέρασμα είναι ότι δεν χρειαζόμαστε τόσο ένα νέο Σύνταγμα, όσο νέα πολιτικά ήθη. Η μεταρρύθμιση είναι φυσικά επιβεβλημένη. Παρωχημένες αντιλήψεις επιζούν στον καταστατικό χάρτη. Αλλά η αναθεώρηση μπορεί να είναι λιτή. Ετσι θα εξασφαλιστεί πιο εύκολα και η απαραίτητη συναίνεση».
Ένα δίκιο το έχει, τι να κάνουμε τώρα...
Β.Σκ.
