Να έχεις προγραμματίσει μία εβδομάδα διακοπές στις Κυκλάδες, γιατί τόσο αντέχεις οικονομικά, να ταλαιπωρηθείς για ώρες στο λιμάνι τη μέρα που θα αναχωρούσες λόγω των ισχυρών ανέμων και του απαγορευτικού, να ειδοποιηθείς με sms ότι το πλοίο για το οποίο έβγαλες εισιτήριο θα φύγει αύριο την ίδια ώρα και, τελικά, να διαπιστώσεις «στο πεδίο» ότι αυτό δεν θα συμβεί γιατί δεν υπάρχει έκτακτο δρομολόγιο και προηγούνται οι επιβάτες που είχαν εισιτήριο για τη συγκεκριμένη μέρα. Να φωνάζεις, να ανέβεις μαζί με άλλους στον καταπέλτη για να πιέσεις, να σπρώχνεσαι και να ιδρώνεις, να απομακρυνθείς μετά την παρέμβαση του λιμενικού και να αναρωτιέσαι αν έφταιξες σε κάτι.
Στο μεταξύ, να έχεις δώσει γενναία προκαταβολή για το κατάλυμα και να μην σου την επιστρέφουν για τις μέρες που χάνεις αλλά να την κρατούν για το επόμενο καλοκαίρι, όταν, υποχρεωτικά όπως απαιτούν, θα θελήσεις να πας για διακοπές εκεί.
Σαν να μην σου έφταναν όλα αυτά, διάφοροι στα social media να σε χλευάζουν που θέλεις να πηγαίνεις Αύγουστο στις Κυκλάδες, σαν να μην ξέρεις ότι αυτά τα νησιά δεν είναι πια προσβάσιμα για την ελληνική μεσαία τάξη.
Και, σε μια παράλληλη πραγματικότητα, οι υπουργοί Οικονομικών, Ναυτιλίας και Ανάπτυξης να διακηρύττουν ότι χάρη στις προσπάθειές τους συγκρατήθηκαν οι τιμές στα ακτοπλοϊκά και πατάσσεται η αισχροκέρδεια στους τουριστικούς προορισμούς.
Το υπέροχο ελληνικό καλοκαίρι...
Α.Σ.
